Pokazywanie postów oznaczonych etykietą DTPw. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą DTPw. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 14 stycznia 2016

Czy zaszczepienie całej rodziny szczepionką przeciwko krztuścowi (strategia kokonowa) mogło przyczynić się do zarażenia i śmierci noworodka bardziej niż brak tego szczepienia?

Poniższy wpis to komentarz odnośnie artykułu pod tytułem "Film z ostatnich chwil dziecka zmarłego na krztusiec. Rodzice apelują: mamy, zaszczepcie się!" z

oraz niezbyt mądrego komentarza do tego artykułu


Dyskusja na grupie o powyższym artykule
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/952557738125052/
Komentarz na grupie na podstawie którego powstał ten wpis
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/963250373722455/

Więcej o manipulacjach dt. m.in. tego artykułu
http://szczepienie.blogspot.com/2016/02/medialne-manipulacje-polio-nie-wraca-i.html

http://szczepienie.blogspot.com/2016/02/medialne-manipulacje-polio-nie-wraca-i.html



Przede wszystkim trzeba podkreślić, że szczepionka p/Krztuścowi jest szczepionką inaktywowaną (DTP zarówno DTPw i DTaP z bezkomórkową komponentą krztuścową) dlatego nie ma możliwości zarażać wskutek szczepienia. (Tak deklaruje producent, natomiast historia zna przypadki gdy szczepionki zabite okazały się zanieczyszczone wirusem i przyczyniły się do epidemii, dziesiątek ofiar i zgonów - http://szczepienie.blogspot.com/2015/07/historia-walki-z-epidemia-polio.html)
Szczepienia DTaP mogą jednak ułatwiać roznoszenie epidemii  - zaszczepieni dłużej chorują i zarażają, często nieświadomie gdyż mogą to robić nawet bezobjawowo, co gorsze mogą stać się nosicielami. Potwierdzają to statystyki (także polskie). Na krztuśca nie trudno się natknąć.
Dlatego hipotezy tej Pani, ze zaszczepienie całej rodziny przeciwko krztuścowi mogło przyczynić się do zarażenia noworodka nie można wykluczyć.

Niżej cytowane najnowsze badania wskazują, że zaszczepione acelularnymi szczepionkami osobniki, po ekspozycji mogą być bezobjawowymi nosicielami. Szczepieni nie tylko dłużej chorują ale mogą zarażać, bo po prostu mogą o tym nie wiedzieć - być bezobjawowymi nosicielami.

Krajowy konsultant ds. epidemiologii: mamy problem ze szczepieniami ochronnymi.
- Wzrasta liczba osób, które nie chcą szczepić dzieci mówi Iwona Paradowska-Stankiewicz krajowy konsultant ds epidemiologii. Czym to może grozić?

https://www.youtube.com/watch?v=IVoZFOOiogI - Od 2 minuty mówi że odporność poszczepienna trwa 5 lat i stąd powrót krztuśca, a nie że tylko wina nieszczepionych... Wspomina jeszcze o szczepionce i antygenie ale to zbyt skomplikowane aby opowiadać;) O czym będzie niżej.


James Donald Cherry, MD:  Problemy z powrotem krztuśca zaczęły się na 14 lat przed wprowadzeniem szczepionki TDaP. ''Powrót krztuśca", to lepsza diagnostyka i większa świadomość lekarzy.http://pediatrics.aappublications.org/content/135/6/1130
https://www.uclahealth.org/james-cherry - informacje kim jest Cherry
W poniższym badaniu wykazał, że niepowodzenia w efektywności szczepionek przeciwko krztuścowi są zmiany genetyczne zachodzące w szczepie Bordetella pertussis oraz niska skuteczność, a nie to, że zbyt wiele osób nie poddaje się szczepieniom. 
Stosowanie szczepionek spowodowało zmiany genetyczne w toksynie krztuścowej, pertaktynie i fimbriach (czynniki zjadliwości), co mogło przyczynić się do zwiększenia skali nieskuteczności szczepionek. 
http://pediatrics.aappublications.org/content/pediatrics/129/5/968.full.pdf

Why Do Pertussis Vaccines Fail?
http://pediatrics.aappublications.org/content/129/5/968?sso=1&sso_redirect_count=1&nfstatus=401&nftoken=00000000-0000-0000-0000-000000000000&nfstatusdescription=ERROR%3a+No+local+token 

Nowopowstające zjadliwe szczepy Bordetella pertussis są odporne na szczepionkę, co obniża jej skuteczność. Alarmujące jest pojawienie się izolatów niewytwarzających pertaktyny w krajach, w których wprowadzono szczepionki acelularne. W 2011 roku w Finlandi, w osiem lat po wprowadzeniu szczepionek acelularnych przeciwko krztuścowi, odkryto szczepy Bordetella pertussis pozbawione ekspresji pertaktyny, co czyni je bardziej zjadliwe i oporne na szczepionki.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3485885/pdf/zcd1703.pdf
Poniżej lista argumentów z linkami do żródeł. Każdy cytat ma oparcie w badaniach naukowych, literaturze naukowej etc.


Powyższe informacje potwierdza także opowiadająca się za szczepieniami książka "Szczepionki. Nie daj się zwariować" Izabela Filc-Redlinskiej, cytuje:
"zapobiega zachorowaniu na krztusiec, ale nie nosicielstwu. Oznacza to, że zaszczepiony człowiek może dalej roznosić bakterię, a to z kolei sprzyja jej mutowaniu się – a więc utrudnia z nią walkę w przyszłości. Tego problemu (nosicielstwa i roznoszenia bakterii) [..]"

Także znany ekspert potwierdza istnienie tego problemu
"szczepionka bezkomórkowa, którą w Polsce stosuje się u 60 proc. osób, w tym u dzieci starszych, umożliwia krążenie bakterii bez objawów choroby wśród osób zaszczepionych. Tym samym mogą one ją przenosić i doprowadzać do jej rozprzestrzeniania – wyjaśnia dr Paweł Grzesiowski, prezes Fundacji Instytut Profilaktyki Zakażeń."
"problemem są mutacje pałeczki krztuśca, która zmienia się w ciągu ostatnich 20 lat. Szczepionki tracą skuteczność. Bakterie powodujące krztusiec zaczynają być odporne na szczepienia"

Strategia kokonowa nie działa?
Stwierdzono, że bezobjawowe przenoszenie krztuśca przez zaszczepionych acelularną szczepionką przeciwko krztuścowi na osoby szczególnie podatne stanowi najprostsze wyjaśnienie obserwowanego powrotu Bordetella pertussis, zmian wskaźników dotyczących atakowanych grup wiekowych, wzrostu zmienności genetycznej Bordetella pertussis oraz niepowodzenia kokonowej strategii szczepień w odniesieniu do nieszczepionych niemowląt.
http://bmcmedicine.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12916-015-0382-8
http://download.springer.com/static/pdf/888/art%253A10.1186%252Fs12916-015-0382-8.pdf?originUrl=http%3A%2F%2Fbmcmedicine.biomedcentral.com%2Farticle%2F10.1186%2Fs12916-015-0382-8&token2=exp=1484930908~acl=%2Fstatic%2Fpdf%2F888%2Fart%25253A10.1186%25252Fs12916-015-0382-8.pdf*~hmac=d40e363f229b4c596027076500ddfdec3b2f19b99760ed15d8f1c70a1f130ca5

W badaniu na pawianach okazało się, że zaszczepione przeciwko krztuścowi i poddane ekspozycji, roznosiły chorobę i zarażały inne. 24 godziny po ekspozycji zaszczepionych pawianów przeciw krztuścowi, w klatkach, w których przebywały, umieszczono osobniki nieszczepione i zdrowe. Zaszczepione pawiany zaraziły krztuścem osobniki niezaszczepione. Badanie dostarcza danych potwierdzających, że osoby zaszczepione przeciw krztuścowi mogą być bezobjawowymi nosicielami i znacząco przyczyniać się do roznoszenia choroby. 


Niestety w Polsce nadal uważa, się, że strategia kokonowa jest skuteczna:
"Kokonem przeciw krztuścowi(NAG)
Uniwersytecki Szpital Dziecięcy rozpoczął szczepienia personelu medycznego przeciw krztuścowi. To jedna z pierwszych takich akcji w Polsce. Jej celem jest zwiększenie bezpieczeństwa hospitalizowanych wcześniaków i niemowląt.
Profilaktyka zakażeń krztuścem obejmie głównie lekarzy i pielęgniarki Oddziału Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka oraz pozostałych oddziałów niemowlęcych. Zaszczepionych zostanie 130 osób. Akcja ta jest całkowicie finansowana przez Fundację „O Zdrowie Dziecka” ze środków zebranych z 1 procenta podatku. Koszt szczepień wyniósł 9,9 tys. zł.
Według kalendarza szczepień, pierwsza dawka szczepionki przeciw krztuścowi podawana jest w 6-8 tygodniu życia. Zdarza się jednak, że z powodu stanu zdrowia, dziecko szczepione jest dużo później. – Krztusiec jest szczególnie niebezpieczny dla hospitalizowanych wcześniaków i niemowląt. Aby ich zabezpieczyć stosuje się tzw. strategię ochronnego kokonu, polegającą na zaszczepieniu personelu medycznego – wyjaśnia prof. Przemko Kwinta, kierownik Oddziału Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie.
Lekarze neonatolodzy rozpoczęli również kampanię informacyjną wśród rodziców wcześniaków dotyczącą szczepień przeciw krztuścowi osób dorosłych, które w domu będą opiekować się maluchem.
– Szczepienia przeciwko krztuścowi to jeden z przykładów mądrego wykorzystania środków z 1 procenta podatku przekazywanych na rzecz Fundacji O Zdrowie Dziecka. Z pieniędzy tych finansujemy również zakup sprzętu medycznego używany w diagnostyce, rehabilitacji i leczeniu – wymienia prof. Krzysztof Fyderek, prezes Fundacji „O Zdrowie Dziecka”.
Krztusiec

Krztusiec, inaczej koklusz jest ostrą, bardzo zakaźną chorobą wieku dziecięcego dotyczącą dróg oddechowych wywołaną przez pałeczki Bordetella pertussis. Do zakażenia dochodzi bardzo łatwo, drogą kropelkową podczas intensywnego kaszlu. Bliski kontakt z osobą kaszlącą powoduje zakażenie w 100 proc. przypadków. Choroba trwa długo, zwykle do 100 dni.


Krztusiec początkowo przypomina zwykłe przeziębienie. Występuje katar, kichanie, łzawienie oczu i niewielki kaszel. Bardzo charakterystyczny jest brak gorączki u dziecka usypiający zwykle czujność rodziców i personelu medycznego rozpoznającego zwykle „infekcję przeziębieniową”. Po 2 tygodniach, pojawia się napadowy kaszel trwający niekiedy kilka minut z zanoszeniem się dziecka, charakterystycznym „pianiem” i wymiotami po ataku kaszlu. W konsekwencji wielokrotnie powtarzających się ataków kaszlu, szybko dochodzi do wyczerpania dziecka, bezdechów, w ciężkim napadzie kaszlu groźnego w skutkach niedotlenienia oraz powikłań tj. ropne zapalenia płuc, uszkodzenia mózgu.


W Polsce od lat 90-tych obserwuje się stały wzrost zachorowań. Dotyczy on młodzieży, młodych dorosłych (w tej grupie również personelu medycznego), a nawet osób w starszym wieku. Głównym objawem choroby, może być utrzymujący się przez wiele tygodni uporczywy męczący kaszel. Osoby te zarażają nie wiedząc o tym, że są chore.


Aktualnie krztusiec roznoszą dorośli, ale chorują dzieci. Grupą szczególnie zagrożoną są maluchy przedwcześnie urodzone i niemowlęta w pierwszych miesiącach życia.


Szczególną trudność w rozpoznaniu zachorowania u noworodków i wcześniaków stanowi brak jednoznacznych objawów klinicznych wskazujących na krztusiec lub występowanie objawów nietypowych opóźniających rozpoznanie. U wcześniaków kaszel nie występuje. Zagrożenie życia wcześniaków jest wysokie, nawet z konsekwencją nagłej śmierci łóżeczkowej.

Data zamieszczenia wpisu: 19 lutego 2016"

Nie tylko w Polsce
"Hasło „No Vax, No Visit” ostatnio często pojawia się w mediach społecznościowych. Świeżo upieczeni rodzice wymagają od wszystkich, którzy chcą im złożyć wizytę, by najpierw zaszczepili się przeciw krztuścowi. "




Poniżej badania wskazujące na to, że osoby szczepione przeciwko krztuścowi dłużej zarażają krztuścem niż nieszczepieni. Niestety szczepienia nawet zwiększa liczbę chorych na krztusiec w populacji, chociaż łagodzą przebieg samej choroby...http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2880100/
http://www.cidd.psu.edu/research/synopses/acellular-vaccine-enhancement-b.-parapertussis
http://news.sciencemag.org/health/2013/11/whooping-cough-vaccine-does-not-stop-spread-disease-lab-animals

Badanie (Long G.H et al. 2010) na szczurach i dotyczy B. parapertussis (a nie B. pertussis)
"Odpowiedź immunologiczna po szczepieniu jest ograniczona/inna w porównaniu do tej po przechorowaniu, stąd w przypadku kontaktu z bakterią może rozwinąć się nosicielstwo, które u osób nieszczepionych nie występuje (raczej) U osoby zaszczepionej bakteria może bytować dłużej, nie dawać specyficznych objawów, przez co taka osoba staje się potencjalnym źródłem zakażenia."Badanie (Merkel et al. 2014) na pawianach, sugeruje, że po szczepieniu aP nie ginie nosicielstwo B. pertussis i nie przerywa to transmisji na inne osobniki (podatne).

"Wyniki eksperymentu przeprowadzonego w 2013 roku na zwierzętach laboratoryjnych (pawianach) poddanych trzem szczepieniom i po miesiącu ekspozycji na bakterię B. pertussis pokazały, że (Whooping Cough Vaccine Does Not Stop Spread of Disease in Lab Animals,Zwierzęta szczepione preparatem zawierającym acelularny komponent krztuśca (stosowany w alternatywnych szczepionkach DTaP dla dzieci jak i we wszystkich szczepionkach dla osób powyżej 6 roku życia dtaP) stawały się nosicielami bakterii krztuśca przez 35 dni po ekspozycji.Zwierzęta szczepione preparatem zawierającym pełno komórkowy komponent krztuśca (stosowany w coraz rzadziej używanych szczepionkach DTP dla dzieci) stawały się nosicielami bakterii krztuśca przez 18 dni.Zwierzęta, które przechorowały wcześniej krztusiec nie stawały sie nosicielem po ekspozycji.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24277828
http://news.sciencemag.org/health/2013/11/whooping-cough-vaccine-does-not-stop-spread-disease-lab-animals



Krztusiec u niemowląt - "głównie rodzice są źródłem zakażenia" wg. Koreańskich badań, ale pewnie wszędzie jest podobnie
http://europepmc.org/abstract/MED/23255856

"Co 5 dziecko w wieku szkolnym, zgłaszające się do lekarza z uporczywym kaszlem, miało krztuśca, pomimo faktu, że było w pełni zaszczepione." wg. badania
http://www.sciencedaily.com/releases/2014/06/140624220025.htm

Krztusiec źle diagnozowany i trudny do rozpoznania?
„Krztusiec u dorosłych przeważnie występuje w postaci atypowej, a nawet bezobjawowej (19). Głównym i bardzo często jedynym objawem zakażenia pałeczką B.pertussis u dorosłych jest niespecyficzny, przedłużający się kaszel. Dlatego też lekarz rzadko rozpoznaje krztusiec w tej grupie osób.”
Źródło: Krztusiec u młodzieży i osób dorosłych, Przegląd Epidemiologiczny 2001
Źródło: Krztusiec i związane z nim problemy, Pediatria Polska 1979: Źródło: Clinical Findings in Bordetella pertussis Infections: Results of a Prospective Multicenter Surveillance Study Pediatrics z 1997

dr med. Ernest Kuchar, Katedra i Klinika Pediatrii i Chorób Infekcyjnych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu:
"Kiedy zatem powinniśmy podejrzewać krztusiec u osoby dorosłej szczepionej w dzieciństwie?
Z badań wynika, że każdy nowy epizod kaszlu utrzymującego się ponad tydzień jest podejrzany (w ponad 25% przypadków to krztusiec), kaszel utrzymujący się ponad 2 tygodnie silnie wskazuje na krztusiec, a im dłużej utrzymuje się kaszel, tym większe jest prawdopodobieństwo, że jego przyczyną jest zakażenie B. pertussis.3,4 Krztusiec występuje cześciej niż się wydaje [..] Przebiegowi krztuścia często nie towarzyszą wymioty, czy świszczący oddech.
http://www.mp.pl/artykuly/78914


"Krztusiec mutuje i szczepionki przestają być skuteczne - ostrzegają brytyjscy naukowcy na łamach „Journal of Infectious Diseases”.
https://www.facebook.com/szczepienie/posts/1574409909437581
https://www.facebook.com/szczepienie/posts/1585326515012587
http://dzieci.pl/kat,1024251,title,Krztusiec-mutuje-i-szczepionki-przestaja-byc-skuteczne,wid,17139955,wiadomosc.html?smgputicaid=614ba5


Media wciąż straszą krztuścem wskazując wroga jako nieszczepionych...
W 2012 zachorowały 4683 osoby, w 1998 2871 osób, a w 2004 zachorowało 2954 osób.
Czy grozi nam epidemia krztuśca? Już 2,5 tys. Polaków zachorowało na tę zapomnianą chorobę
http://metrocafe.pl/metrocafe/1,145523,18404449,czy-grozi-nam-epidemia-krztusca-juz-2-5-tys-polakow-choruje.html

Wzrasta liczba zachorowań na krztusiec. Lekarze radzą, aby szczepić dzieci
http://www.expressbydgoski.pl/bydgoszcz/a/wzrasta-liczba-zachorowan-na-krztusiec-lekarze-radza-aby-szczepic-dzieci,10829442/

Krztusiec znów atakuje
http://www.medonet.pl/zdrowie/wiadomosci,krztusiec-znow-atakuje,artykul,1684050.html


"Pomimo wysokiego poziomu pokrycia szczepieniami, cyrkulacja krztuśca nie może być sterowana - w ogóle" 
Wyniki kwestionują skuteczność obecnych programów szczepień.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/?term=24216286

Statystyki dt. zarejestrowanej zachorowalności na krztusiec są ponad 60 razy zaniżone wg. dokładniejszych badań
http://www.pzh.gov.pl/beki/pge.php?mid=82

Oficjalne statystyki wyglądają następująco:

"Oficjalne statystyki są tylko czubkiem góry lodowej, bo jak wskazują wstępne wyniki Ogólnopolskiego Badania Epidemiologii Krztuśca (OBEK) realizowanego w Zakładzie Epidemiologii PZH w latach 2009-2010, na 1 przypadek zgłoszony do nadzoru przypada średnio 71 zachorowań na krztusiec w populacji, a w grupie osób w wieku 65-70 lat nawet 320”
Źródło: Szczepienie przypominające młodzieży i dorosłych przeciwko krztuścowi, Medycyna Praktyczna 2012
Badania potwierdziły wysoką zachorowalność na krztusiec we wszystkich grupach wiekowych w populacji ogólnej w Polsce, w szczególności u osób dorosłych. W badaniu zwrócono uwagę na: "nieodpowiednio udokumentowane przez istniejący system nadzoru"
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/23870166/?i=7


Szczepionka DTP Tężec, krztusiec, błonica zapewnia ochronę wg oficjalnych źródeł, odpowiednio DTaP  - 2-5 lat,  DTP - 6-12 lat
http://issuu.com/gispolska/docs/stan_sanitarny_za_rok_2012_www
http://wyborcza.pl/TylkoZdrowie/1,137474,17211224,Krztusiec_sprytniejszy_od_szczepionki__Czy_grozi_nam.html
http://szczepienie.blogspot.com/2015/03/jak-dugo-dziaa-szczepionka-dtp.html

„Przez wiele lat uważano, że szczepienia przeciw krztuścowe zapewniają długotrwałą odporność (co najmniej przez 10 lat) na krztusiec. Obecnie wiadomo, że odporność poszczepienna trwa 2-3 lata (maksymalnie do 5 lat) i ani szczepienia przeciw krztuścowe, ani zachorowanie na krztusiec w dzieciństwie nie chronią przed zakażeniem pałeczką B.pertussis (4, 5).”
http://www.pzh.gov.pl/oldpage/przeglad_epimed/55-12/5512_28.pdf

Odporność na krztusiec po naturalnym przechorowaniu jest dłuższa niż sądzono - 30 lat średnio, bywa. że o wiele dłużej, nawet 70 lat. Dotychczas sądzono, że od 4 do 20 lat
http://www.sciencedaily.com/releases/2009/10/091029211528.htm
Jednak w wyniku szczepienia, szansa zachorowania jest większa w kilka lat po szczepieniu, a to dlatego, że szczepionki nie indukują takiej samej odpowiedzi immunologicznej jak przechorowanie. Leży to również w przyczynach tego, że na indukcje odporności składają się nie tylko wyizolowane z bakterii antygeny otoczkowe białkowe czy polisacharydowe, ale złożone procesy, czy na przykład dana bakteria ma zdolność hemolizy, która również będzie indukowała jakieś specyficzne przeciwciała, no mnóstwo tego, dlatego zawsze przechorowanie daje trwalszą odporność niż szczepienie jakkolwiek


Nieszczepieni i nie w pełni zaszczepieni nie wydają się znacząco przyczyniać do zwiększenia przypadków krztuśca. Zaskakująco najwyższa częstość występowania tej choroby była u wcześniej zaszczepionych dzieci w wieku od lat ośmiu do dwunastego roku życia  (Maxwell A. et al. 2012)
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22423127
Komentarz mp.pl "Skuteczność szczepień przeciwko krztuścowi zmniejszała się wraz z czasem od podania ostatniej dawki szczepionki[..] Zapadalność na krztusiec istotnie zwiększyła się u dzieci w wieku 8–12 lat, proporcjonalnie do czasu, jaki upłynął od podania ostatniej dawki szczepionki przeciwko krztuścowi. Może to sugerować niedostateczną skuteczność obecnie stosowanego schematu szczepień (p. także Zanikanie odporności poszczepiennej u dzieci i młodzieży po podaniu bezkomórkowych szczepionek przeciwko krztuścowi – Zmniejszanie się ochrony poszczepiennej przeciwko krztuścowi wraz z upływem czasu od 5. dawki DTPa).
http://www.mp.pl/szczepienia/przeglad/blonicakrztusiectezec/show.html?id=82239


"mniejsza długookresowa skuteczność szczepionek bezkomórkowych w porównaniu ze szczepionkami całokomórkowymi, krążenie w populacji zmutowanych szczepów pałeczki krztuśca

Główne tezy
Na wyraźne zwiększenie się zachorowalności na krztusiec składają się różne przyczyny. Obejmują one lepsze rozpoznawanie choroby, przenoszenie zakażenia na niemowlęta od niekompletnie zaszczepionych opiekunów, szybsze zanikanie odporności po podaniu szczepionek bezkomórkowych, w porównaniu z wcześniej stosowanymi szczepionkami całokomórkowymi, oraz odmowę szczepienia.
W wyniku mutacji genetycznych wśród krążących w populacji pałeczek krztuśca pojawiła się większa liczba szczepów wykazujących brak ekspresji jednego lub więcej antygenów wchodzących w skład stosowanych obecnie szczepionek, co prawdopodobnie prowadzi do zmniejszenia ich skuteczności.
http://www.mp.pl/szczepienia/artykuly/przegladowe/117221,krztusiec-dlaczego-wciaz-grozny-pomimo-kilku-dekad-szczepien

"Brak wpływu szczepień dzieci na obecność i krążenie bakterii krztuśca oznacza, że nieszczepione dzieci nie są chronione w żaden znaczący sposób przez szczepienia innych dzieci, a zwalanie winy za obecną sytuację epidemiologiczną krztuśca na garstkę nieszczepionych dzieci to kompletne oszołomstwo.
Skąd wzięło się przekonanie o szczególnym zagrożeniu pochodzącym od nieszczepionych dzieci? Opisywany szeroko w literaturze naukowej efekt zbiorowiskowej odporności przeciwko krztuścowi poprzez szczepienia dzieci bazuje na artefakcie związanym z niekompletnymi statystykami zachorowań, nieaktualnych już mitach o wysokiej i długotrwałej skuteczności szczepień przeciwko chorobie i kolonizacji B. pertussis oraz bezkrytycznym podejściu naukowców do wielu aspektów związanych ze szczepionkami."
The Epidemiology of Pertussis: A Comparison of the Epidemiology of the Disease Pertussis With the Epidemiology of Bordetella pertussis Infection, Pediatrics 2005.
http://pediatrics.aappublications.org/content/115/5/1422.full
http://www.news.com.au/breaking-news/states-ending-free-parent-whooping-vaccine/story-e6frfku0-1226350174856
http://iai.asm.org/content/68/12/7175.full?view=long&pmid=11083851
https://szczepieniakrztusiec.wordpress.com/dlugoterminowa-ochrona-przed-krztuscem/
https://szczepieniakrztusiec.wordpress.com/szczepienia-i-antygenowy-grzech-pierworodny/
https://szczepieniakrztusiec.wordpress.com/krztusiec-antybiotykoterapia-w-swietle-ebm/
http://pediatrics.aappublications.org/content/100/6/e10.fullhttps://szczepieniakrztusiec.wordpress.com/jak-choruja-dzieci-nieszczepione-przeciwko-krztuscowi/
https://szczepieniakrztusiec.wordpress.com/kto-roznosi-i-zaraza-bakteria-krztusca/

Po zmianie szczepień z komponentem pełno komórkowym na bezkomórkowy bakterie krztuśca szybko przystosowały się. Badania z 2014 roku
http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0046407
http://cvi.asm.org/content/early/2013/11/15/CVI.00717-13.abstract
http://www.eurosurveillance.org/ViewArticle.aspx?ArticleId=20881
http://www.impf-info.de/die-impfungen/keuchhusten/174-schlechte-wirksamkeit-des-keuchhusten-impfstoffes-l%C3%A4%C3%9Ft-nach.html?hc_location=ufi



Bardzo niska efektywność szczepień w Finlandii. Mimo dużej wyszczepialności populacji- 4 dawki i 98 % pokrycia -"Zakażenia krztuścem są powszechne w zaszczepionych populacjach"
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9718056

Stały wzrost ryzyka krztuśca w rok po ukończeniu 5 ej-serii dawek DTaP.
Wzrost ten jest prawdopodobnie wynikiem spadku skuteczności szczepionki DTaP. (Tartof S.Y., Lewis M., Kenyon C., et al. 2013)
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23478868
Komentarz z MP: "Zapadalność na krztusiec wykazuje wyraźny związek z czasem, jaki upłynął od podania piątej dawki szczepionki DTPa. U osób szczepionych tylko szczepionką bezkomórkową z każdym rokiem upływającym od podania piątej dawki DTPa zwiększa się ryzyko zachorowania na krztusiec. Obserwacje te sugerują, że do czasu podania dawki przypominającej w okresie dojrzewania, a więc 6–7 lat po ostatniej dawce szczepionki DTPa, odporność poszczepienna znacznie się zmniejsza, tym samym zwiększając w tej grupie wiekowej podatność na zachorowanie.[..]Sytuacja epidemiologiczna krztuśca w Polsce uległa istotnym zmianom w ciągu ostatnich lat. Obserwujemy przesunięcie zachorowań z populacji najmłodszych dzieci na młodzież i dorosłych[..]Zasadniczym celem zapobiegania krztuścowi jest ochrona najmłodszych niemowląt, dla których ta choroba jest najbardziej niebezpieczna.[..]preparaty całokomórkowe skuteczniej zapobiegają zachorowaniom na krztusiec niż szczepionki bezkomórkowe, nie należy się spodziewać powrotu do „starych” szczepionek ze względu na współcześnie niezadawalający profil ich bezpieczeństwa u dzieci oraz przeciwwskazania do ich stosowania u młodzieży i dorosłych.[..]Oczekuje się, że skutecznym rozwiązaniem mogłyby być zmodyfikowane szczepionki wP lub zmodyfikowane, lub nowo opracowane szczepionki aP/ap. Ekspert w dziedzinie krztuśca, prof. James D. Cherry (University of California), nadmienił jednak, że jeżeli sytuacja będzie się dramatycznie pogarszać i nie uda się opracować skuteczniejszej szczepionki, być może Stany Zjednoczone staną przed koniecznością podjęcia decyzji o powrocie do szczepień wP"
Krztusiec – dlaczego wciąż groźny pomimo kilku dekad szczepień?
http://www.mp.pl/szczepienia/artykuly/przegladowe/show.html?id=117221

Inne badania:
Zmniejszanie się ochrony poszczepiennej przeciwko krztuścowi wraz z upływem czasu od 5. dawki DTPa. Pałeczka krztuśca wykazuje zdolności adaptacyjne. Schematy szczepień są regularnie aktualizowane, a mimo to stopień ich przestrzegania jest daleki od optymalnego. Duże znaczenie mają badania nad nowymi szczepionkami.
http://www.mp.pl/szczepienia/przeglad/blonicakrztusiectezec/show.html?id=82238

Zanikanie ochrony poszczepiennej u dzieci po podaniu piątej dawki bezkomórkowej szczepionki przeciwko krztuścowi. Ochrona przed zachorowaniem na krztusiec po podaniu piątej dawki szczepionki DTPa jest względnie krótkotrwała (ok. 5 lat) i zmniejsza się wraz z upływem czasu.
http://www.mp.pl/szczepienia/przeglad/blonicakrztusiectezec/show.html?id=80273

"Raport grupy zadaniowej ds. krztuśca i szczepień przeciwko kokluszowi" Cherry, JD (1988), Brunell, PA, Gold, GS, Karzon, DT, (1988)
"Wskaźnik ciężkich reakcji nie różni się znacząco między acelularnymi, a pełno komórkowymi szczepionkami, gdy wykorzystywane są po 24 miesiącu życia. Spadek ciężkich reakcji jest niewielki, jeśli w ogóle.Kategoria "nagła śmierć" jest również pouczająca - jednostka ta zniknęła, gdy szczepienie zostało opóźnione do wieku 24 miesiąca życia. Jest oczywiste, że opóźnianie szczepienia, zanim dziecko osiągnie 24 miesięcy, bez względu na rodzaj szczepionki, zmniejsza większość czasowo powiązanych poważnych działań  niepożądanych".
Cherry, J.D. (1988), Brunell, P.A., Golden, G.S., Karzon, D.T., (1988), Report of the task force on pertussis and pertussis immunization, Pediatrics 81:6 Part 11 (June 1988) Supplement pp 936-984.
Excerpt: The rate of severe reactions does not differ significantly between the acellular and whole-cell vaccines when used at 24 months of age. The decrease in severe reactions is slight, if any. The category "sudden death" is also instructive in that the entity disappeared following both whole-cell and acellular vaccines when immunisation was delayed until a child was 24 months of age. It is clear that delaying the initial vaccination until a child is 24 months, regardless of the type of vaccine, reduces most of the temporally associated severe adverse events.
https://www.facebook.com/szczepienie/posts/1553843474827558 (SIDS, a szczepienia)

"Od początku XXI wieku w wielu krajach zwiększa się liczba zachorowań na krztusiec mimo dobrego poziomu wyszczepienia populacji. W 2013 roku problem powrotu krztuśca był wiodącym tematem X Międzynarodowego Sympozjum na temat bakterii Bordetella (Dublin, wrzesień 2013) oraz interesującej dyskusji na łamach czasopism naukowych.4,38-40 Wśród przyczyn obecnej sytuacji epidemiologicznej krztuśca rozważa się 2 hipotezy: (1) zmiana struktury antygenowej krążących szczepów B. pertussis w zakresie głównych składowych zawartych w obecnych szczepionkach oraz (2) zastąpienie całokomórkowych szczepionek (DTwP) szczepionkami bezkomórkowymi (DTaP), które indukują krócej utrzymującą się odpowiedź immunologiczną i mniej skutecznie stymulują pamięć immunologiczną.4,40 Naturalne zakażenie pałeczkami krztuśca i szczepienie DTwP stymuluje odpowiedź immunologiczną o profilu Th1, podczas gdy szczepionki bezkomórkowe promują odpowiedź Th2- i Th17-zależną.41 W celu poprawy obecnej sytuacji rozważa się zmianę obowiązujących schematów szczepień lub wprowadzenie nowej, bardziej efektywnej szczepionki."
http://www.mp.pl/pediatria/artykuly-wytyczne/postepy/show.html?id=103811


Dlaczego tego noworodka nie zaszczepiono przeciwko krztuścowi?

Taki są zalecenia - noworodków - najbardziej narażonych nie szczepimy.
http://www.mp.pl/szczepienia/przeglad/blonicakrztusiectezec/show.html?id=70744
https://pl.wikipedia.org/wiki/Noworodek

Artykuł ma tytuł "Ocena skuteczności i bezpieczeństwa bezkomórkowej szczepionki przeciwko krztuścowi (aP) u noworodków"
http://www.mp.pl/szczepienia/przeglad/blonicakrztusiectezec/show.html?id=70744


Tymczasem:
"Noworodek – dziecko od urodzenia do ukończenia 4 tygodni (28 dni)[1]."
https://pl.wikipedia.org/wiki/Noworodek


W. Kawalec, R. Grenda, H. Ziółkowska: Pediatria. PZWL, 2013. str. 28



"Próby szczepienia noworodków za pomocą skojarzonej szczepionki przeciwko tężcowi, błonicy i krztuścowi (całokomórkowej) – DTPw – podjęto już w latach sześćdziesiątych, wówczas jednak zaobserwowano, że u dzieci, u których rozpoczęto szczepienie w pierwszej dobie życia, uzyskiwano gorszą odpowiedź serologiczną (mniejsze stężenia przeciwciał) przeciwko krztuścowi, niż u dzieci, które otrzymywały pierwszą dawkę szczepionki dopiero w okresie niemowlęcym. Ponieważ ta słabsza odpowiedź serologiczna utrzymywała się także po dawkach przypominających, zaniechano dalszych badań w tym zakresie.[4] Zjawisko to nazwano "tolerancją immunologiczną". Podjęcie prób ze szczepieniem noworodków za pomocą bezkomórkowej szczepionki przeciwko krztuścowi było możliwe dzięki rezultatom badań prowadzonych na zwierzętach. Wykazano w nich, że zjawisko "tolerancji immunologicznej" nie występuje, jeśli do szczepienia noworodków mysich stosuje się szczepionkę bezkomórkową.[5] W komentowanym badaniu uzyskano interesujące wyniki, stwierdzono bowiem, że podanie noworodkom w pierwszych dniach życia bezkomórkowej szczepionki przeciwko krztuścowi pozwala uzyskać odporność wobec toksoidu krztuścowego u wszystkich dzieci już po podaniu pierwszej dawki skojarzonej szczepionki przeciwko tężcowi, błonicy, krztuścowi (bezkomórkowej), WZW typu B, poliomyelitis i Haemophilus influenzae typu b – DTaP-HBV-IPV/Hib (Infanrix hexa) – co oznacza istotne skrócenie okresu wrażliwości na zakażenie pałeczkami krztuśca. Niekorzystne zjawisko towarzyszące takiej interwencji stanowi natomiast gorsza odpowiedź immunologiczna wobec antygenu HBs i antygenów Hib. Trudno przewidzieć, czy mniejsze stężenia przeciwciał okażą się przyczyną mniejszej skuteczności lub krótszej trwałości ochrony przed tymi zakażeniami."
http://www.mp.pl/szczepienia/przeglad/blonicakrztusiectezec/show.html?id=70744


"Zakażenie pałeczką Bordetella pertussis w pierwszych miesiącach życia dziecka wywołuje krztusiec o ciężkim przebiegu, a ryzyko wystąpienia powikłań jest w tym wieku bardzo duże. Według obowiązujących zaleceń szczepienie przeciwko krztuścowi można rozpocząć dopiero po ukończeniu 6. tygodnia życia. W praktyce pierwszą dawkę szczepionki niemowlęta otrzymują często dopiero w 3. miesiącu życia. Dlatego przez pierwsze miesiące życia dzieci nie są wystarczająco zabezpieczone przed zachorowaniem. Jedną z metod, która może (pośrednio) zmniejszyć zachorowania na krztusiec wśród niemowląt, jest ograniczenie zachorowania wśród dorosłych poprzez wprowadzenie przypominającej dawki szczepionki przeciwko krztuścowi (bezkomórkowej) u młodzieży i dorosłych (p. Med. Prakt. – Supl. Szczepienia 1/2008, s. 30–32, 33–34 i 35–38 – przyp. red.). "
http://www.mp.pl/szczepienia/przeglad/blonicakrztusiectezec/show.html?id=70744



W jednym z ostatnich numerów czasopisma „Pediatrics” opublikowano wyniki badania obserwacyjnego, w którym odnotowano, że szczepienie przypominające dTpa zapewniało nastolatkom dość dobrą ochronę przed zachorowaniem na krztusiec w ciągu 1 roku po szczepieniu (skuteczność rzeczywista 69%), jednak po 4 latach skuteczność zmniejszyła się do zaledwie 9%. W badanej grupie szczepienie podstawowe w pierwszych latach życia wykonano szczepionką z bezkomórkowym składnikiem krztuścowym (DTPa).
Skuteczność rzeczywistą dTpa oceniono w populacji nastolatków w czasie epidemii krztuśca, która wybuchła w 2010 i 2014 roku w amerykańskim stanie Kalifornia. Pomimo dużego odsetka nastolatków (>90%) zaszczepionego przeciwko krztuścowi, w 2014 roku odnotowano znaczne zwiększenie zapadalności we wszystkich grupach wiekowych. Realizowane w ramach powszechnego programu szczepienie przypominające przeciwko krztuścowi wszystkich dzieci wieku 11 lat nie zapobiegło wybuchowi epidemii.
– Wyniki badania pokazały, że pomimo dużych wskaźników wyszczepialności przeciwko krztuścowi, coraz większa liczba nastolatków szczepionych tylko preparatem bezkomórkowym, choruje na krztusiec. Świadczy to o tym, że pomimo szczepienia nadal są w grupie zwiększonego ryzyka zachorowania – powiedziała dr Nicola Klein z Kaiser Permanente Vaccine Study Center, współautorka badania. – Ponieważ szczepionka dTpa nie zapewnia długotrwałej ochrony przed zachorowaniem, być może bardziej efektywne byłoby podanie szczepionki w razie przewidywanej epidemii, a nie rutynowo wszystkim nastolatkom w wieku 11–12 lat w ramach szczepienia przypominającego – dodaje dr Klein.
Zapadalność na krztusiec osiągnęła największe wartości w grupie wiekowej 10–11 lat, zarówno w czasie epidemii w 2010, jak i 2014 roku. Po szczycie zachorowań na krztusiec w trakcie epidemii w 2010 roku zapadalność zmniejszyła się i pozostawała na dość niskim poziomie w starszych grupach wiekowych. Jednak w 2014 roku zapadalność na krztusiec ponownie się zwiększyła, tym razem również wśród nastolatków w wieku 14–16 lat.
– Przyjęta strategia powszechnego szczepienia nastolatków przeciwko krztuścowi nie zapobiegła wybuchowi epidemii tej choroby w 2014 roku. Prawdopodobnie dlatego, że ochrona przed zachorowaniem jaką zapewnia dTpa jest krótkotrwała – wskazuje dr Nicola Klein. – W oczekiwaniu na nową, skuteczniejszą szczepionkę przeciwko krztuścowi, która zapewni długotrwałą ochronę przed zachorowaniem, powinniśmy rozważyć alternatywne strategie szczepień młodzieży – podsumowuje dr Klein.

Od tego roku również w Polsce, zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych, młodzież w 14. roku życia otrzyma szczepienie przypominające przeciwko krztuścowi preparatem dTpa.
http://www.mp.pl/szczepienia/aktualnosci/show.html?id=137217

Klein NP, Bartlett J, Fireman B, et al. Waning Tdap Effectiveness in Adolescents. Pediatrics. 2016;137(3):e20153326
http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2016/02/03/peds.2015-3326?sso=1&sso_redirect_count=1&nfstatus=401&nftoken=00000000-0000-0000-0000-000000000000&nfstatusdescription=ERROR%3a+No+local+token


Obrazek z https://www.facebook.com/stopstopnop/photos/a.739615552795857.1073741828.739321849491894/917208551703222/?type=3&permPage=1


Czy Stany Zjednoczone wrócą do stosowania całokomórkowej szczepionki przeciwko krztuścowi?

W Stanach Zjednoczonych szczepionkę przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi całokomórkową (DTPw) zastąpiono szczepionką zawierającą bezkomórkowy komponent krztuścowy (DTPa) w 1990 roku. Jednak mimo dużego odsetka zaszczepionych, po wprowadzeniu DTPa obserwowano zwiększenie zapadalności na krztusiec. Podobne trendy stwierdzono również w wielu innych krajach.
Przeprowadzone do tej pory badania wskazują, że jedną z przyczyn tego zjawiska może być fakt, że skuteczność DTPa zmniejsza się wraz z upływem czasu od szczepienia.
Zespół naukowców z New Mexico State University, w oparciu o wyniki swojego badania opublikowanego w ostatnim numerze czasopisma „JAMA Pediatrics”, zaproponował nową strategię szczepienia przeciwko krztuścowi – w ramach szczepienia podstawowego dzieci miałyby otrzymać DTPw, a jedynie w ramach szczepienia uzupełniającego DTPa. Wprowadzenie takiego rozwiązania może zmniejszyć zapadalność na krztusiec nawet o 95%, a to spowoduje zmniejszenie zachorowalności wśród niemowląt o 96%. Eksperci zwrócili jednak uwagę, że powrót do całokomórkowych szczepionek może spowodować zwiększenie liczby niepożądanych odczynów poszczepiennych – gorączki (o ponad 2900%) i drgawek (o 240%). Patrząc jednak na wartości bezwzględne, ten wzrost nie będzie duży – 10,3/100000 szczepionych w przypadku gorączki i 0,07/100000 w przypadku drgawek.
W tym samym numerze czasopisma „JAMA Pediatrics” Tami H. i wsp. z Meningitis and Vaccine Preventable Diseases Branch będącej częścią Centers for Disease Control and Prevention wskazali, kiedy bezkomórkowa szczepionka przeciwko krztuścowi przeznaczona dla starszych dzieci i dorosłych (dTpa) zaczęła „tracić” swoją skuteczność.
Naukowcy przyjrzeli się epidemiologii krztuśca w latach 1990–2014 i zaobserwowali, że szczepionka ta zapobiegała zachorowaniom od momentu jej wprowadzenia w 2005 roku do roku 2010. W tym właśnie roku odnotowano, że zapadalność na krztusiec zaczęła się zwiększać znacznie szybciej w populacji nastolatków niż w innych grupach wiekowych.
– Zaobserwowaliśmy, że dzieci, u których w 2010 roku odnotowano największe wskaźniki zapadalności na krztusiec, były pierwszym rocznikiem, który w ramach szczepienia podstawowego otrzymał wyłącznie DTPa – zauważyli autorzy badania. Dr Mark H. Sawyer, z University of California, w komentarzu redakcyjnym do badania wskazał, że korzyści ze szczepienia dTpa odnoszą przede wszystkim ci nastolatkowie, którzy w okresie niemowlęcym otrzymali przynajmniej jedną dawkę szczepionki całokomórkowej.
– Zwiększenie zapadalności na krztusiec wśród nastolatków, którzy byli szczepieni wyłącznie szczepionką bezkomórkową sprawiło, że problem jej suboptymalnej skuteczności ujrzał światło dzienne – wskazuje dr Sawyer. – Okazuje się, że nie mieliśmy wystarczającej wiedzy na temat różnic w odpowiedzi immunologicznej, jakie generują obie szczepionki. W przeprowadzonych niedawno badaniach wykazano, że odpowiedź immunologiczna na szczepionki istotnie się różni i, niestety, jest gorsza w przypadku szczepionki bezkomórkowej – zaznacza.
Dr Mark H. Sawyer podkreślił również, że zaproponowana przez naukowców z New Mexico State University strategia szczepienia może być skuteczna, ale uzyskane przez nich wyniki należy uznać za wstępne. Zwraca uwagę, że naukowcy swoje wnioski oparli na założeniu, że DTPa nie zapobiegają bezobjawowym zachorowaniom na krztusiec, w odniesieniu do których skuteczna jest szczepionka całokomórkowa. Do tej pory zjawisko to potwierdzono u innych naczelnych, ale nie dostarczono jeszcze przekonujących dowodu na jego występowanie u ludzi. Niemniej jednak wiemy, że DTPw generuje lepszą odpowiedź immunologiczną niż szczepionka bezkomórkowa.
– Całokomórkowe szczepionki przeciwko krztuścowi są szeroko stosowane w inny krajach (również w Polsce – przyp. red.), i mogą w łatwy sposób zostać ponownie wprowadzone w Stanach Zjednoczonych – zauważa. Pozostaje jednak pytanie, czy rodzice zaakceptują powrót do tych szczepionek, które niosą ze sobą większe ryzyko niepożądanych odczynów poszczepiennych?
Jedno możemy stwierdzić bez wątpliwości – krztusiec powrócił. Dr Sawyer przypomniał, że czekając na nowe, skuteczniejsze szczepionki przeciwko krztuścowi lub na bardziej efektywne strategie szczepień, możemy zmniejszyć śmiertelność z powodu krztuśca wśród niemowląt – szczepiąc przeciwko krztuścowi ciężarne, w każdej ciąży.
http://www.mp.pl/szczepienia/aktualnosci/show.html?id=141175



Trzeba wziąć pod uwagę możliwe powikłania po szczepionce DTP. Np. HHE, encefalopatie, problemy oddechowe. Jest też szereg badań, opinii naukowców, lekarzy o możliwym związku SIDS z DTP, Umieralność niemowląt w Polsce z powodu SIDS to ok 160 zgonów rocznie, niemowląt w ogóle z różnych powodów umiera ok 2tys. Natomiast z powodu krztuśca nie umarł w Polsce nikt od ćwierć wieku wg statystyk PZH nie odnotowano żadnego zgonu od blisko 25 lat. Hospitalizuje się dla bezpieczeństwa w celu zapobiegania powikłaniom około 20% dzieci u których stwierdzono zarażenie (zwykle wszystkich najmłodszych).

Zbiorki różnych informacji do zweryfikowania:
http://szczepienie.blogspot.com/p/krztusiec-koklusz-pertussis-bordetella.html
http://szczepienie.blogspot.com/p/sids-suds-sudc-vids-vaccine-szczepienie.html


Czy zaszczepienie całej rodziny szczepionką przeciwko krztuścowy (strategia kokonowa) mogło przyczynić się do zarażenia i śmierci noworodka bardziej niż brak tego szczepienia?
http://szczepienie.blogspot.com/2016/02/szczepienie-dtap-krztusiec-zgon-dziecka.html



Niestety wciąż uważa się, że strategia koronowa jest skuteczna:
Kokonem przeciwko krztuścowi
19.02.2016
Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie

Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie rozpoczął szczepienia personelu medycznego przeciw krztuścowi. To jedna z pierwszych takich akcji w Polsce. Jej celem jest zwiększenie bezpieczeństwa hospitalizowanych wcześniaków i niemowląt.
Szczepienia obejmują głównie lekarzy i pielęgniarki Oddziału Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka oraz pozostałych oddziałów niemowlęcych. Zaszczepionych zostanie 130 osób. Akcja ta jest całkowicie finansowana przez Fundację „O Zdrowie Dziecka” ze środków zebranych z 1 procenta podatku. Koszt szczepień wyniósł 9,9 tys. zł. Profilaktyka tego typu stosowana jest już w szpitalach pediatrycznych w Wielkiej Brytanii i USA.
Zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych, pierwsza dawka szczepionki przeciw krztuścowi podawana jest w 6.–8. tygodniu życia. Zdarza się jednak, że z powodu stanu zdrowia, dziecko szczepione jest dużo później.
– Krztusiec jest szczególnie niebezpieczny dla hospitalizowanych wcześniaków i niemowląt. Aby chronić ich przed zachorowaniem stosuje się tzw. strategię kokonową, polegającą na zaszczepieniu osób z najbliższego otoczenia niemowląt, w tym przypadku personelu medycznego – wyjaśnia dr hab. n. med. Przemko Kwinta, kierownik Oddziału Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie.
Lekarze neonatolodzy z krakowskiego szpitala rozpoczęli również akcję informacyjną wśród rodziców wcześniaków dotyczącą szczepień przeciw krztuścowi osób dorosłych, które w domu będą opiekować się maluchem.
– Szczepienia przeciwko krztuścowi to jeden z przykładów mądrego wykorzystania środków z 1 % podatku przekazywanych na rzecz Fundacji „O Zdrowie Dziecka”. Z pieniędzy tych finansujemy również zakup sprzętu medycznego używany w diagnostyce, rehabilitacji i leczeniu – wymienia prof. dr hab. med. Krzysztof Fyderek, prezes Fundacji „O Zdrowie Dziecka”.
http://www.mp.pl/szczepienia/aktualnosci/show.html?id=137961



Australia: Komisja parlamentarna ogłosiła, że „rodzice nie będą już otrzymywać bezpłatnych szczepionek przeciw krztuścowi, ponieważ jest nie skuteczna w ochronie noworodków wobec potencjalnie śmiertelnej choroby”http://www.news.com.au/breaking-news/states-ending-free-parent-whooping-vaccine/story-e6frfku0-1226350174856


Do zweryfikowania:
"Fragment wykładu dr Susanne Humphries, gdzie poruszane są następujące kwestie:
- błędne diagnozowanie krztuśca przez lekarzy
- pierwotny crzech antygenowy, czyli błędne programowanie układu odpornościowego przez szczepienia
- błędne leczenie antybiotykami oraz jak pomocna może być witamina C w leczeniu krztuśca
"Ponieważ pozbycie się bakterii trwa dłużej u szczepionych osób, to bakterie mają okazję dłużej się rozmnażać i nauczyć nowych sztuczek. Podobnie jak jest z antybiotykami. Szczepieni są chodzącymi laboratoriami, u których rosną mutanty szczepów Bordetella pertussis. A okazuje się, że te szczepy są również oporne wobec odporności uzyskanej dzięki szczepionce, ponieważ brakuje im tego czynnika adhezyjnego o nazwie pertaktyna.
Bakteria wygrywa tę grę. Szczepieni są wylęgarnią mutujących szczepów bakterii, ponieważ należą do grupy bezobjawowej, która nie pozbywa się natychmiast tych bakterii, więc mają one czas, żeby opracować strategie na obejście 'odporności' wywołanej szczepieniami."
https://www.facebook.com/stowarzyszeniestopnop/posts/1537275246299898

Zachorowalność na krztusiec wzrosła w USA od lat 80. XX wieku mimo powszechnego szczepienia dzieci przeciwko tej chorobie. Za zachorowalność na krztusiec może odpowiadać kilka czynników, między innymi wzrost właściwej częstości występowania tej choroby (tzw. okresowe fluktuacje), zanikanie odporności oraz zmiany w organizmie bakterii Bordetella pertussis - przesunięcie genowe - które powoduje, że szczepionka przestaje na nią oddziaływać. Ryzyko zachorowania na krztusiec wśród badanych dzieci rosło wraz z otrzymywaniem kolejnych dawek szczepionki DTaP: ryzyko wzrosło dwukrotnie w ciągu dwóch lat po podaniu im piątej dawki DTaP (w USA dawek podaje się więcej niż, np. w Europie), a dziewięciokrotnie w ciągu sześciu lat po pełnym cyklu szczepień. http://pediatrics.aappublications.org/content/pediatrics/early/2013/03/06/peds.2012-1928.full.pdf








Paraktrzusiec - Bordetella parapertussis - zwiększone ryzyko u szczepionych? Czy może być mylona z krztuścem?

Zarówno acelularne oraz pełnokomórkowe szczepionki przeciwkrztuścowe nie zabezpieczają przed zakażeniem pałeczkami B. parapertussis.
http://www.medmikro.org.pl/czestosc-wystepowania-przeciwcial-dla-lipopolisacharydow-paleczek-bordetella-parapertussis-u-osob-z-przewleklym-kaszlem-w-polsce?lang=pl

Szczepionka przeciwko krztuściowa DtaP (bezkomórkowa) wg. poniższych badań sprawia, że ponad 40-krotnie wzrasta kolonizacja blisko spokrewnionej B. parapertussis (parakrztuścca)
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2880100/
http://szczepienie.blogspot.com/p/krztusiec-koklusz-pertussis-bordetella.html

Poszczepienna ewolucja patogenu powoduje selekcjonowanie innego gatunku krztuśca – Bordetella parapertussis – o większej zdolności infekcyjnej. Infekcje Bordetella parapertussis zdarzają się głównie w młodszych grupach wiekowych, które wielokrotnie szczepiono przeciwko Bordetella pertussis. Dane z prospektywnej obserwacji epidemiologicznej, jak i eksperymentów na organizmach modelowych potwierdzają, że podawanie szczepionek acelularnych może w rzeczywistości zwiększyć podatność na zakażenie Bordetella parapertussis.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2997163/pdf/nihms247974.pdf

W okresie przed wprowadzeniem szczepień, niemal wszystkie przypadki krztuśca wywołane były przez Bordetella pertussis. Przeciwciała wytwarzane przeciw białkom Bordetella pertussis, nie zapewniają ochrony przed zakażeniem Bordetella parapertussis. 95% przypadków zakażenia Bordetella parapertussis dotyczy dzieci do 10 roku życia.
http://cid.oxfordjournals.org/content/54/4/534.long

Poszczepienna ewolucja patogenu powoduje selekcjonowanie innego gatunku krztuśca – Bordetella parapertussis – o większej zdolności infekcyjnej. Infekcje Bordetella parapertussis zdarzają się głównie w młodszych grupach wiekowych, które wielokrotnie szczepiono przeciwko Bordetella pertussis. Dane z prospektywnej obserwacji epidemiologicznej, jak i eksperymentów na organizmach modelowych potwierdzają, że podawanie szczepionek acelularnych może w rzeczywistości zwiększyć podatność na zakażenie Bordetella parapertussis.

Od momentu, gdy zaczęto powszechniej stosować acelularną szczepionkę przeciw krztuścowi, zaobserwowano wzrost liczby zachorowań wywołanych przez Bordetella parapertussis w stosunku do liczby zakażeń Bordetella pertussis.

"Ponieważ zakażenia pałeczkami B. parapertussis jak i B. pertussis wywołują podobne objawy chorobowe nie jest możliwe ich rozróżnienie w badaniach klinicznych. Przyjmuje się, że 20-30% osób z przewlekłym kaszlem, klinicznie podejrzanych o krztusiec, może być zakażonych pałeczkami B. parapertussis (3). 
Rutynowo wykonywana serodiagnostyka laboratoryjna krztuśca w Polsce, oparta głównie na oznaczaniu komercyjnymi zestawami ELISA poziomu swoistych przeciwciał dla toksyny krztuścowej czy też włókienkowej hemaglutyniny w próbkach surowicy osób z przewlekłym kaszlem nie pozwala na określenie poziomu przeciwciał swoistych dla pałeczek B. parapertussis, odpowiedzialnych za wywoływanie parakrztuśca. Co więcej, z tego powodu, że przeciwciała dla włókienkowej hemaglutyniny mogą być stymulowane zarówno podczas zakażenia pałeczkami B. pertussis jak i B. parapertussis część wyników uzyskanych przy użyciu tego antygenu może być błędnie interpretowanych jako dodatnie w kierunku krztuśca
Ponieważ jak dotychczas nie wykonuje się w Polsce badań serologicznych w kierunku parakrztuśca, a izolację pałeczek z rodzaju Bordetella czy też rutynowe badania metodami biologii molekularnej przeprowadzają tylko nieliczne laboratoria, nie jest znana częstość występowania parakrztuśca w naszym kraju.
Jest to o tyle istotne, że zarówno acelularne oraz pełnokomórkowe szczepionki przeciwkrztuścowe nie zabezpieczają przed zakażeniem pałeczkami B. parapertussis.
http://www.medmikro.org.pl/czestosc-wystepowania-przeciwcial-dla-lipopolisacharydow-paleczek-bordetella-parapertussis-u-osob-z-przewleklym-kaszlem-w-polsce?lang=pl

Parakrztusiec jest mniej groźny jest bo nie produkuje toksyny za to dłużej sie leczy gdyż jest bardziej oporny na antybiotyki. Parapertussis dotyka bardzo małych dzieci, jak i dorosłych. Obraz kliniczny B parapertussis infekcji jest zmienny. 40% zakażonych osób może przebiegać bezobjawowo (w I fazie, nawet u noworodków) ale większość pacjentów ma napadowy kaszel, który trwa krócej niż tydzień, z całą choroby trwającej krócej niż 3 do 4 tygodni
http://www.medscape.com/viewarticle/482815_3

"Przebycie krztuśca zwykle zapewnia długotrwałą odporność organizmu, jednak nie można wykluczyć prawdopodobieństwa powtórnego zakażenia innym serotypem B. pertussis.
[..] Cechą odróżniającą pałeczki krztuśca od innych chorobotwórczych gatunków z rodzaju Bordetella – B. parapertussis (pałeczka parakrztuśca) i B. bronchiseptica (pałeczka oskrzelowa), jest szybkość wzrostu"
https://en.wikipedia.org/wiki/Bordetella_parapertuss
za http://szczepienie.blogspot.com/p/krztusiec-koklusz-pertussis-bordetella.html





Więcej miejsc ze źródłami na temat krztuśca - Fakty o krztuścu
https://szczepieniakrztusiec.wordpress.com/
https://szczepieniakrztusiec.wordpress.com/kto-roznosi-i-zaraza-bakteria-krztusca/


O zarażaniu poszczepiennym
http://szczepienie.blogspot.com/2015/02/szczepione-dzieci-moga-zarazac-zywymi.html

Zbiorek informacji o krztuścu
http://szczepienie.blogspot.com/p/krztusiec-koklusz-pertussis-bordetella.html

Dlaczego po szczepionce możliwe jest obniżenie odporności
http://szczepienie.blogspot.com/2015/10/o-obnizeniu-odpornosci-po-szczepieniu.html

czwartek, 10 września 2015

Tężec - sens szczepień, statystyki, procedury, leczenie, zapobieganie. Stosowanie antytoksyny, surowicy wobec toksyny wydzielanej przez Clostridium tetani. Statystyki dotyczące tężca

Tężec - łac. Tetanus jest chorobą zakaźną (wywoływana przez czynnik zakaźny), ale nie zaraźliwą, ponieważ jej przyczyną są egzotoksyny (o charakterze neurotoksyn) wytwarzane przez laseczki tężca (Clostridium tetani). Wydzielana w ranie neurotoksyna jest jednym z najsilniejszych jadów biologicznych.
https://en.wikipedia.org/wiki/Tetanus https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%99%C5%BCec

Podstawowe informacje

Nie ma szczepionki przeciwko bakteriom tężca Clostridium tetani. Są tylko przeciwko toksynie jaką mogą wytwarzać w odpowiednich warunkach powodując chorobę jaką jest tężec.

Występowanie
Zakłada się, że laseczki tężca są wszechobecne. Występują powszechnie, w glebie, kurzu, wodzie oraz w przewodzie pokarmowym zwierząt (niektóre badania wskazywały, że znajdują się w ok. 85-90% próbek gleby pobieranych w Polsce [potrzebne źródło]).
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83 https://szczepieniatezec.wordpress.com/tezec-wiedza-podstawowa

Poniżej cytat z badania "Występowanie Clostridium tetani w środowisku hodowlanym koni" Paweł Różański1 , Dorota Różańska2 , Henryk Krukowski1 1 Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Katedra Higieny Zwierząt i Środowiska 2
"Badania przeprowadzono w 2 ośrodkach hodowli koni i 1 prywatnym ośrodku jeździeckim. Materiał badawczy stanowiło po 8 próbek: siana i owsa, kurzu stajennego, kału, ściółki i gleby. W każdym z ośrodków pobrano próby wg tego samego schematu. [..]. Wyniki. Kolonie bakteryjne charakteryzujące się cechami typowymi dla Clostridium tetani wyizolowano z prób: kału, ściółki, kurzu i paszy. Bakterii takich nie wyhodowano z wierzchnich warstw gleby okresowo lub stale znajdujących się pod wpływem działania promieni słonecznych. W oparciu o uzyskane wyniki badań stwierdzono, że materiał biologiczny środowiska hodowlanego koni
http://monz.pl/fulltxt.php?ICID=970944


Podstawy mikrobiologii lekarskiej podręcznik dla studentów pod redakcją prof.dr hab.med.Leona Jabłońskiego w-wa 1986





Zakłada się więc, że tężec występuję tam gdzie są / mogły być konie lub ich nawóz ponieważ zarodniki tężca w dogodnych warunkach w glebie mogą przetrwać nawet kilkadziesiąt lat. Nie są jednak wieczne dlatego zagrożenie staje się coraz mniejsze, zwłaszcza w rejonach w których konie zniknęły wiele dekad temu.
Warto zaznaczyć, że bakteria jest wrażliwa na tlen (ginie szybko w obecności tlenu, ale w ranach wąskich, głębokich czy brudnych o warunki beztlenowe nietrudno) ale jej formy przetrwalnikowe (wyżej wspomniane zarodniki) już nie, są wyjątkowo odporne na niekorzystne warunki środowiska Potrafią też przetrwać spotkanie z wieloma środkami odkażającymi (więcej niżej)
Tężec to nie jedyna powszechna bakteria, która może znaleźć się w ziemi czy brudzie - podobnie jest z Clostridium botulinum (opis tutaj http://szczepienie.blogspot.com/2016/04/tezec-tetanus-antytoksyna-anatoksyna.html#botulizm - wrota zakażenia to droga pokarmowa, źle zapasteryzowane słoiczki [eko- za mało cukru/soli/azotanów, bez gotowania, lub pojedynczo pasteryzowane] czy inne zwykle domowe popularne konserwy mięsno-warzywne). Podobnie Clostridium perfringens, zwana potocznie gangreną (zgorzel gazowa) również jest popularna i jest beztlenowcem. W ranach zanieczyszczonych, źle odkażonych może się rozwinąć także paciorkowiec ropny Streptococcus pyogenes (względnie beztlenowiec) dający niezbyt przyjemnie powikłania. Na szczęście bakteria jest niezwykle wrażliwa na standardowe środki dezynfekcyjne, nawet w niskich stężeniach.

"Główne źródło zakażenia stanowi ziemia zanieczyszczona kałem zwierząt i ludzi. Zarodniki tężca są bardzo odporne na temperaturę i środki dezynfekujące, mogą przetrwać w glebie, czy brudzie przez wiele lat. Aby doszło do rozwoju choroby, przetrwalniki muszą dostać się do rany wraz z kurzem, ziemią, czy też zostać przeniesione na zabrudzonych narzędziach lekarskich. Może dojść także do zakażenia endogennego, w wyniku przedostania się bakterii z jelita grubego do rany tej samej osoby."
https://www.medme.pl/artykuly/tezec,37890.html

W Polsce użytki rolne stanowią ok. 61%, w tym ok. 45% to grunty rolne i niecałe 6% to pastwiska (reszta to sady i łąki). Wg. informacji na gios.gov.pl, w Polsce monitorowane, czyli badane są głównie gleby orne, czyli również nawożone nawozami (od chemicznych po naturalne), stąd fakt, że akurat w 80 - 90% próbkach tej gleby będzie można znaleźć laseczki tężca.
Na stronie stat.gov.pl, odnalazłam dane dotyczące użytkowania gruntów i powierzchni zasiewów, które również ukazują ilość gospodarstw rolnych w poszczególnych województwach.
Wg. biuletynów PZH tężec zdarza się najczęściej  i zdarzają się niemal regularnie co rok w województwach, w których jest najwięcej gospodarstw rolnych. Są to województwa: małopolskie, mazowieckie (co roku), podkarpackie, nieco rzadziej w wielkopolskim, łódzkim czy śląskim. Bardzo rzadko, w opolskiem, jeszcze rzadziej w warmińsko-mazurskim, gdzie gospodarstw rolnych jest najmniej.

CEL BADANIA:
Celem opracowania jest przedstawienie danych z nadzoru epidemiologicznego tężca w 
2013 r.
MATERIAŁ I METODY:
Źródłem danych są pojedyncze opisy przypadków tężca wysłane do Wydziału Epidemiologii
NIMH-NIH i dane biuletynu Choroby zakaźne i zatrucia w Polsce w 2013 roku.
WYNIKI:
W 2013 roku liczba zarejestrowanych przypadków tężca wynosił 14. Cztery przypadki 
zachorowań wystąpiły u mężczyzn i 10 u kobiet. Wśród przypadków było ponad 13 osób w 
wieku 69 lat, a wśród nich 7 osób zmarło.
PODSUMOWANIE I WNIOSKI:
Nasilenie tężca, mimo małej ilości rocznych przypadków prowadzi do wielu zgonów rocznie, 
zwłaszcza w starszych grupach wiekowych.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26233084


CEL BADANIA:
Ocena sytuacji epidemiologicznej tężca w Polsce w 2011 roku.
MATERIAŁY I METODY:
Użyliśmy danych opublikowanych w rocznym biuletynie Choroby zakaźne i zatrucia w 
Polsce w 2011 roku oraz Szczepienia w 2011 roku (NiMH-NIH-Zakładu Epidemiologii, GIS -Wydział Zapobiegania i Kontroli Chorób Zakaźnych u ludzi - Warszawa 2012) a 
poszczególne raporty przekazane do Departamentu Epidemiologii NIMH-NIH: w 2011 roku
odnotowano 14 przypadków tężca (częstość występowania - 0,036 / 100 000), dwa mniej niż 
w roku 2010. Pacjenci byli w wieku 50 lat lub więcej. Wśród nich 4 osoby zostały
zaszczepione. W pozostałych 10 przypadkach brak było danych dotyczących szczepień. 5 
pacjentów zmarło (35,7%).
WNIOSKI:
Zapadalność na tężec w Polsce występuje głównie u osób w wieku powyżej 50 lat.
Szczepienie należy promować wśród osób starszych w zalecanych odstępach co 10 lat.
Epidemiologiczna ocena częstości występowania tężca w Polsce w 2010 roku na podstawie 
analizy danych zbiorczych przekazanych przez Państwową Inspekcję Sanitarną i 
opublikowanej w rocznym biuletynie: Choroby zakaźne i zatrucia w Polsce w 2010 roku, 
opracowany przez MP Czarkowski, E Cielebak, B Kondej E Staszewska, Warszawa w 2011 
roku oraz w oparciu o roczny newsletter: Szczepienia w Polsce w 2010 roku, opracowany 
przez MP Czarkowski, E, B Kondej Cielebak, E Staszewskiej, Warszawa 2011. 
Dokładniejszą charakterystykę choroby oparto na poszczególnych raportach wysyłanych do 
Zakładu Epidemiologii NIZP-NIH. 
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24040727

W ostatnim dziesięcioleciu zachorowalność na tężec pozostawał poniżej 0,08 / 100 000  mieszkańców. Średnia roczna zachorowalność była niższa niż w poprzedniej dekadzie, ale w  ciągu ostatnich dziesięciu lat do rocznej zmienności trudno jest przypisać wyraźną tendencję  występowania. W 2010 roku odnotowano 16 przypadków, w tym, które miały miejsce w  roku 2009. Wszystkie przypadki odnotowano jako prawdopodobna diagnoza na podstawie  objawów klinicznych i informacji na temat urazów. Ogólna zapadalność wynosiła 0,042 / 100 000, która była mała i nie różni się znacząco od częstości w 2009 roku (0,05 / 100 000). 
Wszystkie przypadki, w 2010 roku dotyczyły osób powyżej 59 lat, wiek ten jest silnym wyrazem trendu obserwowanego od lat, że choroba występuje w starszych grupach wiekowych, gdzie poziom szczepień przeciwko tężcowi jest szczególnie niski. Wśród osób zakażonych było trzech mężczyzn i 13 kobiet. Cztery przypadki zakończyły się śmiercią. Trzy z nich stanowiły kobiety, a wśród nich śmiertelność wyniosła 23,1%, jeden zgon nastąpił wśród mężczyzn, ogólna śmiertelność 33,3%. Trzy zgony miały miejsce z sześciu przypadków u osób powyżej 79 roku życia, śmiertelność 50%. Okres inkubacji choroby w 3 przypadkach wynosił mniej niż 7 dni, w 4 przypadkach 8-14 dni, w 4 przypadkach 15-21 dni, w 2 przypadkach 22 dni i więcej. Portale wejścia zakażenia w 7 przypadkach stanowiły ranylub uszkodzenia tkanek, w 6 przypadkach rany kłute, w jednym rany kąsane, a w dwóch przypadkach, wrota zakażenia pozostawały nieznane. W 3 przypadkach ludzie byli zaszczepieni a w 13 przypadkach nie zostały podane informacje na temat szczepień. Nie zgłoszono żadnego przypadku, że zachorowanie nie wystąpiło u osoby z udokumentowanym szczepieniem. Wysoki stopień szczepienia dzieci i młodzieży przeciwko tężcowi sprawia, że tężec, w tych grupach wiekowych jest prawie całkowicie wyeliminowany, a nieliczne przypadki wystąpiły u osób w starszych grupach wiekowych. Ale nie jest to choroba, która może być wyeliminowana z otoczenia i ryzyko zakażenia w razie braku szczepień będzie istniało w razie uszkodzenia lub rozerwania skóry i zanieczyszczenia rany. Dlatego ważne jest, aby utrzymać obecny poziom dzieci i młodzieży zaszczepionych przeciwko tężcowi i zwracać uwagę na szczepienie po urazach. Jest to szczególnie prawdziwe w odniesieniu do populacji osób starszych. 
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23101219

Andrzej Zieliński, Jolanta Rudowska
TETANUS IN POLAND IN 2014*
TĘŻEC W POLSCE W 2014 ROKU*
National Institute of Public Health - National Institute of Hygiene
Department of Epidemiology
Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny
Zakład Epidemiologii
Corocznie liczba zgłoszonych zachorowań na tężec wynosi kilkadziesiąt przypadków przy dość znacznym
rozrzucie losowym. Niemal wszystkie zachorowania dotyczą osób nieszczepionych. Kilka z nich, szczególnie
u osób po 60 roku życia kończy się śmiercią.
CEL PRACY. Celem opracowania jest przedstawienie danych nadzoru epidemiologicznego nad tężcem w 2014 r.
MATERIAŁ I METODY. Materiał opracowania stanowią formularze indywidualnych zgłoszeń zachorowań
na tężec nadsyłane do Zakładu Epidemiologii NIZP-PZH oraz dane biuletynu „Choroby zakaźne i zatrucia
w Polsce w 2014 r.
WYNIKI.W 2014 r. zarejestrowano 13 zachorowań na tężec. Zachorowało sześciu mężczyzn i siedem kobiet.
Wśród osób, które zachorowały, 9 było powyżej 59 roku życia. Zmarły 4 osoby, kobiety po 69 roku życia.
PODSUMOWANIE I WNIOSKI.Tężec jest chorobą zakaźną nabywaną w środowisku i powiązaną z zanieczyszczeniem ran. Zakażeniom i zgonom można zapobiegać przez szczepienia. Szczególnie zagrożenie dla życia
i zdrowia niesie zachorowanie po 60 roku życia.
http://www.przeglepidemiol.pzh.gov.pl/tetanus-in-poland-in-2014-tezec-w-polsce-w-2014-roku?lang=pl


Wbrew pozorom mimo powszechności bakterii daleka jest droga do rozwinięcia się choroby jaką jest tężec.
https://szczepieniatezec.wordpress.com/tezec-wiedza-podstawowa/

Czynniki ryzyka
Przede wszystkim osłabienie organizmu. Upośledzona zdolność produkcji przeciwciał lub niski ich poziom.
Szczególnie duże ryzyko występuje w przypadku ran miażdżonych, głębokich kłutych, późno bądź źle oczyszczonych i zaszytych, zawierających ciało obce.
Istotne jest miejsce zdarzenia np. hodowla zwierząt, stadnina, rolnictwo, zanieczyszczenia ziemią, odchodami, śliną, odpadami rzeźniczymi znacząco podnosi ewentualne ryzyko.
Tężec może dotyczyć także błahych, powierzchownych niewielkich ran (rzadko) jak również oparzeń i odmrożeń. Znane są przypadki gdy rozwinął się mimo braku widocznych ran.


Anatoksyna to nie jest antytoksyna.
Anatoksyna = szczepionka (toksoid, toksyna pozbawiona zjadliwości)
Antytoksyna = swoiste przeciwciała skierowane przeciwko toksynom (surowica lub immunoglobulina)




Antytoksyna przeciwtężcowa nie jest szczepionką przeciw tężcowi. Podaje ją się już przy wykryciu i leczeniu. Dziecko do 3 miesiąca życia dostaje 3 dawki szczepionki.
Nie podaje się już surowicy, tylko immunoglobulinę.
W przypadku braku szczepienia i poważnej rany obowiązuje podanie immunoglobuliny oraz szczepionki (i uzupełnianie kolejnych dawek) plus opracowanie chirurgiczne.

Odchodzi się od stosowania surowicy końskiej na rzecz immunoglobuliny ludzkiej ze względu na większe ryzyko powikłań w przypadku tej pierwszej (choroba posurowicza). Immunoglobulina pozyskiwana jest z osocza dawców (ludzi) wcześniej zaszczepionych przeciwko tężcowi, co jest bezpieczniejsze niż podawanie obcego białka zwierzęcego (jak w przypadku surowicy).
http://www.mp.pl/szczepienia/aktualnosci/show.html?id=89107

Nie zawsze podaje się surowicę (antytoksynę), a w konkretnych przypadkach (antytoksyna również może nieść za sobą ryzyko, dlatego zrezygnowano ze stosowania surowic zwierzęcych na rzecz preparatów z osocza ludzkiego).
http://www.mp.pl/img/layouts/infekcje/tezec.jpg


Jak długo działa szczepionka?
Poziom przeciwciał przeciwko toksynie stosunkowo szybko się obniża dlatego szacuje się, że po 8 latach bez powtórzenia szczepienia człowiek nie jest wystarczająco odporny.
http://babyonline.pl/szczpienie-przeciw-tezcowi-dlaczego-szczepi-sie-niemowleta,szczepienia-niemowlaka-artykul,15897,r1p1.html
Skuteczność szacuje się na ok 90%. http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=1322&to=szczepionka
Większość dorosłych  nie wie nic o kalendarzu szczepień dla dorosłych i się nie doszczepia stąd trudno mówić o odporności dorosłych....

"Tężec jest toksykozą, stąd poszczepionkowe IgG 0,01 IU/ml w przypadku ciężkich zakażeń nie wystarczy"
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=1322&to=szczepionka





Tzw. Zarodniki tężca

Niektóre bakterie potrafią tworzyć struktury przetrwalnikowe zwane endosporami, które pozwalają przetrwać niekorzystne warunki. Są one wytwarzane przez bakterie Gram-dodatnie należące dorodzajów : Bacillus, Clostridium, Sporohalobacter, Anaerobacter i Heliobacterium . Charakteryzuje je niezwykła odporność[53]. W prawie wszystkich przypadkach jedna komórka wytwarza jedną endosporę, więc nie jest to proces reprodukcji, chociaż Anaerobacter potrafią wytwarzać aż siedem endospor z jednej komórki[54]. Endospora składa się z cytoplazmy wraz z DNA i rybosomami otoczonej przez nieprzepuszczalną ścianę.
Endospory niektórych patogenów są szczególnie groźne dla człowieka, np. Bacillus anthracis wywołujący wąglik lub Clostridium tetani wywołujący tężec . Endospory rozwijają się w żywe komórki bakteryjne wtedy, gdy dostaną się do środowiska, w którym mają ku temu dogodne warunki, np. do krwi[59].
http://www.szkolnictwo.pl/szukaj,Bakterie


Informacje na temat zakażeń laseczką tężca (z łac. Clostridium tetani) i szczepień
https://szczepieniatezec.wordpress.com/

Wątek z grupy dyskusyjnej gdzie temat tężca bardzo podrążono
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/952845334762959/

Statystyki, sposoby zarażania, kiedy są realnym zagrożeniem? sposoby leczenia
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/913449698702523/

Wątki z grupy "Szczepić czy nie? "
Tężec - kto choruje? Jaka jest śmiertelność? (ok 30%) ile notuje się przypadków u niemowląt? czy można zachorować bez zranienia? jak wygląda rana źle rokująca? jakiego typu rany powodują tężca najczęściej? Co ma największy wpływ na śmiertelność? Czym się różny anatoksyna i antytoksyny i kiedy są stosowane?
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/899925863388240/?comment_id=901156203265206&reply_comment_id=901201546594005&total_comments=6&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R9%22%7D
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/841217085925785/?comment_id=843313809049446&offset=0&total_comments=69&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R6%22%7D
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/845287905518703/?comment_id=855182234529270&offset=0&total_comments=18&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R%22%7D
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/952845334762959/


Podsumowanie - tężec wg Aleksandra Kotoka
 Tężec to choroba wywoływana przez neurotoksynę wytwarzaną w warunkach beztlenowych przez bakterie Clostridium (zazwyczaj w głębokich ranach kłutych).

• Zachorowalność na tężec w krajach rozwiniętych wynosi kilkadziesiąt osób rocznie. Spadek zachorowalności na tężec osiągnięto przede wszystkim dzięki właściwej obróbce chirurgicznej ran i zastosowaniu środków ekstremalnej profilaktyki tężca, a także zmniejszeniu zakresu prac wykonywanych ręcznie w gospodarstwach rolnych.

• Grupami wysokiego ryzyka są noworodki w krajach rozwijających się, narkomani wstrzykujący sobie narkotyki dożylnie, ofiary ciężkich oparzeń i ludzie w podeszłym wieku.

• Szczepionka przeciw tężcowi wiąże się ze znaczną liczbą powikłań, w tym również ze strony układu nerwowego, a także z reakcjami anafilaktycznymi.

• Zastosowanie nadtlenku wodoru w przypadku powierzchownych urazów, odpowiednio wczes­ne udanie się do lekarza w celu opatrzenia rany i otrzymanie w razie konieczności surowicy przeciw­tężcowej stanowią wystarczającą gwarancję bezpieczeństwa.

• Rodzice pragnący mimo wszystko poddać swe dzieci szczepieniu wyłącznie przeciw tężcowi, powinni pamiętać o istnieniu jednoskładnikowej szczepionki.
• Nie można uznać za rozsądną praktyki medycznej narażającej życie pacjenta na niebezpieczeństwo podczas zabiegu, który prawdopodobnie jest nieskuteczny, po to, by zapobiec chorobie, która prawdopodobnie nigdy się nie wydarzy.



Czynniki ryzyka tężca

Zranienie podczas pracy z ziemią (zwłaszcza wzbogaconą nawozem naturalnym), kwiatami, końmi (lub innymi zwierzętami gospodarskimi), a także narzędziami zanieczyszczonymi ziemią, brak aktualnego szczepienia. Szczególnie duże ryzyko występuje w przypadku ran miażdżonych, głębokich kłutych, postrzałowych, zawierających ciało obce, obficie zanieczyszczonych ziemią, odchodami lub śliną, odpadami rzeźniczymi, zakażonych przez bakterie tlenowe (zużywają tlen), nieopatrzonych w ciągu 24 h, ran u pacjentów we wstrząsie (niedokrwienie) oraz oparzeń lub odmrożeń. Rany o małym ryzyku powstania tężca to rany powierzchowne, dobrze ukrwione, niezawierające martwych tkanek, powstałe w warunkach domowych.

Jakie rany stanowią szczególne ryzyko rozwoju laseczek tężca?
Podstawą do podania anatoksyny przeciwtężcowej musi być zebrany wywiad dotyczący szczepień. Szczególnie należy uważać na rany z tkankami martwiczymi, takie jak:
– głębokie rany kłute, szczególnie podeszwowej powierzchni stóp
– głębokie rany penetrujące do mięśni
– rany miażdżone z licznymi obszarami trudnej do usunięcia martwicy
– rany postrzałowe, oparzenia, odmrożenia
– rany zainfekowane
– brudne ciała obce w ranie (często są to zardzewiałe gwoździe i druty)

Nie bez znaczenia są warunki, w których doszło do zranienia i zanieczyszczenia rany:
– zanieczyszczenia ziemią – rany zanieczyszczone końskim obornikiem (np. rany odniesione w stajniach)
– rany odniesione w masarniach i ubojniach
– rany odniesione w miejscach utylizacji odpadów, ściekach.
http://infekcje.mp.pl/problemywpraktyce/okiemeksperta/show.html?id=56120

Szczególnie duże ryzyko występuje w przypadku ran miażdżonych, głębokich kłutych, postrzałowych, zawierających ciało obce, obficie zanieczyszczonych ziemią, odchodami lub śliną, odpadami rzeźniczymi, zakażonych przez bakterie tlenowe (zużywają tlen), nieopatrzonych w ciągu 24 h, ran u pacjentów we wstrząsie (niedokrwienie) oraz oparzeń lub odmrożeń. Rany o małym ryzyku powstania tężca to rany powierzchowne, dobrze ukrwione, niezawierające martwych tkanek, powstałe w warunkach domowych.
http://www.mp.pl/szczepienia/choroby/choroby_tezec/show.html?id=93656

Wrotami zakażenia mogą być drobne, prawie niewidoczne skaleczenia i otarcia naskórka nie wymagające pomocy lekarskiej. Zanieczyszczenie rany kurzem, brudem, ziemią lub odchodami zwierząt może doprowadzić do zakażenia laseczkami tężca lub ich zarodnikami. Największe ryzyko zachorowania dotyczy zakażenia ran zmiażdżonych, tłuczonych, kłutych oraz rozległych odmrożeń i oparzeń. Do zakażenia i zachorowania może prowadzić poród lub poronienie przy nie zachowaniu zasad higieny.”
https://szczepieniatezec.wordpress.com/tezec-wiedza-podstawowa/




Jak zapobiegać, jak odkażać rany, jakie środki odkażające zabijają Clostridium tetani?
https://szczepieniatezec.wordpress.com/skuteczne-sposoby-leczenia-tezca-opisane-w-literaturze-medycznej-i-naukowej/

Clostridium tetani są bardzo wrażliwe na działanie środków utleniających jak woda utleniona lub 1% roztwór jodu, dobrze radzą sobie także nowoczesne antyseptyki. Jednak woda utleniona nie zabije zarodników laseczki tężca (chociaż czasem może pomóc oczyścić mechanicznie ranę z nich). Na rynku dostępne są różne środki odkażające w zależności od potrzeby, rany mające swoje zalety i wady.
Warto zaznaczyć, że cięższe, głębokie i rozległe zranienia powinien zaopatrzyć chirurg.
http://szczepienie.blogspot.com/2015/10/spirytus-woda-utleniona-octenisept.html
http://szczepienie.blogspot.com/2015/10/mycie-rak-szczepienia-grypa-wieksze.html

     U osób skaleczonych możemy zmniejszyć ryzyko infekcji przez umycie rany wodą utlenioną. Usuwa to zarodniki tężca i dostarcza tkance tlen, który utrudnia rozwój choroby, tężec bowiem potrzebuje środowiska beztlenowego.
     Największe ryzyko zakażenia tężcem istnieje, gdy rana jest głęboka, rozległa, miażdżona, szarpana, powstała w wyniku oparzenia lub pokąsania przez zwierzę, została zadana gwoździami, drzazgami lub szkłem i zabrudzona glebą, a do zranienia doszło poza domem. Do zakażenia dochodzi łatwiej, jeśli pacjent odbył niepełny cykl szczepień, od ostatniej dawki szczepienia minęło ponad osiem lat, rana nie została zdezynfekowana i doszło do utraty dużej ilości krwi. W takich sytuacjach należy natychmiast zgłosić się do lekarza. "
Izabela Rybak - specjalista chorób dzieci
http://adonai.pl/zdrowie/?id=97




Zalecenia, postępowanie - leczenie przyczynowe i objawowe

Antytoksyna przeciwtężcowa nie jest szczepionką przeciw tężcowi. Podaje ją się już przy wykryciu i leczeniu. Dziecko do 3 miesiąca życia dostaje 3 dawki szczepionki.
Nie podaje się już surowicy, tylko immunoglobulinę.
W przypadku braku szczepienia i poważnej rany obowiązuje podanie immunoglobuliny oraz szczepionki (i uzupełnianie kolejnych dawek) plus opracowanie chirurgiczne.

Odchodzi się od stosowania surowicy końskiej na rzecz immunoglobuliny ludzkiej ze względu na większe ryzyko powikłań w przypadku tej pierwszej (choroba posurowicza). Immunoglobulina pozyskiwana jest z osocza dawców (ludzi) wcześniej zaszczepionych przeciwko tężcowi, co jest bezpieczniejsze niż podawanie obcego białka zwierzęcego (jak w przypadku surowicy).
http://www.mp.pl/szczepienia/aktualnosci/show.html?id=89107

Nie zawsze podaje się surowicę (antytoksynę), a w konkretnych przypadkach (antytoksyna również może nieść za sobą ryzyko, dlatego zrezygnowano ze stosowania surowic zwierzęcych na rzecz preparatów z osocza ludzkiego).
http://www.mp.pl/img/layouts/infekcje/tezec.jpg

“Podstawą profilaktyki tężca jest chirurgiczne opracowanie rany przed upływem 24h od zdarzenia” co ma krytyczne znaczenie (większe niż szczepienie co nie znaczy, że jest zamiast)
http://infekcje.mp.pl/wytyczne/show.html?id=54139

Jeśli ryzyko wystąpienia tężca jest duże (rany mocno zanieczyszczone lub zawierające zmiażdżone, martwe tkanki, opracowywane po >24 h od zranienia; rany kłute, miażdżone i postrzałowe) a ktoś nigdy nie był szczepiony to zaleca się podanie zarówno szczepionki jak i immunoglobuliny.

Ponieważ rozpoznanie ustala się przede wszystkim na podstawie wywiadu lekarskiego i obrazu klinicznego, podanie antytoksyny "w momencie wykrycia tężca"... czyli kilka do kilkunastu dni po zranieniu (tyle trwa okres wylęgania) to ciut długo. Immunoglobulina ma nie dopuścić do rozwoju objawów choroby. Jeśli objawy już wystąpią to oznacza, że toksyna tężcowa związała się już z receptorami i podanie immunoglobuliny nie powstrzyma jej działania (przeciwciała mogą zneutralizować jedynie wolną toksynę) i nie cofnie objawów. Dlatego podaje się ją wcześniej.
http://www.mp.pl/szczepienia/choroby/choroby_tezec/show.html?id=93656

"W przypadku niekompletnego szczepienia i małego ryzyka tężca (rana czysta, opatrzona chirurgicznie) zaleca się podanie szczepionki tężcowo-błoniczej lub tężcowej, a kolejne dawki należy realizować według podstawowego schematu, czyli 0, 1, 6 miesięcy. W przypadku dużego ryzyka tężca (np. rana szarpana skażona ziemią) i niekompletnego szczepienia, zgodnie z PSO 2012 należy podać szczepionkę tężcowo-błoniczą lub tężcową oraz antytoksyny (LIT – swoista immunoglobulina w dawce 250/500 j.m.)."
http://www.mp.pl/szczepienia/praktyka/ekspert/blonica_tezec_krztusiec_ekspert/show.html?id=76267



Antybiotyki nie mają potwierdzonego wpływu na przebieg choroby, jednak przy zranieniach zaleca się je jednak gdyż bakterie tężca potrzebują "kolegów" [..] "Koledzy", rozwijając się, zużywają tlen, a laseczki tężca lubią warunki beztlenowe. I wtedy spory zaczynają "kiełkować" i uwalniać toksynę. Ta toksyna pojawia się we krwi i choć z krwią nie jest w stanie przejść bariery: krew - mózg, dociera jednak do mózgu na podobnej zasadzie jak wirus wścieklizny.
Otóż trucizna tężcowa przenosi się po osłonkach mielinowych nerwów obwodowych [wypustki komórek nerwowych otula specjalna lipidowa osłonka zbudowana z tzw. mieliny - przyp. red.]. Dzieje się to z prędkością 25 cm na dobę.

http://wyborcza.pl/1,76842,9833900,Boj_sie_tezca.html?disableRedirects=true


Rozpoznanie i stabilizacja stanu klinicznego (1. godzina)
zapewnienie drożność dróg oddechowych i wentylacji
umieszczenie pacjenta w ciemnym i cichym pomieszczeniu (najlepiej na OIT)
wykonanie badań biochemicznych i toksykologicznych (strychnina, leki neuroleptyczne, pochodne fenotiazyny)
zebranie wywiadu, ustalenie wrót zakażenia i historii szczepień
benzodiazepina i.v., np. diazepam 10–40 mg co 1–8 h (w zależności od potrzeby) w celu zmniejszenia napięcia mięśni i zapobiegania skurczom

Wczesne leczenie przyczynowe i objawowe (1. doba)
ludzka antytoksyna tężcowa (HTIG) 3000–6000 IU i.m. jednorazowo (dawkowanie wg zaleceń producenta; gdy HTIG niedostępna, należy podać antytoksynę końską 3000 IU i.m.) – skraca okres choroby i łagodzi jej przebieg
metronidazol i.v. 500 mg co 6 h lub 1000 mg co 12 h przez 7–10 dni (penicylina, choć aktywna in vitro, jest antagonistą przekaźnictwa GABA-ergicznego i może pogarszać rokowanie) – eliminuje laseczki tężca z rany; w razie nietoleracji metronidazolu należy zastosować erytromycynę, tetracyklinę lub chloramfenikol
chirurgiczne usunięcie martwych tkanek i opracowanie rany
jeśli utrzymuje się niedrożność dróg oddechowych, należy wykonać intubację i stosować mechaniczną wentylację żywienie dojelitowe przez zgłębnik
gdy skurcze mięśni są silne i/lub zaburzają mechaniczną wentylację – blokada nerwowo-mięśniowa, np. pankuronium i.v. 0,04–0,1 mg/kg mc., następnie 0,01–0,06 mg/kg mc. co 30–40 min lub wekuronium i.v. 0,08–0,1 mg/kg mc., następnie 0,8–1,4 µg/kg mc./min we wlewie ciągłym; należy kontynuować leczenie benzodiazepiną i.v. także podczas blokady nerwowo-mięśniowej.
3. Faza pośrednia (pierwsze 2–3 tygodnie)


Jakie postępowanie zalecić pacjentowi, który zgłosił się do poradni w 7. dobie po ugryzieniu przez kunę? Do zdarzenia doszło za granicą, bezpośrednio po zdarzeniu nie był zaopatrzony przez lekarza. Obecnie pacjent bez dolegliwości, rana po ugryzieniu jest prawie wygojona, bez odczynu zapalnego. Ostatnie szczepienie przeciwko tężcowi podano ponad 10 lat temu.
Podsumowując, w opisanym przypadku wskazana jest czynna profilaktyka tężca polegająca na podaniu pojedynczej dawki przypominającej oraz prawdopodobnie czynna profilaktyka wścieklizny, która polega na podaniu 5 dawek szczepionki. Kolejne dawki przypominające szczepionki przeciwko tężcowi należy podawać co 10 lat.
http://www.mp.pl/szczepienia/praktyka/ekspert/blonica_tezec_krztusiec_ekspert/143280,czy-konieczne-jest-szczepienie-przeciwko-tezcowi-i-wsciekliznie


Formy tężca

Czyli o różnych przebiegach choroby.

Groźne laseczki tężca
     Latem dzieci bawią się ziemią i piaskiem, i często się kaleczą, co sprzyja zakażeniu laseczkami tężca. Bakterie te żyją w glebie, kurzu, wodzie i zwierzęcych odchodach - w formie zarodnikowej nawet latami.
 
Czas od zakażenia do pierwszych objawów wynosi od dwóch do 14 dni. Im jest krótszy, tym cięższy przebieg choroby.
     Bakterie wnikają najczęściej przez zwykłe zranienie skóry podczas zabawy lub pracy w ogrodzie. Tak dzieje się w 80 proc. przypadków. W zabrudzonej ziemią ranie laseczki tężca produkują silną truciznę - tetanospasminę, której już 0,01 mg jest dawką śmiertelną. Toksyna wędruje wzdłuż nerwów i uszkadza centralny układ nerwowy. Objawy tężca to gorączka i bolesne skurcze mięśni, szczękościsk i prężenia. Skurcz mięśni krtani zagraża życiu, wywołując ostrą niewydolność oddechową, co wymaga interwencji na oddziale intensywnej opieki medycznej, a często pomocy respiratora.
     
 
Tężec może przybrać trzy formy. 
  1. Najłagodniejsza postać miejscowa charakteryzuje się bólem, sztywnością i skurczem mięśni wokół rany. Objawy tś utrzymują się do kilku tygodni. Mogą ustąpić samoistnie lub poprzedzać objawy tężca uogólnionego. 
  2. Druga postać - najczęstsza - ma objawy niecharakterystyczne, co utrudnia szybkie rozpoznanie. Zaczyna się od rozdrażnienia, bólów głowy, uczucia napięcia w różnych grupach mięśni. W okolicy skaleczenia pojawia się drętwienie lub mrowienie. Początkowym objawem w potowie przypadków jest szczękościsk związany ze skurczem mięśni twarzy. Wymusza on na twarzy chorego grymas zwany "uśmiechem sardonicznym". Dalszy rozwój zakażenia to sztywność karku, zaburzenia połykania, skurcz mięśni grzbietu i odgięcie ciała ku tyłowi oraz drgawki. Niekiedy skurcze są tak silne, że powodują złamania kręgosłupa. 
  3. Najcięższa jest postać mózgowa tężca. Rozwija się, gdy rana i infekcja znajdą się w obszarze twarzy i głowy. Następuje porażenie nerwów tej okolicy.
     Tężec nieleczony kończy się śmiercią, ale ta ciężka choroba zabija też więcej niż połowę leczonych. W Polsce każdego roku notuje się kilkanaście przypadków tężca. Jego leczenie zawsze wymaga intensywnej opieki medycznej. Konieczne są antybiotyki, a także surowica przeciwtężcowa, która unieszkodliwia krążące w organizmie toksyny.
     Tężcowi można i trzeba zapobiegać! Samo leczenie nie zawsze uratuje pacjenta. Najskuteczniejsze jest szczepienie. Wszystkie dzieci w Polsce szczepione są bezpłatnie przeciw tężcowi. Należy tylko regularnie zgłaszać się na szczepienia: w 6., 12. i 18. tygodniu życia, a potem około 18. miesiąca i po 5. roku życia. Najczęściej chorują osoby nie szczepione lub te, u których minęło więcej niż osiem lat od szczepienia. Aby uchronić osobę dorosłą przed zachorowaniem, konieczne jest powtarzanie dawek szczepionki Td co 10 lat przez całe życie, nawet u ciężarnych. Tężec może wystąpić we wszystkich rejonach świata, a najczęściej w tropiku. Dlatego szczepienie zalecane jest każdemu turyście. Zawsze łatwiej jest zapobiegać niż leczyć.
     U osób skaleczonych możemy zmniejszyć ryzyko infekcji przez umycie rany wodą utlenioną. Usuwa to zarodniki tężca i dostarcza tkance tlen, który utrudnia rozwój choroby, tężec bowiem potrzebuje środowiska beztlenowego.
     Największe ryzyko zakażenia tężcem istnieje, gdy rana jest głęboka, rozległa, miażdżona, szarpana, powstała w wyniku oparzenia lub pokąsania przez zwierzę, została zadana gwoździami, drzazgami lub szkłem i zabrudzona glebą, a do zranienia doszło poza domem. Do zakażenia dochodzi łatwiej, jeśli pacjent odbył niepełny cykl szczepień, od ostatniej dawki szczepienia minęło ponad osiem lat, rana nie została zdezynfekowana i doszło do utraty dużej ilości krwi. W takich sytuacjach należy natychmiast zgłosić się do lekarza. "
Izabela Rybak - specjalista chorób dzieci
http://adonai.pl/zdrowie/?id=97




Jak rozwija się tężec?

Obecność C. tetani nie jest równoznaczna z wytwarzaniem toksyny. W zasadzie to przetrwalniki (endospory) bakterii, zaczynają wydzielać toksyny (tetanospazmina powstaje w wyniku rozpadu laseczek i uwalniania spory). Do tego potrzebuje warunków beztlenowych. Ponadto istnieją nietoksyczne szczepy C. tetani, które nie mają zdolności do wytwarzania tetanospazminy.

W przypadku tężca nie potrzeba dużej ilości licznie rozwijających się bakterii aby wystąpiły charakterystyczne objawy. Nawet stosunkowo mała ilość przetrwalników, które dostaną się do rany i zaczną się namnażać, może uwolnić takie stężenie tetanospazminy, które będzie wystarczające do związania się z receptorami i wywołania objawów u danej osoby (myślę, że to w dużej mierze kwestia osobnicza, wiek, płeć, waga, stan zdrowia, ogólna kondycja itp.).
Poniżej przytoczone są m.in. dane, które wskazują, że drobne, niegroźne rany były kiedyś dość częstymi wrotami zakażenia.
https://szczepieniatezec.wordpress.com/tezec-a-rozne-rodzaje-zranienia/

Stąd też wcale nie musi być widocznych oznak stanu zapalnego jak ma to miejsce w przypadku innych patogenów (przykład z tym chłopcem z Irlandii, który chodził z kolcem w stopie przez 12 dni, do lekarza zgłosił się z powodu szczękościsku, stopa poza strupem była ok.)
Z drugiej strony nie każda rana oznacza rozwój choroby, co może być spowodowane m. in. tym, że nie zawsze są zachowane warunki beztlenowe oraz, że istnieją nietoksyczne szczepy C. tetani, które nie mają zdolności do wytwarzania tetanospazminy.

Fragment z książki Kostrzewskiego (1954 r.):
"Wprawdzie nie często, ale spotyka się chorych na tężec, u których w ogóle nie jesteśmy w stanie doszukać się miejsca, w którym zarazki wtargnęły do ustroju. Dawniej w takich przypadkach mówiono o tetanus rheumaticus. Dzisiaj zapytujemy, czy zakażenie nie wyszło z przewodu pokarmowego, kał bowiem ludzi zdrowych zawiera zarazki tężca w około 37%. Nosicielstwo laseczki tężca u człowieka wzrasta w związku z obfitym spożywaniem w stanie surowym jarzyn pochodzących z dobrze nawożonej gleby. Zarazki tężca przy naruszeniu całości błony śluzowej jelit miałyby wywierać swe zgubne działanie. Jad tężcowy nie dostaje się do ustroju z przewodu pokarmowego, jeżeli błona śluzowa nie jest uszkodzona." (Co też może tłumaczyć obecność przeciwciał przeciwko toksynie w populacjach w ogóle nie szczepionych). "Niezrozumiałe jest, dlaczego nieraz u osób z rozległymi ranami szarpanymi, zanieczyszczonymi ziemią, mieszczącymi w głębi ciała obce, ranami, w obrębie których zgorzel pustoszy tkanki, nie dochodzi do tężca. Tak samo zastanawia, czemu przypisać, że na odwrót, po błahych obrażeniach wybucha tężec prowadzący w krótkim czasie do śmierci." oraz "Mimo obecności żywotnych i zjadliwych zarazków tężca objawów jego nie było, chorobotwórczemu bowiem działaniu zarazków stały na przeszkodzie siły obronne ustroju. Dopiero kiedy one uległy załamaniu, wybuchła choroba. Czynniki powodujące utratę stanu odporności mogą być różne: przeziębienie, przemęczenie, wstrząs nerwowy, przygodne schorzenia, zabieg operacyjny itd."

Zapadalność na tężca najbardziej zależy od stanu organizmu, jego kondycji, zwłaszcza w czasach gdy o rany się generalnie dba.
Co tłumaczyłoby "dlaczego nieraz u osób z rozległymi ranami szarpanymi, zanieczyszczonymi ziemią, mieszczącymi w głębi ciała obce, ranami, w obrębie których zgorzel pustoszy tkanki, nie dochodzi do tężca."
oraz, że do tężca wcale niekonieczne jest widoczne zranienie:
"zakażenie nie wyszło z przewodu pokarmowego, kał bowiem ludzi zdrowych zawiera zarazki tężca w około 37%. Nosicielstwo laseczki tężca u człowieka wzrasta w związku z obfitym spożywaniem w stanie surowym jarzyn pochodzących z dobrze nawożonej gleby." [czyli uwaga na ekożywność?;]


Bakteria tężca ma kształt laseczki, jest Gram-dodatnia [chodzi o tzw. barwienie Grama - przyp. red.] i beztlenowa. Ma specyficzny wygląd, bo większość tych laseczek ma na zakończeniu ciała tzw. sporę - formę przetrwalnikową wyglądającą jak piłka do rugby. I to właśnie te spory są dla nas niezwykle groźne. Gdy dostaną się do rany, otwierają się i zaczynają wydzielać trującą toksynę.  [..]
Dlaczego spory nie otwierają się na mokrej trawie, tylko w naszej ranie? 
- Bo potrzebują warunków beztlenowych. Spora jest doskonale przystosowania do życia w ziemi. Potrafi tam przetrwać kilkadziesiąt lat. Jest odporna na wysuszanie, na większość środków odkażających, na gotowanie. Ginie dopiero w autoklawie po 15 minutach gotowania w temperaturze powyżej 121 stopni Celsjusza.
http://wyborcza.pl/1,76842,9833900,Boj_sie_tezca.html



Toksoid tężcowy (opis profesjonalny)
Jedyną formą szczepionki przeciw tężcowi jest toksoid (anatoksyna). Toksoid tężcowy otrzymywany jest z toksyny tężcowej izolowanej z hodowli Clostridium tetani pozbawionej zjadliwości pod wpływem działania formaldehydu oraz inaktywacji cieplnej, oczyszczony z substancji balastowych.
http://bazalekow.mp.pl/leki/doctor_subst.html?id=95

Tetana - szczepionka monowalentna - Charaktererystyka produktu leczniczego (Chpl) czyli ulotka
http://www.biomed.pl/resources/Tetana.pdf
http://www.biomed.pl/resources/document/Ulotki_PDF/Tetana.pdf

Statystyki

"Wśród chorych dominują dorośli, w wieku ponad 60 lat, u których po zranieniu nie zastosowano właściwej profilaktyki tężcowej. U nich też tężec przebiega wyjątkowo ciężko, często prowadząc do zgonu.

W Polsce w latach 1991-2006 rejestrowano średnio 42 zachorowania na tężec u dorosłych. W 2007 r. zachorowało 19 osób, zmarło 9 chorych.. W  latach 2008-2012 zachorowało odpowiednio 14, 19, 16, 14 i 19 osób." Dr hab. n. med. Leszek Szenborn
Katedra i Klinika Pediatrii i Chorób Infekcyjnych, Akademia Medyczna we Wrocławiu
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=259&to=

Na tężca w ostatnich latach w Polsce zapada 14-16 osób rocznie.

Ostatnie zachorowanie wśród dzieci w Polsce miało miejsce w 1996 r. (szczepiony 14-latek, zakażenie w wyniku otarć naskórka, brak profilaktyki po zranieniu).


Dane z roku 2013:
- zachorowało 14 osób (10 kobiet i 4 mężczyzn)
- wiek powyżej 60 lat
- zgony: 4 mężczyzn w wieku 70-79 lat, 3 kobiety w wieku 80 i więcej lat
- śmiertelność: 50% (tak wysoka ze względu na zaawansowany wiek chorych)
- wrota zakażenia: rana kłuta - 4, otarcie - 3, rana cięta - 2, rana tłuczona 2, rana związana z owrzodzeniem - 1, rana związana z martwicą - 1, brak danych - 1
- profilaktyka: brak danych o stanie zaszczepienia - 10 osób, anatoksyna - 5 osób, brak profilaktyki - 9 osób
http://www.przeglepidemiol.pzh.gov.pl/tezec-w-polsce-w-2013-roku

Dane z lat 2000 - 2010
- zachorowały 53 osoby (38 kobiet, 15 mężczyzn)
- średnia wieku - 76 lat
- śmiertelność: 36% (średnio 20–30%)
- wieś - 42 osoby, miasto - 11 osób
- wrota zakażenia: rana kończyn - 32, owrzodzenie - 4, obecność ciała obcego, drzazgi w ranie - 4, rana spowodowana przez zwierzę hodowlane - 3
- pomoc lekarską otrzymało - 6 osób
- profilaktyka p/tężcowa przed wystąpieniem objawów - 0
http://czasopisma.viamedica.pl/gp/article/view/19598/24846

Te 53 osoby, które zachorowały były hospitalizowane, aż 64% z nich wymagało wentylacji mechanicznej (i tutaj śmiertelność była wyższa, 52%). 6 osób wcześniej zgłosiło się do lekarza z raną (jeszcze przed objawami tężca), ale nikt z nich nie otrzymał profilaktyki swoistej.... pytanie na czym ta pomoc polegała (opatrzenie rany? podanie antybiotyku?). Reszta pacjentów z raną w ogóle nie zgłosiło się do lekarza (zbagatelizowali problem, część ran była drobna).
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=259&to=

W Polsce w latach 1991-2006 rejestrowano średnio 42 zachorowania na tężec u dorosłych.
W 2007 r. zachorowało 19 osób, zmarło 9 chorych..
W  latach 2008-2012 zachorowało odpowiednio 14, 19, 16, 14 i 19 osób.
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=259&to=


Dane historyczne - z okresu przed wprowadzeniem szczepień

Statystyki tężca w Polsce http://i.imgur.com/mTyRinb.jpg - wykres zapadalności


„W wielu krajach przemysłowych spadek umieralności niemowląt rozpoczął się na długo przed wprowadzeniem do użycia szczepień ochronnych w miarę poprawy ogólnego poziomu higieny porodu i opieki nad noworodkiem. W Danii poprawa higieny spowodowała 45% redukcję zapadalności na tężec noworodków w latach 1920 – 1940.”
Źródło: Choroby zakaźne w Polsce i ich zwalczanie w latach 1919-1962, pod red. J. Kostrzewskiego
https://faktyoszczepieniach.wordpress.com/tezec-w-polsce-dane-epidemiologiczne/


Wojny

Pierwsze prace nad szczepionką na tężec prowadzono jeszcze w XIX. Toksoid tężcowy wyodrębniono w 1924 roku był szeroko stosowany w trakcie II WŚ http://www.cdc.gov/vaccines/pubs/pinkbook/downloads/tetanus.pdf

W czasach I WŚ gdy konie jeszcze były używane przypadki tężca zdarzały się zaskakująco rzadko: "W I wojnie światowej było 70 przypadków tężca u około pół miliona odnotowanych ran i urazów, częstość zachorowania to 14 na 100.000 ran." http://www.nejm.org/doi/pdf/10.1056/NEJM194709112371108




Noworodek chorujący na tężec noworodkowy, obrazek z przed wielu dekad. Warto dowiedzieć się, dlaczego obecnie takie przypadki się nie zdarzają w cywilizowanych krajach.
Warto też zaznaczyć, że noworodków nie szczepi się DTP i nie dlatego takie przypadki przestały się zdarzać gdyż wymyślono szczepienia które zabezpieczają noworodki tylko po prostu  dlatego, że zadbano o higienę...




Porównanie danych epidemiologicznych sprzed wprowadzenia szczepień (1961) mówią o ponad 200 zgonach rocznie z powodu tężca. Po wprowadzeniu szczepień liczba ZGŁOSZONYCH zachorowań spadała sukcesywnie do kilkunastu rocznie.

Przed rozpoczęciem szczepień przeciwko tężcowych w Polsce zapadalność to ok 1,5 przypadków tężca na 100.000 ludności  i głównie dotyczyła noworodków, pomijając zachorowania wśród noworodków średnia zapadalność wynosiła 1 na 100.000 mieszkańców rocznie, warto to porównać do obecnych statystyk np.
  • ryzyka wystąpienia posocznicy gronkowcowej ponad 2 przypadki na 100.000 ludności (w przypadku MRSA bywa śmiertelna, w USA to częstsza przyczyna zgonów niż HIV czy gruźlica)
  • ryzyka wystąpienia meningokowego zapalenia opon mózgowych/mózgu z częstością 0,6 przypadku na 100.000 ludności,
  • ryzyka wystąpienia posocznicy meningokowej 0,7 przypadku na 100.000,

https://szczepieniatezec.wordpress.com/tezec-w-polsce-dane-epidemiologiczne/

Tylko wśród dzieci:
Od 1 do 15 r.ż w przypadku tężca to zapadalność przed okresem szczepień to ok 0,4 na 100tys
Zgony po polio z komplikacjami u dziedi do 15 r. ż  - 1 na 100tys
Zabite na polskich drogach dzieci do 15 r.ż. 6,7 na 100tys (2002 rok) - 1,7 na 100tys (2011 rok)

Czy polscy rodzice „reagują paraliżem” na informacje o wysokich liczbach zgonów i rannych dzieci na polskich drogach i rezygnują z wożenia dziecka znacznie bezpieczniejszą komunikacją publiczną? Raczej nie.
https://szczepieniapolio.wordpress.com/epidemiologia-polio-z-porazeniami-i-epidemia-innych-neuroinfekcji-w-polowie-xx-wieku-w-polsce/


Obecnie:

W 2007 r. zachorowało 19 osób, zmarło 9 chorych..
https://szczepieniatezec.files.wordpress.com/2012/01/tezec-w-polsce-od-1947-do-1999-roku.jpg

W Polsce w latach 1991-2006 rejestrowano średnio 42 zachorowania na tężec u dorosłych. W 2007 r. zachorowało 19 osób, zmarło 9 chorych.. W  latach 2008-2012 zachorowało odpowiednio 14, 19, 16, 14 i 19 osób.
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=259&to=

Szczególnie złe rokowania dotyczą noworodków oraz osób z infekcją o krótkim okresie wylęgania. Tężec połogowy, występujący po porodzie w niewłaściwych warunkach lub po poronieniu przebiega skrajnie ciężko, a śmiertelność dotyka 90% chorych. Ostatni przypadek tężca noworodków zanotowano w Polsce w 1983 roku. Natomiast od 1999 r. nie miał miejsca żaden zgon na tę chorobę.
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=259&to=
https://szczepieniatezec.wordpress.com/tezec-w-polsce-dane-epidemiologiczne/
http://pssekrakow.wsse.krakow.pl/index.php/dzialania/nadzor-sanitarny/89-epidemiologia/518-profilaktyka-zakazen-laseczkami-tezca-a-narazenie-na-zachorowanie

"W latach 1991-2006 rejestrowano w Polsce niewiele, bo średnio 42 zachorowania u dorosłych. Należy jednak pamiętać, że około 50% przypadków tężca kończy się śmiercią. Szczególnie złe rokowania dotyczą noworodków oraz osób z infekcją o krótkim okresie wylęgania. Tężec połogowy, występujący po porodzie w niewłaściwych warunkach lub po poronieniu przebiega skrajnie ciężko, a śmiertelność dotyka 90% chorych. Ostatni przypadek tężca noworodków zanotowano w Polsce w 1983 roku. Natomiast od 1999 r. nie miał miejsca żaden zgon na tę chorobę"
http://www.wydzialszczepien.pl/27-w-tezec.html

Szacuje się, że co roku w Polsce na chorobę zapada około 20 osób, a od 1999 roku nie zarejestrowano żadnego zgonu na tę chorobę. Obecnie w Polsce nie stwierdza się zachorowań na tężec wśród noworodków, a ostatni przypadek tężca noworodka zanotowano w 1983 roku.
https://www.medme.pl/artykuly/tezec,37890.html

Ostatni przypadek tężca noworodków w Polsce zanotowano w 1983 roku.
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=259&to=
https://szczepieniatezec.wordpress.com/tezec-w-polsce-dane-epidemiologiczne/

Tężec u noworodków jest rezultatem nieprzestrzegania podstawowych zasad higieny podczas porodu, na przykład: przecinanie pępowiny niesterylnymi narzędziami, przyjmowanie porodu brudnymi rękami. http://zdrowie.wieszjak.polki.pl/encyklopedia-zdrowia/297470,Tezec-noworodkow.html



Przypadki tężca u dzieci jakie udało się odnotować w ostatnich latach z całego świata

Niemcy
"Obecnie w Niemczech jest ponad 100 000 dzieci i młodzieży nieszczepionych na tezca." Od kilkudziesięciu lat nie odnotowano żadnego zgonu. "Rocznie notuje sie 0-4 przypadki tezca w tej grupie wiekowej"" z  https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/822914214422739/?comment_id=822967507750743&offset=0&total_comments=10&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R3%22%7D

W Polsce tężec u dzieci nie występuje, jednak pojawiają się pojedyncze przypadki w innych krajach (rozwiniętych, pomijam tutaj kraje rozwijające się).


Irlandia
11-letni chłopiec, nieszczepiony, zranił się w stopę kolcem biegając na boso, do lekarza ogólnego trafił po 12 dniach od zranienia z bólem szczęki. W ciągu następnych 2 dni pojawił się ucisk w klatce piersiowej, chłopiec nie był już w stanie otworzyć ust w pełni. Lekarz początkowo podał antybiotyk podejrzewając infekcję zęba/jamy ustnej. Ze względu na nasilenie objawów chłopiec został skierowany na oddział ratunkowy, gdzie potwierdzono tężca (szczękościsk spowodowany skurczem mięśni, spastyczność kończyn, wzmożone odruchy ścięgniste, w miejscu zranienia niewielki strup, minimalna tkliwość). Rana została oczyszczona, pobrano wymaz w celu wykrycia bakterii beztlenowych, podano immunoglobulinę domięśniowo (5000 j.m.), antybiotyki (kuracja 10-dniowa), rozpoczęto cykl szczepień, żywienie sondą ze względu na obrzęk języka i bolesne skurcze mięśni. Chłopiec spędził 17 dni w szpitalu, w tym 9 dni na oddziale intensywnej terapii.
http://archive.imj.ie/ViewArticleDetails.aspx?ArticleID=11730
http://www.imj.ie//ViewArticleDetails.aspx?ArticleID=11730

(Brandon L., Nurdin NF., Byrne M., Moylett E. Clinical Tetanus in an 11-year old boy. Ir Med J. 2013;106(10):313-4. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24579413 ).


Kanada
6-letni chłopiec, nieszczepiony, objawy choroby pojawiły się po 10 dniach od zranienia gwoździem w stopę. Chłopiec leczony na oddziale intensywnej terapii, później na oddziale pediatrycznym.
http://www.lfpress.com/2015/05/29/boy-6-fighting-tetanus
http://www.torontosun.com/2015/05/29/child-gravely-ill-with-rare-case-of-tetanus
https://www.publichealthgreybruce.on.ca/About-Us/News-Releases/ArticleID/63/First-Tetanus-Case-in-Grey-Bruce

Nowa Zelandia
7-letni chłopiec, nieszczepiony, zraniony w stopę ("Nie sądziliśmy, że to coś poważnego, to było tylko drobne skaleczenie, jednak kilka dni później pojawiły się takie objawy jak przy porażenia części twarzy"). Po kolejnych kilku dniach, w nocy, pojawiły się skurcze mięśni twarzy, chłopiec skarżył się na ból. Po 24 godzinach w szpitalu zdiagnozowano tężec (szczękościsk, skurcze mięśni, wygięcie całego ciała) i przeniesiono chłopca na oddział intensywnej terapii, gdzie wprowadzono go w śpiączkę farmakologiczną, zaintubowano, podano leki obniżające napięcie mięśniowe i przeciwbólowe. Po 26 dniach chłopiec opuścił szpital, przez rok był rehabilitowany.
"It was hideous. He was spasming every three minutes. He was biting his tongue and bleeding. His arms were spasming and he was arching his back and his whole face and jaw was completely locked."
http://www.nzherald.co.nz/nz/news/article.cfm?c_id=1&objectid=10855638
http://www.abc.net.au/local/stories/2013/06/06/3776327.htm

Informacja ze strony dr Rabe: holenderskie badanie wykazało ryzyko dla nieszczepionych w krajach zachodnich -1:300.000/rok, w przeliczeniu na rane -1:500.000 bis 1:2.000.000 (de Melker 2004).
http://www.impf-info.de/die-impfungen/wundstarrkrampf/100-wundstarrkrampf-die-erkrankung.html

Warto podkreślić, że przypadki jak poniższe to nie rzadkość:
Berlin: "Rozpoznanie tężca należy brać pod uwagę nawet u dzieci, u których wykonano pełny cykl szczepień. Ostateczne rozpoznanie bywa niekiedy trudne. Lekarze z Kliniki w Berlinie opisali nietypowy przypadek tężca u 14-letniego chłopca, który przeszedł w dzieciństwie pełny cykl szczepień przeciwko tężcowi. Początkowo objawami było osłabienie napięcia mięśniowego, co sugerowało botulizm, który jednak wykluczono. Następnie rozwinęły się objawy spastyczne typowe dla tężca, który potwierdzono próbą biologiczną na myszach. Po wdrożeniu odpowiedniego leczenia chłopiec wyzdrowiał. Autorzy podkreślają, że rozpoznanie tężca należy brać pod uwagę nawet u dzieci, u których wykonano pełny cykl szczepień."
http://www.forumpediatryczne.pl/wiadomosc/pelny-cykl-szczepien-nie-wyklucza-zachorowania-na-tezec/5822.html

USA
https://www.gofundme.com/remywalkerstead?ssid=775525861&pos=1

Australia
W grudniu 2012 roku zdarzył się i jak do tej pory chyba jedyny taki przypadek szeroko komentowany na całym świecie dziecka, które zachorowało na tężec. Chłopiec Alijah Williams nie był zaszczepiony przeciwko tężcowi i zachorował od małej rany na stopie w wieku siedmiu lat - Rodzice Auckland Ian i Linda Williams (z wykształcenia położna) zgłosili się do szpitala dopiero gdy dziecko dostało udaru mózgu, pojawiły się objawy tężce - zaciskanie szczęk, wypinanie ciała w łuk, lekarze wprowadzili go w śpiączkę, po trzech tygodniach intensywnej opieki chłopiec wyzdrowiał. Na całe życie pozostaną mu blizny po tracheotomii. Jego historia stała się symbolem i dla wielu rodziców głównym powodem dla którego warto szczepić.


Australia
7-letnia dziewczynka, nieszczepiona, zraniła się w stopę w czasie zabawy w ogrodzie, po wystąpieniu typowych objawów (skurcz mięśni, szczękościsk) i pogorszeniu stanu zdrowia przeniesiono ją do bardziej specjalistycznego szpitala. Doniesienie jest bardzo enigmatyczne, rodzice nie chcą się wypowiadać.
http://outbreaknewstoday.com/australian-girl-contracts-tetanus-unvaccinated-critical-condition-60999/ http://www.skynews.com.au/news/national/nsw/2017/03/17/-unvaccinated--nsw-girl-fighting-tetanus.html
Holandia 2008
Tężec na szczęście obecnie w krajach rozwiniętych trafia się już rzadko. Ten (holenderski) czterolatek miał jednak pecha. [..] Drobna rana palucha z naderwaniem paznokcia nikomu nie wydała się powodem do niepokoju, póki stan dziecka nie zaczął się pogarszać. Gorączka, trudności w połykaniu, a nawet otwieraniu ust, odwodnienie, narastająca sztywność mięśni i zupełna klasyka - szczękościsk. Po tygodniu narastających objawów rodzice zwieźli chłopca do szpitala.
Intubacja, sztuczna wentylacja, oddział intensywnej terapii. Po dwóch tygodniach leczenia stan chłopca zaczął wracać do normy. Na szczęście medykom udało się dziecko uratować. "

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2709971/
https://www.facebook.com/TakDlaSzczepien/photos/a.148801565250266.31921.137987396331683/938692216261193/?type=3&theater

Australia
Dziecko skaleczyło się puszką i straciło przytomność, wkrótce zmarło, Po sekcji zwłok okazało się, że mogło umrzeć z powodu zatrucia jadem kiełbasianym lub tężcem - zarówno jad kiełbasiany jak i tężec odkryto w jego organizm
Trudno opisać warunki, w jakich żył pięciolatek ze swoimi rodzicami i starszym bratem. Mieszkanie tonęło śmieciach, torbach plastykowych, szczątkach spleśniałego jedzenia i odchodach. Zaniedbane i pozostawione sobie dziecko, skaleczyło się otwartą puszką z jedzeniem dla kota. Zmarło
http://www.fakt.pl/wydarzenia/swiat/melbourne-australia-dziecko-umarlo-po-skaleczeniu-sie-puszka/20zkb3s


Ograniczona skuteczność szczepionki w zapobieganiu tężca

Pełny cykl szczepień nie wyklucza zachorowania na tężec.  
"U osób dorosłych podanie pojedynczej dawki szczepionki przeciw tężcowi powoduje powstanie mierzalnych poziomów przeciwciał przeciw tężcowi. Po podaniu drugiej dawki szczepionki w próbkach surowic wykrywane są stężenia przeciwciał w zakresie 0,01-1,00 IU/ml, u 90% zaszczepionych osób o średnim poziomie 0,01 IU/ml. Brak kontynuacji szczepień na tym etapie spowoduje, że liczba osób posiadających poziom przeciwciał w surowicy poniżej 0,01 IU/ml wzrośnie po roku do 20%. Podanie trzeciej dawki szczepionki po 12 miesiącach od podania pierwszych dwóch dawek powoduje wielokrotny wzrost stężenia przeciwciał, osiągający wartość powyżej 5 IU/ml i utrzymujący się na poziomie powyżej 0,01 IU/ml przez stosunkowo długi czas.
Dzieci znacznie lepiej odpowiadają na podanie szczepionki przeciw tężcowi niż dorośli, co wyraża się w osiąganiu wyższych poziomów przeciwciał. U starszych osób podanie trzech dawek szczepionki pozwala na utrzymanie ochronnego poziomu przeciwciał u 3 zaszczepionych osób przez okres ok. 8 lat. Stąd też co 10 lat zalecane jest podawanie dawek przypominających, co zapewnia utrzymanie odporności na poziomie zapewniającym ochronę przed zachorowaniem.
W wyniku szczepienia powstają przeciwciała klasy IgG zdolne do neutralizacji toksyny tężcowej. Wartość stężenia przeciwciał przeciw tężcowi wynosząca 0,01 IU/ml oznaczoną metodą ELISA jest przyjęta jako najniższy poziom zapewniający skuteczną ochronę przed zachorowaniem na tężec.
Należy jednak pamiętać, że tężec jest toksykozą, stąd wymieniona wartość nie daje 100% gwarancji ochrony przed zachorowaniem. Poziom przeciwciał krążących nawet wynoszący 0,01 IU/ml może być niewystarczający do zneutralizowania toksyny tężcowej w przypadku ciężkich zakażeń.
Osobom szczególnie narażonym na zachorowanie na tężec lub osobom z objawami tężca podawana jest immunoglobulina przeciw tężcowi w celu natychmiastowego zneutralizowania wytwarzanej przez laseczki tężca i jeszcze nie związanej w układzie nerwowym toksyny tężcowej, co może wpłynąć na złagodzenie objawów choroby."
Źródło:
Roper M.H., Wassilak S.G.F., Tiwari T.S.P., Orenstein W.A. Tetanus toxoid. W: Plotkin S., Orenstein W.A., Offit P.A. Vaccines, wyd 6, 2013, str. 746.
http://www.szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=1322&to=szczepionka

W dużym skrócie: Anatoksyna niszczy toksynę więc jeśli toksyny jest dużo może nie dać rady zwłaszcza, że poziom przeciwciał szybko spada.


Wg mp,.pl szacunkowo 70 - 100 % dzieci nie zachoruje na tężca - czyli może się zdarzyć, że jednak zachorują - pomimo pełnego zaszczepienia.
"Czy szczepienie jest skuteczne?
Tak, kompletne szczepienie jest bardzo skuteczne:
87—99% dzieci nie zachoruje na błonicę, u pozostałych zaś choroba będzie miała łagodny przebieg;
70—100% dzieci nie zachoruje na tężec;
około 85% dzieci nie zachoruje na krztusiec o cięższym przebiegu, a 71–78% wcale nie zachoruje w ciągu kilku lat po ostatnim szczepieniu. Uwaga
http://pediatria.mp.pl/szczepieniaochronne/59269,szczepienie-przeciwko-blonicy-tezcowi-i-krztuscowi


Przykłady wystąpienia tężca pomimo uprzednich szczepień i odpowiedniego stężenia przeciwciał
http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=360968
Tetanus Despite Preexisting Antitetanus Antibody

British Medical Journal 1982r. przypadek zdiagnozowanego tężca u w pełni zaszczepionego żołnierza
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1500390/pdf/bmjcred00632-0025b.pdf

1986, Passen i inni opisali w raporcie medycznym przypadek 35-letniego pacjenta, który dostał podstawową serię szczepień przeciwtężcowych i dwie dawki przypominające na 8 i 4 lata przed wystąpieniem tężca. Stężenie przeciwciał u pacjenta przy przyjmowaniu na oddział szpitalny było 16 razy wyższe, niż domniemany poziom ochronny.
Pacjent przeżył zakażenie. W szpitalu zaaplikowano mu kolejne dawki szczepionki mimo, że otrzymał już 5 dawek i miał poziom przeciwciał 16 razy wyższy, niż to konieczne, jednak wg. oficjalnych zaleceń nie jest to przeciwskazaniem do szczepień :> 
Clinical Tetanus Despite a ‚Protective’ Level of Toxin-Neutralizing Antibody

1991r. Maselle i inni raportują, że u siedmiorga dzieci ze zdiagnozowanym tężcem klinicznym stwierdzono poziom przeciwciał 4 – 13 razy wyższy, niż zakładany minimalny poziom ochronny. Niektóre matki otrzymały wiele dawek przypominających w czasie ciąży z poziomami przeciwciał 100 – 400 razy wyższymi, niż domniemany poziom ochronny.
Neonatal tetanus despite protective serum antitoxin concentration.

1992r.,Crone i inni raportowali 3 przypadki tężca u zaszczepionych pacjentów
Severe tetanus in immunized patients with high anti-tetanus titers.

1993r. opisano przypadki tężca, w tym 5 przypadków u dzieci. Czworo z nich były w pełni zaszczepione.
Tetanus of immunized children.

1995r De Mores Pinto zgłosił tężec u noworodka, pomimo szczepienia i ochronnego stężenia przeciwciał.
Neonatal tetanus despite immunization and protective antitoxin antibody.

1997r uogólniony tężec odnotowano u człowieka, który dostał podstawową serię szczepień i dwie dawki przypominające, mając stężenie przeciwciał przeciwtężcowych 100 razy większe, niż domniemany poziom ochronny.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9071251

W 1999r., Shimoni i inni szczegółowo opisali przypadek 34-letniego robotnika budowlanego w pełni zaszczepionego wraz dawkami przypominającymi.
Tetanus in an immunised patient.

W 2000r. Vinson przedstawił dane CDC wykazujące, że z 740 wymienionych przypadków tężca 53 przypadki dostały podstawową serię szczepień, a 22 otrzymało swoje dawki przypominające od 5 do 9 lat przed zakażeniem, a 2 z nich w ciągu 5 lat.
Immunisation does not rule out tetanus.

Po wybuchu w Wielkiej Brytanii w latach 2003-2004 „epidemii” tężca wśród zaszczepionych narkomanów, gdzie niektórzy byli zaszczepieni, a dwoje z nich otrzymało 5 dawek szczepionek. Zalecono, aby bez względu na to, czy zaszczepieni czy nie, otrzymali immunoglobulinę, ponieważ ich odżywianie i styl życia jest istotnym czynnikiem złapania tężca.
http://webarchive.nationalarchives.gov.uk/20140714084352/http://www.hpa.org.uk/cdr/archives/2004/cdr0904.pdf

W latach 2005 – 2007 połowa przypadków tężca w Wielkiej Brytanii dotyczyła narkomanów (slajd 28). Należy zauważyć, że specjalnie pominięto tych, którzy zostali w pełni zaszczepieni
http://194.74.226.162/web/HPAwebFile/HPAweb_C/1234169363321

W 2006r. Heydari i inni odnotowali tężec u zaszczepionego zdrowego dorosłego człowieka
Tetanus in an immunized, healthy adult.

W 2007r. Beltra i inni opisali przypadek pacjenta z tężcem pomimo odpowiedniego stężenia przeciwciał ochronnych
A case of clinical tetanus in a patient with protective antitetanus antibody level.
Szczepienie nie zawsze chroni jednak liczy się, że po zaszczepieniu tężec przebiega łagodniej. Nie ma jednak badań potwierdzających powyższą hipotezę.

 Tężec u noworodków w środkowej Afryce jest związany m.in. z tamtejszymi rytuałami stosowanymi przez rodziców czy przez lokalne położne. Jedna z ciekawszych praktyk, to przykładanie do pępowiny noworodków wielbłądziego łajna albo kurzych czy kozich odchodów zmieszanych z olejem do gotowania lub nawet zużytym olejem silnikowym.
z
https://pubmedinfo.wordpress.com/2015/12/25/nieskutecznosc-szczepien-i-procedur-przeciwtezcowych/



Skuteczność szczepionki opiera się głównie na badaniach na zwierzętach oraz przypuszczeniach (porównanie I i II wojny światowej) - 32 minuta wykładu Suzanne Humpheries o teżcu: 

Toksoid teżcowy nigdy nie został przebadany klinicznie na jego skuteczność. I można o tym przeczytać na stronie rządowej agencji CDC: "Efficacy of the toxoid has never been studied in a vaccine trial. " str.347







Więcej statystyk i ciekawostek o przypadkach tężca wśród zaszczepionych

W niniejszej publikacji Berger i inni opublikowali w 1978 r. opis przypadków tężca, pomimo wcześniej istniejących przeciwciał przeciwtężcowych:
http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=360968

Tutaj the British Medical Journal opisał w 1982r. inny przypadek zdiagnozowanego tężca u w pełni zaszczepionego żołnierza: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/…/PM…/pdf/bmjcred00632-0025b.pdf

W 1986r. In 1986, Passen i inni opisali w raporcie medycznym przypadek 35-letniego pacjenta, który dostał podstawową serię szczepień przeciwtężcowych i dwie dawki przypominające na 8 i 4 lata przed wystąpieniem tężca. Stężenie przeciwciał u pacjenta przy przyjmowaniu na oddział szpitalny było 16 razy wyższe, niż domniemany poziom ochronny. Co zrobił szpital, gdy ten człowiek w końcu przeżył zakażenie? Zaaplikowali mu kolejne dawki szczepionki. Jeśli po otrzymaniu 5 dawek i mając poziom przeciwciał 16 razy wyższy, niż to konieczne, szczepionka nie działa, z pewnością większa ilość ukłuć pomoże!
http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=403133
I tu pełna wersja: http://www.beyondconformity.co.nz/_litera…/Tetanus_Passen_86

W 1991r. Maselle i inni raportują, że u siedmiorga dzieci ze zdiagnozowanym tężcem klinicznym stwierdzono poziom przeciwciał 4 - 13 razy wyższy, niż zakładany minimalny poziom ochronny. Niektóre matki otrzymały wiele dawek przypominających w czasie ciąży z poziomami przeciwciał 100 - 400 razy wyższymi, niż domniemany poziom ochronny. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1878260


W 1992r.,Crone i inni raportowali 3 przypadki tężca u zaszczepionych pacjentów 

Przypadek ciężkiego tężca u 29-letniego mężczyzny bez historii narkomanii, typowego delikwenta wśród współczesnych ofiar tężca w USA. Oprócz regularnego cyklu szczepień przeciwko tężcowi i dawek przypominających dziesięć lat wcześniej podczas swojej służby wojskowej, ten pacjent był poddany hiper immunizacji (uodpornienie anatoksyną tężcową i osiągnięcie ekstremalnie wysokiego poziomu antytoksyny surowicy) jako ochotnik w celu komercyjnej produkcji TIG. Monitorowano jego poziom antytoksyny w jego surowicy i zgodnie z oczekiwaniami, rozwinięto ekstremalnie wysoki poziom antytoksyny po zabiegu hiper immunizacji. Niemniej jednak rozwinął się u niego poważny tężec 51 dni po zabiegu, pomimo wyraźnie udokumentowanej obecności antytoksyny surowicy przed chorobą. W rzeczywistości po przyjęciu do szpitala na leczenie jego poziom antytoksyny w surowicy wynosił około 2500 razy więcej niż poziom uznawany za ochronny. Jego tężec był tak ciężki, że wymagał ponad pięciotygodniowej hospitalizacji ze środkami ratującymi życie. Przypadek ten zademonstrował, że antytoksyna surowicy poległa w zapobiegnięciu poważnego tężca, nawet w ilościach 2500 razy większych niż to, co jest uznawane za wystarczające do zapobiegania tężcowi u dorosłych.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1565228


W artykule z 1993r. opisano przypadki tężca, w tym 5 przypadków u dzieci. Czworo z nich były w pełni zaszczepione.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8335151

W 1995 roku De Mores Pinto zgłosił tężec u noworodka, pomimo szczepienia i ochronnego stężenia przeciwciał.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7706800

W 1997 uogólniony tężec odnotowano u człowieka, który dostał podstawową serię szczepień i dwie dawki przypominające, mając stężenie przeciwciał przeciwtężcowych 100 razy większe, niż domniemany poziom ochronny.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9071251

W 1999r., Shimoni i inni szczegółowo opisali przypadek 34-letniego robotnika budowlanego w pełni zaszczepionego wraz dawkami przypominającymi.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10521202

W 2000r. Vinson przedstawił dane CDC wykazujące, że z 740 wymienionych przypadków tężca 53 przypadki dostały podstawową serię szczepień, a 22 otrzymało swoje dawki przypominające od 5 do 9 lat przed zakażeniem, a 2 z nich w ciągu 5 lat.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10657350

Po wybuchu w Wielkiej Brytanii w latach 2003-2004 „epidemii” tężca wśród zaszczepionych narkomanów, gdzie niektórzy byli zaszczepieni, a dwoje z nich otrzymało 5 dawek szczepionek. Zalecono, aby bez względu na to, czy zaszczepieni czy nie, otrzymali immunoglobulinę, ponieważ ich odżywianie i styl życia jest istotnym czynnikiem złapania tężca. http://webarchive.nationalarchives.gov.uk/…/2004/cdr0904.pdf

W latach 2005 - 2007 połowa przypadków tężca w Wielkiej Brytanii dotyczyła narkomanów (slajd 28). Należy zauważyć, że specjalnie pominięto tych, którzy zostali w pełni zaszczepieni .... (czy nie jesteśmy za tym, żeby uwięzione kobiety otrzymywały szczepienia przeciw różyczce, aby zapobiec urodzeniu przez nich dzieci z wadami wrodzonymi?) http://194.74.226.162/web/HPAwebFile/HPAweb_C/1234169363321

W 2006r. Heydari i inni odnotowali tężec u zaszczepionego zdrowego dorosłego człowieka http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16982368

W 2007r. Beltra i inni opisali przypadek pacjenta z tężcem pomimo odpowiedniego stężenia przeciwciał ochronnych
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17269536

Powyższe publikacje, to tylko wybrane przykłady nieskuteczności szczepień przeciwtężcowych.
Inną ciekawą kwestią jest to, że jeśli spojrzeć na niektóre z badań serologicznych, w szczególności tych, przeprowadzonych w USA przez ostatnie lata, dość duży odsetek poprawnie zaszczepionych osób nie posiada rzekomo ochronnego poziomu przeciwciał – co oznacza, że wg przyjętej doktryny, która jest podstawą immunologii, u osób tych nigdy nie potwierdzono pamięci immunologicznej dla jakiejkolwiek choroby, nie wspominając już o chorobach, w których biorą udział toksyny, jak tężec.



Śmiertelność

Śmiertelność od ~6% (przypadki o małym lub umiarkowanym nasileniu) do 60% (postać ciężka);
http://www.mp.pl/szczepienia/choroby/choroby_tezec/show.html?id=93656

"Śmiertelność w wypadku zachorowania wynosi ok. 30%."
Dziubek Z. Choroby zakaźne i pasożytnicze. PZWL, Warszawa 1996
https://www.wikiwand.com/pl/T%C4%99%C5%BCec

"Śmiertelność w tężcu (...) zależy przede wszystkim od ciężkości choroby oraz od wystąpienia jej powikłań. Wśród nich należy wymienić zapalenie płuc, zatorowość płucną, niewydolność oddechową, zatrzymanie krążenia, rabdomiolizę i związaną z nią niewydolność nerek. Szczególnie istotne jest, aby rozpoznanie tężca było ustalone jeszcze przy zadowalającej wydolności oddechowej. Wdrożenie mechanicznej wentylacji odpowiednio wcześnie pozwala uniknąć niedotlenienia; procedura ta jest również bezpieczniejsza dla  pacjenta, gdy wykonuje się ją w trybie planowym z pełnym przygotowaniem personelu medycznego a nie w momencie wystąpienia nagłego zatrzymania krążenia. Ważne jest, aby pacjenci z tężcem trafiali do ośrodków mających doświadczenie w jego leczeniu. Tężec jest chorobą ciężką, a ponadto występuje u osób starszych, które z reguły cechują się licznymi schorzeniami dodatkowymi, a ich rezerwy fizjologiczne są mniejsze."
https://journals.viamedica.pl/gerontologia_polska/article/viewFile/19598/24846

http://i.imgur.com/ldLFlCY.jpg wg PZH 5 zgonów w 2011 roku a to tylko pierwszy z brzegu raport kliknąłem pewnie co roku kilka przypadków jest http://wwwold.pzh.gov.pl/oldpage/epimeld/2012/Ch_2012.pdf
http://wwwold.pzh.gov.pl/oldpage/epimeld/index_p.html


Statystyki zgonów z powodu tężca na tle innych zagrożeń.

W statystykach nie ma przypadków tężca wśród dzieci, tym bardziej zgonów. Co oczywiście absolutnie nie przeszkadza w informowaniu rodziców o realnym zagrożeniu w nieco przesadnym tonie.

Tężec, a nowotwory, meteoryty
W latach powojennych gdy szczepień nie było zgonów z powodu tężca rocznie było ok 200-280. Obecnie w Polsce z powodu nowotworów umiera ok 100 tysięcy ludzi, z czego wśród najmłodszych dzieci ponad 1000.
Także warto przyznać obiektywnie, że tężec nigdy ludzkości, a przynajmniej Polaków nie dziesiątkował, a walczyć z nim można też inaczej niż poprzez szczepienie (np. nie dopuszczając do infekcji podczas porodu - przecinanie pępowiny niesterylnymi narzędziami, przyjmowanie porodu brudnymi rękami - główna przyczyna tężca w Polsce w latach powojennych)
Przed rozpoczęciem szczepień przeciwko tężcowych w Polsce zapadalność to ok 1,5 przypadków tężca na 100.000 ludności i głównie dotyczyła noworodków, pomijając zachorowania wśród noworodków średnia zapadalność wynosiła 1 na 100.000 mieszkańców rocznie, warto to porównać do obecnych statystyk np. http://szczepienie.blogspot.com/2016/04/tezec-tetanus-antytoksyna-anatoksyna.html https://szczepieniatezec.wordpress.com/tezec-w-polsce-dane-epidemiologiczne/
Są przypadki tężca gdy nie stwierdzono żadnej ranki, ale nie wiem czy warto o nich pisać, równie dobrze możemy pisać o osobach które zostały trafione meteorytem (spada ich tysiące każdego dnia, także zagrożenie jest... pytanie czy warto o tym myśleć)


Zresztą podobnie jak Z powodu krztuśca, odry, polio, błonicy, eboli itd. na które żadne dziecko w Polsce nie umarło od 10 lat, 20 lat, a nawet 30 lat i więcej!
W przypadku wielu innych chorób przeciwko którym są szczepienia najczęściej zgony czy poważne powikłania zdarzają się niezwykle rzadko - pojedyncze przypadki rocznie (ospa), lub nawet co kilka lat (wrodzona różyczka)
Więcej informacji i statystyki PZH
http://szczepienie.blogspot.com/p/czy-warto-sie-szczepic-kiedy-warto.html

W świetle powyższych statystyk (Także dotyczących dorosłych) widać, że dużo większa jest szansa na trafienie 6 w totka niż na zachorowanie na tężec w Polsce.

Dużo dużo bardziej powinniśmy się bać podróży samolotem, bo znacznie łatwiej zginąć w katastrofie lotniczej, niż wygrać w Lotto
http://samcik.blox.pl/2010/05/Latwiej-zginac-w-katastrofie-lotniczej-niz-wygrac.html
6 w totka trafia 30-40 osób rocznie (wygrana gwarantowana min. 2mln zł) Duży Lotek -prawdopodobieństwo wygranej: trójka: 1 do 57, czwórka: 1 do 1032, piątka: 1 do 54201, szóstka: 1 do 13983816
http://szewo.com/public/lotto.pdf


Setki razy bardziej powinniśmy się bać jazdy samochodem, Ryzyko, że będziemy brali udział w wypadku samochodowym jest równe 1:1000
http://osiemgwiazdek.blogspot.com/2013/07/po-co-jest-fotelik-samochodowy.html

Czyli śmierć w wypadku samochodowym jest 70 razy bardziej prawdopodobna niż uczestnictwo w katastrofie lotniczej i 650 razy.. niż trafienie "6"... Czyli jest wiele tysięcy razy większym zagrożeniem niż tężec. Czy zwykły człowiek uświadamia sobie to?
Czy z tego powodu poważny rodzic rezygnuje z jazdy samochodem na rzecz pociągu gdy jest taka możliwość? To bardzo logiczny i sensowny wniosek w świetle statystyk mający o wiele większe znaczenie w ochronie życia dzieci niż nie jedno szczepienie.
https://faktyoszczepieniach.wordpress.com/szczepienia-a-inne-rodzicielskie-decyzje/

Co z innymi zagrożeniami? Warto wiedzieć, że samobójstwa dzieci zdarzają się niemal równie często jak śmierć w wypadkach samochodowych...

Nie rzadkie są zgony i ciężkie powikłania z powodu niedotleniania spowodowanego zwykłym zakrztuszeniem podczas posiłku - pieczywo, ziemniaki bywają śmiertelne... Są także przypadki gdy dzieci duszą się przez woreczki foliowe czy działalność starszaka.
Niestety ludzie wciąż nie boją się tego co trzeba - czyli tego co jest rzeczywistym zagrożeniem, tylko tego co ktoś ich postraszył, zwykle media.

"Jak wskazują statystyki ponad 40 procent wypadków, jakim ulegają dzieci, zdarza się w domu"
http://kobieta.onet.pl/dom/pokoj-dzieciecy/10-sposobow-jak-uniknac-zagrozen-dla-bezpieczenstwa-dziecka-we-wlasnym-domu/t0zfl

Więcej o wypadkach w domu i innych popularnych
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1513602052303860/\

Z powodu popularnych baterii (z zabawek, pilotów) dochodzi do dziesiątek dramatów w Polsce. Poniżej informacja tylko o jednym szpitalu: "Maluchy wyjmują baterie z zabawek i połykają. Rodzice często nawet o tym nie wiedzą. W Centrum Zdrowia Dziecka na stoły operacyjne trafiło w tym roku dwadzieścioro dzieci. Najmłodsze nie miało nawet roku."
http://www.zw.com.pl/artykul/253568.html
Więcej
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1503475239983208/

"foliowe torebki bardzo szybko i łatwo mogą spowodować tragedię [..] a folia przykleja się do buzi dziecka blokując mu dostęp powietrza a ono samo nie potrafi się od niej uwolnić"
http://www.edziecko.pl/rodzice/1,102740,11162039,Foliowe_torebki_zabijaja.html

"kapsułki do prania [..] śmiertelnym zagrożeniem dla dzieci. Najnowsze badania wskazują, że ich popularność łączy się ze wzrostem zatruć detergentami u najmłodszych."
http://dzieci.pl/kat,1024253,title,Rosnie-liczba-zatruc-kapsulkami-pioracymi-u-dzieci,wid,17026390,wiadomosc.html?smgputicaid=616c23

Relacja ratownika: "Nocny wyjazd kilka miesięcy temu do 6-latka, na którego spadła szafa. Zespół S niedostępny, zadysponowano zespół P, który odwołano zaraz po wyjeździe ze stacji, po czym zadysponowano drugi zespół P (nas - w kolejce).
Przyjechaliśmy, a tam grupa chyba Sikhów, którzy wsadzili dziecko do samochodu i jechali sami szukać szpitala (dlatego odwołano pierwszy zespół) ale nie znaleźli. Wyjeli go z samochodu i wrzucili niemalże nam do karetki na nosze.
W zapisie asystolia, generalnie przestał oddychać jakieś 15 min wcześniej z wywiadu który zebrałam od anglojęzycznych (jedynych) świadków. Anizokoria, brak reakcji na leki, podczas uciskania klatki krew tryskała uchem na ścianę karetki, najprawdopodobniej złamanie podstawy czaszki.
Zespół S dołączył po 8 min reanimacji, po dłuższym jej czasie lekarz stwierdził zgon. Ponieważ nastąpił w naszej karetce, trzeba było czekać kilka godzin na prokuratora oraz panów w białych rękawiczkach, którzy zabrali zwłoki. Razem z policją udaliśmy się do domu, w którym zdarzyło się nieszczęście. Stwierdzono, że chłopiec prawdopodobnie wspinał się na szafę by wyjąć dla siebie spodnie z górnej półki, wtedy szafa na niego spadła.
Została znacząco spowolniona przez kanapę, o którą się zaczepiła i istniała szansa, że może dziecko dałoby się uratować, gdyby siostra nie ruszała go z miejsca. Rodzina załamana, bo to jedyny syn, na 5 córek. Ten wyjazd został w pamięci."
https://www.facebook.com/medpolmed/photos/a.1411724712393239.1073741839.1409352652630445/1918644568367915/?type=3

W Polsce jest także spora szansa zostania postrzelonym od kul myśliwego np.

Wady mieszkania w domku jednorodzinnym blisko lasu... 
Myśliwy postrzelił kobietę przebywającą na własnym podwórku. (...)kobieta, która bawiła się ze swoim synem na podwórku przy domu została postrzelona w stopę(...). Badania balistyczne potwierdziły ostatecznie, że to z broni myśliwego padł strzał, który ranił bawiącą się z dzieckiem kobietę(...)
http://www.radio.koszalin.pl/pl/artykul/mysliwy-postrzelil-kobiete.16908.html

Wycieczki rowerowe po lesie tez mają wady np.
"Pocisk, który zabił rowerzystę, przeszedł wcześniej przez sarnę i przeleciał ponad 300 metrów"
http://poznan.wyborcza.pl/poznan/1,36037,20906791,pocisk-ktory-zabil-rowerzyste-przeszedl-wczesniej-przez-sarne.html

"Niebezpieczny Bałtyk.
Małe dziecko, które znajdzie na plaży ładny zielony kamyczek i włoży go sobie do ust, po prostu umrze. To bardzo poważne zagrożenie dla życia i zdrowia, które będzie narastało.
Wiele osób, nie tylko rybaków, nie ma pojęcia, że nie wolno dotykać fosforu czy iperytu, wydobytego w sieciach czy leżących na plaży. To taka ładna, kolorowa, skrystalizowana substancja i ludziom się wydaje, że może być to pamiątka, którą warto zabrać do domu. Nie wiedzą, że to śmiertelnie niebezpieczna trucizna.
Im więcej beczek będzie się stopniowo rozszczelniać, tym więcej będzie znalezisk na polskich plażach. Pomagają w tym prądy morskie i wiatry, które spychają te elementy w kierunku polskich plaż i wybrzeży.
Poparzeniom często ulegają również plażowicze."
http://www.parlamentarny.pl/gospodarka/baltyk-to-tykajaca-bomba-zegarowa-zatopione-beczki-z-bronia-chemiczna-moga-sie-rozszczelnic-w-kazdej-chwili,9433.html
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1571685549828843/

http://forsal.pl/artykuly/777891,50-tys-ton-broni-chemicznej-oczyszczenie-baltyku-moze-sie-oplacic.html

Więcej mało znanych zagrożeń opisane m.in. w komentarzach tutaj https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1412269849103748/?hc_location=ufi




"Ryzyko powikłań z powodu chorób zakaźnych znacznie maleje po pierwszych 12 miesiącach życia dziecka i spada dalej wraz z wiekiem, a w przypadku korzystania z komunikacji samochodowej rośnie wraz z wiekiem ze względu na wzrost częstotliwości korzystania z tego typu komunikacji.
[..]
Statystycznie ryzyko wypadku przy przewożeniu dziecka komunikacją samochodową jest wielokrotnie większe niż ryzyko wypadku przy wykorzystaniu do tego samego celu komunikacji masowej (pociągi, koleje podmiejskie, tramwaje, autobusy)."
https://faktyoszczepieniach.wordpress.com/szczepienia-a-inne-rodzicielskie-decyzje/
itd. etc.

Wobec takich statystyk straszenie, że dziecko dostanie tężca jest m.w. podobne do straszenia tym, że oberwie meteorytem. (W ciągu doby do naszej atmosfery wpada kilkaset milionów meteorytów z prędkością od 12 do 72 km\s, większość spala się, dużych meteorytów spada około 3 tys rocznie! Jest sporo udokumentówanych przypadków śmierci od meteorytów. Kask raczej nie pomoże.)
Ostatnio meteorytem oberwał pewien chłopak w Niemczech http://i.imgur.com/rOWhls7.jpg (szansa 1:100mln)

Co sprowadza się także do wniosku, że dużo bardziej niebezpieczna jest droga która pokonujesz do przychodniu w celu zaszczepienia się na tężec, niż ryzyko braku tego szczepienia...
(Statystycznie w odniesieniu do roku, a nawet kilku tak wychodzi, a na tężca należy się szczepić co kilka lat, więc powyższe zdanie zawsze będzie prawdziwe, oczywiście nie dotyczy grup ryzyka tylko zwykłych ludzi, którzy dbają o rany i nie pracują w warunkach zwiększonego ryzyka)

Więcej
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1513602052303860/ - o wypadkach w domu
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1528272390836826/ - trampoliny i inne zabawy dziecięce, a przypadki śmiertelne
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1504178553246210/ - kiedy fotelik i pasy nie wystarczą, jak zapinać poprawnie
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1502399180090814/ - o "patologicznym" dzieciństwie, czyli statystyki dotyczące lat 80 i 90 - polecam doczytać komentarze
Aktualne trendy zewnętrznych przyczyn zgonów dzieci i młodzieży w Polsce
http://www.phie.pl/pdf/phe-2009/phe-2009-3-332.pdf
"W Polsce współczynnik umieralności dzieci (1-14 lat) z powodu przyczyn zewnętrznych zmniejszył się z 22,5 w latach 1970-1975 do 13,4 w latach 1991-1995. W tym samym okresie podobny współczynnik [..] w Finlandii z 24,7 do 8,2, a w Niemczech z 28,4 do 8,3"
Pierwsze miejsce wśród przyczyn zgonów w grupie dzieci w wieku 1-14 lat zajęły wypadki, zatrucia i urazy, wyprzedzając choroby zakaźne i pasożytnicze [7]. W latach 80. obserwowano trend narastania umieralności spowodowanej przyczynami zewnętrznymi wśród chłopców miejskich oraz nieznaczne zmniejszenie umieralności w innych grupach dzieci i młodzieży "


Ciekawostka:
Która choroba zakaźna w czasach gdy nie było szczepień była bardziej śmiertelna niż wypadki samochodowe obecnie?
Przykłady chorób z czasów przed wprowadzeniem powszechnych szczepień w Polsce.
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/855556371158523/

Dlaczego boimy się odry w Polsce?
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/856645364382957/





Botulizm

Clostridum – rodzaj bakterii Gram-dodatnich, beztlenowych laseczek z typu Firmicutes, tworzących przetrwalniki. Rodzaj ten obejmuje ok. 60 gatunków drobnoustrojów, powszechnie występujących przede wszystkim w glebie oraz przewodzie pokarmowym zwierząt (w tym człowieka), narządach rodnych kobiet, a także w wodzie i ściekach.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Clostridium

Jeśli chodzi o ryzyko zgonu wskutek botulizm niemowlęcego przez spożywanie polskiego miodu to szanse są żadne. 
https://www.facebook.com/szczepienie/posts/1558314021047170

Rezerwuar i droga przenoszenia
http://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.18.3.3.

W Polsce zapadalność na botulizm w ogóle (z różnych przyczyn we wszystkich grupach wiekowych) to 0,06 na 100tys wg PZH
http://www.pzh.gov.pl/oldpage/epimeld/index_p.html
Czyli rocznie ok 20 osób to liczba w stylu zgonów od trafienia piorunem, kilka razy więcej ludzi 6 w totka wygrywa.

Mimo iż obecnie nie ma zarejestrowanej szczepionki przeciw botulizmowi przeznaczonej do powszechnych szczepień, to prace nad nią trwają od czasów II wojny światowej; dostępne są szczepionki eksperymentalne, głównie dla osób szczególnie narażonych np. laborantów, poza tym produkcja jej nie jest wcale łatwa, bezpieczna i tania, różnie bywa z jej skutecznością, trwałością i NOPami. W przypadku zatrucia podaje się antytoksynę:
http://www.biomed.com.pl/karta_produktu.php?id=1&c=2

W USA w jednym przypadku stwierdzono zanieczyszczenie 10% próbek miodu przetrwalnikami C. botulinum, a w drugim 2%; we Włoszech w jednym przypadku wykryto 19,8% próbek miodu zanieczyszczonych przetrwalnikami, w drugim przypadku 6,7%, w Brazylii 7,0 i 3,0%, a w Argentynie 6,7 i 1,1%.
Z kolei badania próbek miodu w innych krajach nie wykazały w ogóle zanieczyszczeń przetrwalnikami C. botulinum. Do takich krajów należą: Niemcy, Francja, Polska i Arabia Saudyjska.  [..] obecność przetrwalników Clostridium botulinum w miodzie może być przyczyną botulizmu niemowląt. W Polsce prawdopodobnie zjawisko to do tej pory nie miało miejsca, gdyż w dużym stopniu zależy ono od rejonu geograficznego występowania przetrwalników laseczek jadu kiełbasianego w glebie. Poza tym w kraju nie jest rozpowszechniony sposób słodzenia mleka i płynów dla niemowląt miodem, czy pokrywanie miodem smoczka celem uspokajania płaczących dzieci, jak to jest praktykowane w innych krajach. Ze statystyk epidemiologicznych wynika, że przypadki dzieci dotkniętych botulizmem są w Polsce bardzo rzadkie. Dla przykładu w 2002 roku na 85 zatruć toksyną botulinową tylko w 1 przypadku dotyczyło to dziecka w przedziale 0-4 lat. Nie mniej zagrożenie istnieje ze względu na to, że obecnie w kraju znajduje się dużo miodu pochodzącego z różnych regionów geograficznych, tak zwanych miodów unijnych i pozaunijnych.
https://pasieka24.pl/index.php/pasieka-czasopismo-dla-pszczelarzy/36-pasieka-1-2009/329-miod-jako-rodo-botulizmu-niemowlt-botulizm-i-miod-cz-ii


Wątki na temat tężca archiwum grupy "Szczepić czy nie? Rozsądnie o..." 

https://www.facebook.com/groups/779018065479021/
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/876409572406536/
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/913449698702523/
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/search/?query=t%C4%99%C5%BCec  https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/873339216046905/?comment_id=873345832712910&offset=0&total_comments=42&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R1%22%7D&hc_location=ufi https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/874416352605858/  https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/874416352605858/?comment_id=874876889226471&offset=0&total_comments=53&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R5%22%7D


Naturalna odporność?

W materiałach WHO stwierdza się, że nie istnieje naturalne uodpornienie po ekspozycji ani nawet po przechorowaniu infekcji laseczkami tężca, ponieważ ilość toksyny tężcowej jest niewystarczająca na wzbudzenia produkcji przeciwciał
Jednak bardzo niska zapadalność na infekcje wywołane tężcem (1/100.000 w okresie przed wprowadzeniem szczepień) przy powszechności tego zarazka i zranień umożliwiających zakażenie świadczy na korzyść istnienia naturalnego uodpornienia.
https://szczepieniatezec.wordpress.com/naturalne-uodpornienie/


Czy możliwa jest odporność przeciwko bakterii wywołującej tężca?
 Zwykle artykuły naukowe mówią o obecności w surowicy krwi przeciwciał przeciwko toksynie (antytoksyny) przy nosicielstwie C. tetani, a nie przeciwko samej bakterii.

"In this paper we wish to report on the presence of tetanus antitoxin in the serum of individuals who carry tetanus bacilli in their digestive tracts."
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2128370/pdf/479.pdf

"Upon examining the sera of carriers we found that an appreciable amount of antitoxin was present and our conclusion was that carriers must be relatively immune to tetanus."
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2131104/pdf/361.pdf"


Dlaczego szczepionka uodparnia, a przechorowanie nie? Czy przechorowanie tężca wytwarza odporność?
Dlaczego nawet przechorowanie tężca może nie zapewnić nam trwałej odporności (możemy zachorować wielokrotnie), a nawet może nie dojść do uodpornienia (szeregu reakcji prowadzących do wytworzenia przeciwciał)?
"Toksyna tężcowa, poza tym, że jest toksyną (czyli substancją działającą szkodliwie na organizm, zaburzając jego funkcjonowanie), to jest także białkiem i ma właściwości immunogenne (układ zgodności tkankowej, kluczowy dla procesu rozpoznawania "swój" i "obcy", opiera się na rozpoznawaniu struktur białkowych).
Istnieje w immunologii pojęcie takiej jak immunogenność antygenu. Jest to zdolność substancji do wywołania przeciwko sobie swoistej odpowiedzi odpornościowej. Jeśli dany antygen silnie aktywuje układ odpornościowy, mówimy, że jest silnie immunogenny, w przypadku słabego działania określamy go jako słabo immunogenny. Niektóre antygeny w ogóle mogą nie wywoływać odpowiedzi odpornościowej - określamy je jako nieimmunogenne. Immunogenność danego antygenu zależy od wielu czynników, związanych z właściwościami danego antygenu lub stanem układu odpornościowego. Duży wpływ na immunogenność ma dawka antygenu, masa cząsteczkowa, miejsce i czas podania.
Analogicznie dzieje z tetanospazminą (zmiana innego czynnika wpływa na immunogenność). W przypadku naturalnego zakażenia C. tetani, czas ekspozycji tetanospazminy dla układu immunologicznego jest zazwyczaj zbyt krótki aby zdążył on zareagować. Wolna tetanospazmina dostaje się bezpośrednio do neuronów, gdzie wiąże się z receptorami wywołując objawy choroby i przestaje być rozpoznawana jako "obca". Proces ten zachodzi tak szybko, że wolna tetanospazmina ma bardzo małe prawdopodobieństwo napotkania komórki immunologicznej (stąd jej mała immunogenność). Ponadto wystarczy jej bardzo mała ilość aby wywołać objawy choroby.
Natomiast anatoksyna (toksoid) podana w szczepionce jest:a) Związana z adiuwantem, przez co czas ekspozycji jest znacznie dłuższy (sole glinu utrzymują ją w miejscu podania i powoli uwalniają), rośnie zatem drastycznie PRAWDOPODOBIEŃSTWO wielokrotnego spotkania z komórkami, które zainicjują odpowiedź immunologicznab) Pozbawiona zjadliwości (przez działanie formaldehydem i/lub temperaturą) przez co nie jest w stanie związać się z receptorami w neuronach i jest bardziej dostępna dla układu immunologicznego, nawet po odczepieniu od adiuwantu
Odzjadliwienie toksyny tężca (czyli wytworzenie toksoidu obecnego w szczepionce) nie pozbawia jej właściwości immunogennych. Owszem, niszczymy jej strukturę, ale tylko w taki sposób aby "nie pasowało" do receptora w neuronach (i nie wywołało objawów choroby). Miejsca aktywne tetanospazminy, czyli te fragmenty białka które mogą wiązać się z przeciwciałami nadal pozostaje "odkryte".
Starsze doniesienia opisują przypadki gdzie w różnych populacjach (rdzenni mieszkańcy) zaobserwowano obecność przeciwciał w surowicy krwi tych ludzi mimo braku wcześniejszego szczepienia.
https://szczepieniatezec.wordpress.com/naturalne-uodpornienie/
Jednak nie wiem czy można powiedzieć, "dzieci w krajach mniej cywilizowanych w większości posiadają odporność na tężca bez przebytej choroby" jak to można wyczytać w pewnych źródłach... Raczej nie wszystkie, ale na pewno mają większą szansę na ekspozycję, która może wpływać na stan ich uodpornienia (niezależnie od kwestii szczepień).

Dlaczego tetanospazmina w układzie pokarmowym jest mniej niebezpieczna (bo nie powoduje rozwoju tężca) niż ta produkowana przez bakterie w ranie? Możliwe, że nie przedostaje się ona poza światło jelita (a więc nie trafia do krwioobiegu), lub ulega unieczynnieniu (pod wpływem soków żołądkowych, enzymów?)



Klasyfikacja rany chirurgicznej w zależności od ryzyka zakażenia bakteryjnego, do którego może dojść w trakcie trwania zabiegu, została opracowana w 1964 roku przez Amerykańską Narodową Akademię Nauk (National Academy of Sciences) i Narodową Radę Badań (National Research Council). Klasyfikacja jest nadal aktualna i używana przez towarzystwa naukowe, które opracowują rekomendacje stosowania profilaktyki operacyjnej. Klasyfikacja nie pozwala jednakże na precyzyjne okre- ślenie prawdopodobieństwa zakażenia miejsca operowanego, gdyż opisuje tylko jeden z w wielu czynników ryzyka jego wystąpienia. W jednym z największych badań monitorowania zakażeń rany pooperacyjnej, przeprowadzonej na prawie 63000 pacjentach, ogólny odsetek zakażeń wyniósł 4,7%, a zależności między rodzajem rany i częstością występowania powikłań operacyjnych przedstawia tabela 1 [1].
http://www.antybiotyki.edu.pl/pdf/szpitalna/stosowanie-antybiotykow.pdf

Antybiotyk podawany profilaktycznie przy operacjach z raną czystą powinien działać na gronkowce metycylinowrażliwe, w przypadku zabiegów urologicznych – na bakterie Gram–ujemne, a w przypadku zabiegów z otwarciem przewodu pokarmowego – na bakterie Gram-ujemne i beztlenowce np. cefazolina podawana do 30 minut przed zabiegiem. Jednorazowa dawka zabezpiecza na 3-4 godziny, zwykle stosuje się do 24h po operacji. Wydłużanie profilaktyki okołooperacyjnej powyżej 24 godz. nie zmniejsza ryzyka powikłań infekcyjnych, może zwiększać ryzyko powstania lekooporności i działań niepożądanych
Brak dowodów uzasadniających rozszerzanie wskazań do profilaktyki u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakażenia, np. cukrzyca, otyłość, nikotynizm • Brak dowodów uzasadniających zmianę profilaktyki okołooperacyjnej u pacjentów dłużej leżących w szpitalu przed zabiegiem




Antytoksyna dostępna w Polsce

Uodparnianie bierne AT (antytoksyna) ma znaczenie tylko w pierwszych 48 godz (źródło, Chirurgia dla stomatologów)od zranienia i do takiego czasu ją podajemy. Jeśli rana nie została opracowana do 24 godz to ryzyko rozwoju tężca wzrasta stąd zalecenia u osób niedawno szczepionych podania zarówno anty jak i anatoksyny.
Td - szczepionka błoniczo-tężcowa o zmniejszonej zawartości komponentu błoniczego
AT- antytoksyna, w Polsce Tetabulin-Inject
TT(tetanus toxid)= SZCZEPIONKA= ANATOKSYNA  
http://www.przychodnia.pl/el/leki.php3?lek=2112


Szczepionki przeciw tężcowi zarejestrowane w Polsce (2016 rok)


Szczepionki monowalentne ze składnikiem tężcowym:

Tetana (zastąpiła szczepionkę TT)
Typ szczepionki: szczepionka przeciw tężcowi, adsorbowana,
Antygen: toksoid tężcowy,
Podmiot odpowiedzialny: IBSS Biomed S.A. Kraków,
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;


Szczepionka T
Typ szczepionki: szczepionka przeciw tężcowi, adsorbowana,
Antygen: toksoid tężcowy,
Podmiot odpowiedzialny: IBSS Biomed, Warszawa,
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;


Szczepionki skojarzone ze składnikiem tężcowym i błoniczym:

Clodivac (zastąpiła szczepionkę Td)
Typ szczepionki: szczepionka przeciwko błonicy i tężcowi
o zmniejszonej zawartości antygenu, adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy,
Podmiot odpowiedzialny: IBSS Biomed S.A., Kraków
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;


DT
Typ szczepionki: szczepionka błoniczo- tężcowa adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy,
Podmiot odpowiedzialny: IBSS Biomed S.A., Kraków,
Postać: zawiesina do wstrzykiwań podskórnych,
Dawka: 0,5 ml;


Td-pur
Typ szczepionki: szczepionka przeciwko błonicy i tężcowi
o zmniejszonej zawartości antygenu, adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy,
Podmiot odpowiedzialny: Novartis Vaccines and Diagnostics S.r.l., Włochy
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;



Szczepionki skojarzone ze składnikiem tężcowym, błoniczym i krztuścowym:

DTP

Typ szczepionki: szczepionka przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi,
adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, szczepy Bordetella pertussis
Podmiot odpowiedzialny: IBSS Biomed S.A., Kraków,
Postać: zawiesina do wstrzykiwań podskórnych,
Dawka: 0,5 ml;


ADACEL
Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi
(bezkomórkowa, złożona), adsorbowana o zmniejszonej zawartości
antygenów błonicy i krztuśca
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
Podmiot odpowiedzialny: Sanofi Pasteur S.A., Francja
Postać: zawiesina do wstrzykiwań
Dawka: 0,5 ml;


Boostrix
Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi
(bezkomórkowa), adsorbowana, o zmniejszonej zawartości
antygenów błonicy i krztuśca
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
Podmiot odpowiedzialny: GlaxoSmithKline Biologicals S.A., Belgia
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;


INFANRIX ®- DTPa
Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi
bezkomórkowa, złożona, adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
Podmiot odpowiedzialny: GlaxoSmithKline Biologicals S.A., Belgia
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,


Tdap Szczepionka SSI
Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi
(bezkomórkowa), adsorbowana, o zmniejszonej zawartości antygenów błonicy i krztuśca
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
Podmiot odpowiedzialny: Statens Serum Institute, Dania
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml.


TRIPACEL®
Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi
(bezkomórkowa, złożona), adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
Podmiot odpowiedzialny: Sanofi Pasteur S.A., Francja
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;


Szczepionki skojarzone ze składnikiem tężcowym, błoniczym, krztuścowym i poliomyelitis:

Boostrix Polio

Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi
(bezkomórkowa) i poliomyelitis (inaktywowana), adsorbowana,
o zmniejszonej zawartości antygenów błonicy i krztuśca
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
wirusy poliomyelitis
Podmiot odpowiedzialny: GlaxoSmithKline Biologicals S.A., Belgia
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;


DULTAVAX
Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis
(inaktywowana), adsorbowana o zmniejszonej zawartości antygenów,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirusy poliomyelitis
Podmiot odpowiedzialny: Sanofi Pasteur S.A., Francja
Postać: zawiesina do wstrzykiwań
Dawka: 0,5 ml;



Szczepionki skojarzone 5 składnikowe:

INFANRIX ® IPV + Hib

Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi
bezkomórkowa, złożona, poliomyelitis inaktywowana i haemophilus typ b
skoniugowana, adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
wirusy poliomyelitis, polisacharyd szczepu Haemophilus influenzae typ b,
Podmiot odpowiedzialny: GlaxoSmithKline Biologicals S.A., Belgia
Postać: proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;


PENTAXIM®
Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi bezkomórkowa,
złożona, poliomyelitis inaktywowana i haemophilus typ b skoniugowana, adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
wirusy poliomyelitis, polisacharyd szczepu Haemophilus influenzae typ b,
Podmiot odpowiedzialny: Sanofi Pasteur S.A.,
Postać: proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań
Dawka: 0,5 m;


Szczepionki skojarzone 6 składnikowe:

INFANRIX® Hexa

Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi bezkomórkowa
złożona, wirusowemu zapaleniu wątroby typu b i poliomyelitis inaktywowana
i haemophilus typ b skoniugowana, adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B, wirusy poliomyelitis,
polisacharyd szczepu Haemophilus influenzae typ b,
Podmiot odpowiedzialny: GlaxoSmithKline Biologicals S.A., Belgia
Postać: proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;


HEXACIMA
Typ szczepionki: szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi
bezkomórkowa złożona, wirusowemu zapaleniu wątroby typu b
i poliomyelitis inaktywowana i Haemophilus influenzae typ b
skoniugowana, adsorbowana,
Antygeny: toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, antygeny Bordetella pertussis,
antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B, wirusy
poliomyelitis, polisacharyd szczepu Haemophilus influenzae typ b,
Podmiot odpowiedzialny: Aventis Pasteur S.A., Francja
Postać: zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce,
Dawka: 0,5 ml.



Szczepionki skojarzone przeciw durowi brzusznemu i tężcowi:

TyT

Typ szczepionki: szczepionka przeciw durowi brzusznemu i tężcowi,
adsorbowana
Antygeny: inaktywowany szczep Salmonella typhi i toksoid tężcowy,
Podmiot odpowiedzialny: IBSS Biomed S.A., Kraków
Postać: zawiesina do wstrzykiwań,
Dawka: 0,5 ml;



Źródło:
Dr hab. n. med. Ewa Augustynowicz - Zakład Badania Surowic i Szczepionek - Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - PZH
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=340&to=szczepionka


Różne inne informacje do zweryfikowania:
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/845287905518703/?comment_id=855182234529270&offset=0&total_comments=17&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R%22%7D  https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/841217085925785/?comment_id=843313809049446&offset=0&total_comments=69&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R6%22%7D http://szczepienie.blogspot.com/2015/03/jak-dugo-dziaa-szczepionka-dtp.html
“Podstawą profilaktyki tężca jest chirurgiczne opracowanie rany przed upływem 24h od zdarzenia” http://infekcje.mp.pl/wytyczne/show.html?id=54139
"Tężec jest toksykozą, stąd poszczepionkowe IgG 0,01 IU/ml w przypadku ciężkich zakażeń nie wystarczy"
http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&sz=1322&to=szczepionka
https://naturalhealthconsult.wordpress.com/2010/03/10/szczepieniaczyli-skad-ten-pomysl-cz-5-tezec/
http://szczepienie.blogspot.com/p/hartowanie-higiena-ukad-odpornosciowy.html
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/845287905518703/?comment_id=855182234529270&offset=0&total_comments=17&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R%22%7D
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/841217085925785/?comment_id=843313809049446&offset=0&total_comments=69&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R6%22%7D
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/873339216046905/?
http://naturalhealthconsult.wordpress.com/2010/03/10/szczepieniaczyli-skad-ten-pomysl-cz-5-tezec/

Literatura:
R.Berghold „Therapie und Prophylaxe des Tetanus”
R.Bornmuth „Zum Problem der aktiven Immunisierung gegen Tetanus”
L.Lewin „Gifte und Vergiftungen”