środa, 28 października 2015

Ciekawostki historyczne na temat zanieczyszczeń szczepionek. Wszystko to fakty, tak po prostu było.

Przypadki gdy zanieczyszczenia wirusowe szczepionek doprowadziły do tragedii

Zanieczyszczenie wirusem WZW-B szczepionek dla wojska.
Po podaniu szczepionki na żółtą febrę ponad 25 tysięcy amerykańskich żołnierzy zachorowało na żółtaczkę zakaźną. Okazało się, że do przygotowania szczepionki trafił wirus żółtaczki B (śmiertelność wyniosła 3 na 1000 osób).

Szczepienia główną przyczyną rozpowszechnienia się wirusa HIV.
[..] publiczne kampanie służby zdrowia wzywające do szczepień przeciw chorobom zakaźnym. Wirus szerzył się bowiem przez używanie brudnych strzykawek. [..] Zdaniem naukowców z belgijskiego uniwersytetu w Leuven i Oxfordu, którzy opublikowali swoje spostrzeżenia w czasopiśmie ,,Science” właśnie te dwa zjawiska pozwoliły HIV na szybkie opanowanie krajów afrykańskich, a następnie innych kontynentów.

120tys szczepionek przeciwko polio wskutek błędu na jednym z etapów produkcji zawierały żywe wirusy. Efekt: 40tys osób zarażonych, 53 osoby sparaliżowane i 10 zgonów.

Szczepionka RotaTeq zainfekowana  retrovirusem pochodzenia zwierzęcego. Badanie opublikowane w Advances in Virology znalazło w szczepionce doktora Offita szczep małpiego wirusa endogennego M7.

Badania wykazały obecność SV40 (zanieczyszczenia wirusowego ze szczepionek polio) w nowotworach piersi. Istnieją też dane potwierdzające rolę dla tego wirusa w patogenezie tych nowotworów. Co ciekawe szczepionka zakażona SV40 miałaby stosowana w Polsce jeszcze do połowy lat 80 wg. pewnych żródeł z http://szczepienie.blogspot.com/2015/09/sv-40-bialko-p53-szczepienia-polio-opv.html

Całość tekstu tutaj:
http://szczepienie.blogspot.com/p/wirusowe-zanieczyszczania-szczepionek.html







http://i.imgur.com/PMQupCH.jpg
Wirus biegunki bydlęcej. Z badań naukowych wynika, że jest nim zainfekowane nawet 49% surowicy bydlęcej znajdującej się na rynku. [źródło] Surowica ta jest wykorzystywana między innymi jako pożywka dla linii komórkowych, na których namnażane są wirusy szczepionkowe. 



Całość tekstu tutaj:
http://szczepienie.blogspot.com/p/wirusowe-zanieczyszczania-szczepionek.html

niedziela, 25 października 2015

Jak działają szczepionki na układ immunologiczny? Czym są szczepionki i na czym polega mechanizm ich działania na organizm człowieka?

Szczepionki zawierają zmodyfikowane zarazki (np. całe wirusy lub bakterie) lub ich niegroźne fragmenty wraz z substancjami wspomagającymi, które wstrzykuje się domięśniowo lub podaje doustnie aby stymulować naturalne mechanizmy obronne organizmu.
Zwykle zakłada się, że szczepionki wytwarzają w organizmie skuteczną ochrony (przeciwciał i komórek pamięci/odpornościowych tak samo jak przy przechorowaniu drogą naturalną) przeciwko ściśle określonym zarazkom (i ich mutacjom), ale bez wywoływania choroby.

Nie znamy do końca wszystkich procesów w jaki sposób działa odporność człowieka i w jaki szczepionki wpływają na układ odpornościowy człowieka.
Dlatego w praktyce jednak nie jest to tak proste jak wyżej napisane, bywa rożnie.

Szczepionki zwykle działają inaczej niż naturalne przechorowanie (brak inkubacji, gorączki, reakcji odpornościowych na błonach śluzowych - szczepionka to zwykle iniekcja domięśniowa), a odporność poszczepienna, zwłaszcza przy ich masowym stosowaniu jest znacznie krótsza (gdyż zależy od boosterów środowiskowych czyli kontaktu z zarazkiem, jeśli zarazka praktycznie nie ma w populacji to bez stymulacji odporność zanika).
Więcej  http://szczepienie.blogspot.ca/p/odpornosc-grupowa-jak-naprawde-wyglada.html

Układ odpornościowy jest bardziej skomplikowany niż się wydaje, przeciwciała nie zawsze są dobrym wyznacznikiem odporności
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/10/wysokie-miano-przeciwcia-oznacza.html

Wiele szczepień zawierających żywe zarazki zdolne do replikacji/mutacji może jednak wywołać chorobę, wiele szczepionek mimo zaszczepienia nie zapewnia odporności grupowej i umożliwia zarażanie po infekcji.
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/02/szczepione-dzieci-moga-zarazac-zywymi.html

Substancje wspomagające mogą powodować różne problemy od uczuleń po MMF, jeśli nie wiesz co to jest to warto doczytać
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/11/co-zawieraja-szczepionki-czy-wiesz-co.html
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/11/adjuwanty-i-aluminium-glin-szkodliwosc.html

W szczepionkach jest także wiele substancji niepożądanych w tym także biologiczne zanieczyszczenia, inne znane i nieznane jeszcze wirusy
http://szczepienie.blogspot.ca/p/wirusowe-zanieczyszczania-szczepionek.html
Najbardziej znany to przykład wirusa SV-40, który był zanieczyszczeniem szczepionki przeciwko Polio do połowy lat 80. Jest wyrykwyany w nowotworach mózgu, kości i płuc u dzieci i dorosłych, a także w 45% plemników od osób zdrowych.
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/09/sv-40-bialko-p53-szczepienia-polio-opv.html

Immunizacja (także po szczepieniu) może nasilać odpowiedź immunologiczną co ma wpływ na np. zaostrzenie chorób immunologicznych, szczepionki podaje się bez aspiracji przy iniekcji co może wiązać się z problemami i co tłumaczy inną odpowiedź odpornościową organizmu niż w przypadku naturalnego przechorowania
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/04/szczepienie-alergie-czyli-czy-o.html#aspiracja

Istnieją przesłanki, że brak inkubacji, gorączki naturalnych etapów choroby ma wpływ na choroby nowotworowe i alergiczne w przyszłości
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/11/szczepienia-nowotwory-rak-szczepionki.html
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/04/szczepienie-alergie-czyli-czy-o.html

Po szczepieniu możliwe jest obniżenie odporności, a nawet T88.0 - sepsa wywołana immunizacją
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/10/o-obnizeniu-odpornosci-po-szczepieniu.html

Niektóre szczepionki wiążą się z bezdechami, SIDS
http://szczepienie.blogspot.ca/p/sids-suds-sudc-vids-vaccine-szczepienie.html

Szczepionki mogą być także wyzwalaczem chorób genetycznych u dzieci o określonych predyspozycjach np. słynna kwestia autyzmu
http://szczepienie.blogspot.ca/p/encefalopatia-autyzm-mmr-szczepienia.html

Przykład krztuśca czyli gdy strategia kokonowa szczepień zawodzi, a nawet przyczynia się do tragedii. To nie wyjątek.
http://szczepienie.blogspot.ca/2016/02/szczepienie-dtap-krztusiec-zgon-dziecka.html

Czy informuje się rodziców o tym czym są adiuwanty dodawane do nowoczesnych szczepień skojarzonych? Z jakim ryzykiem się wiążą i jak długa jest lista chorób które mogą wywoływać?
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/11/adjuwanty-i-aluminium-glin-szkodliwosc.html
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/04/szczepionki-skojarzone-vs-monowalentne.html

Czy rodzic dowiaduje się o znaczeniu sposobu wykonania szczepienia? Czy wie co to jest aspiracja i dlaczego szczepi się bez niej? Czy informuje się jakie konsekwencje (NOP) mogą zaistnieć w przypadku podania szczepionki (nawet częściowo) w naczynia krwionośnego?
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/04/szczepienie-alergie-czyli-czy-o.html#aspiracja

Czy szczepienie może mieć związek z chorobami autoimmunologicznymi? atopowymi? alergiami? Faktem jest, że każda immunizacja (także po szczepieniu) może nasilać odpowiedź immunologiczną co ma wpływ na np. zaostrzenie chorób immunologicznych. Czy lekarze o tym informują?
Już nie wspominając o możliwości uczuleń tym co zawiera szczepionka.
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/04/szczepienie-alergie-czyli-czy-o.html

O zanieczyszczeniach biologicznych, wirusach, które są w szczepionkach, a które mogą wywoływać różne choroby
http://szczepienie.blogspot.ca/p/wirusowe-zanieczyszczania-szczepionek.html
Wirus, który był zanieczyszczeniem szczepionki przeciwko Polio do połowy lat 80 został wykryty w nowotworach mózgu, kości i płuc u dzieci i dorosłych, a także w 45% plemników od osób zdrowych.
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/09/sv-40-bialko-p53-szczepienia-polio-opv.html - interesująca jest także historia wirusa RSV

Czy nowotwory, białaczki można wiązać, ze szczepieniami?
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/11/szczepienia-nowotwory-rak-szczepionki.html
http://szczepienie.blogspot.ca/2015/11/co-zawieraja-szczepionki-czy-wiesz-co.html

Autyzm, a szczepienia - czy to na pewno mit? Polecam przeczytać poniższy artykuł, po weryfikacji źródeł jakie w nim są zawarte to brak związku będzie mitem.
http://szczepienie.blogspot.ca/p/encefalopatia-autyzm-mmr-szczepienia.html

Najistotniejsze czynniki mające wpływ na sprawność układu odpornościowego. Czyli dlaczego przechorowanie chorób gorączkowych wieku dziecięcego ma wpływ na zdrowie dorosłego, skłonność do alergii, chorób atopowych i nowotworowych. Interesujący temat w kontekście masowych szczepień, które eradykacją choroby, których przechorowanie okazuje się mieć wpływ na nowotwory, choroby autoimmunologiczne, alergie itd.
http://szczepienie.blogspot.ca/p/hartowanie-higiena-ukad-odpornosciowy.html

Lista ponad setki badań naukowych na temat m.in. negatywnych skutków szczepień
http://szczepienie.blogspot.ca/p/lista-badan-dotyczacych-negatywnych.html



Karmienie piersią działa dokładnie jak szczepionka więc ja zastępuje?
Sztuczna odporność swoista czynna to szczepionki, anatoksyna
Sztuczna odporność swoista bierna to seroterapia, antytoksyna, surowica, preparat zawierający przeciwciała jak np. w przypadku RSV (utrzymuje się ledwie kilka tygodni)
Naturalna odporność swoista bierna to właśnie przeciwciała matczyne, nie zawsze skuteczna utrzymuje się niezbyt długo (zwykle miesiące)
Naturalna odporność swoista czynna to najskuteczniejszy rodzaj odporności czyli ta uzyskana przez naturalne przechorowanie z inkubacją, naturalnymi drogami itd. w przypadku wyżej wspomnianego RSV dotyczy 95% 2 latków w Polsce
http://szczepienie.blogspot.ca/p/karmienie-piersia-chroni-8-miesiecy.html


czwartek, 22 października 2015

Odkażanie ran. Jaki środek najlepszy? alkohol, woda utleniona, octenisept, spirytus salicylowy, a może rivanol?

Dlaczego woda utleniona, rivanol czy spirytus to nie najlepszy sposób odkażania? 
(oczywiście poza sytuacjami skrajnymi gdy nie ma wyboru)

Rivanol

Podobnie rzecz się ma z popularnym Rivanolem, który – choć ma znacznie lepsze właściwości antyseptyczne – nie zawsze może być stosowany. „Rivanol bywał często stosowany do leczenia trądziku. Okazało się jednak, że po chwilowej poprawie problem powracał, bo bakterie bardzo łatwo się uodparniały na działanie tej substancji. Jest skuteczny w środowisku zasadowym, również w kontekście skóry, i z tego powodu jego zastosowanie w domu nie zawsze przynosi efekty” – wyjaśnia mgr farmacji Marzena Korbecka-Paczkowska. Podkreśla przy tym, że obu wymienionych związków nie zaleca się do pielęgnacji ran przewlekłych, jak: odleżyny, owrzodzenia, oparzenia czy na rany pooperacyjne.
Rivanol http://www.i-apteka.pl/product-pol-908-RIVANOL-0-1-roztwor-150g.html

Rivanol jest dla ran bez porównywalnie łagodniejszy niż woda utleniona, jest stosowany jest w zakażeniach ropnych skóry, błon śluzowych i ran (także trudno gojące się), w stanach zapalnych zewnętrznych narządów moczowo-płciowych, zakażeniach jamy ustnej, otarciach naskórka, oparzeniach oraz owrzodzeni

Zastrzeżenia co do Rivanolu:
Jeśli jest świeżo otwarty bądź tez świeżo przygotowany (np. z tabletki) ma działanie odkażające. Jednak gdy stoi dłuższy czas to bywa pożywką dla bakterii

Ze strony dzieci dotkniętych ZUM:
"Nie zalecamy odkażania rivanolem. Preparat ten, szczególnie jeśli nie został otwarty przed pobraniem moczu, stanowi doskonałą pożywkę dla bakterii. Jeśli już polecamy odkażanie preparatem octenisept lub kąpiel poprzedniego dnia w wywarze z kory dębu bądź nadmanganianie potasu"
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1558212144509517/



Spirytus

„Trudno zaprzeczyć jego efektywności bójczej, jednak ogólny wpływ na organizm powoduje, że dziś stosowany jest wyłącznie do: odkażania nieuszkodzonej skóry oraz dezynfekcji rąk, dezynfekcji powierzchni w szpitalach itp.” – zaznacza doktor nauk medycznych Marzenna Bartoszewicz. „Coraz rzadsze stosowanie spirytusu wynika z jego drażniących właściwości – nigdy nie stosuje się go na otwarte rany, bowiem doprowadza do denaturyzacji białek, podrażnia i sprawia ból pacjentowi. Podobnie nie stosuje się go także u dzieci, a zwłaszcza noworodków, bo łatwo przenika przez skórę do krwiobiegu i może powodować miejscowe oparzenia.
http://polki.pl/zdrowie/pierwsza-pomoc,mity-na-temat-odkazania-ran,10396748,artykul.html


Woda utleniona

Niska skuteczność bakteriobójcza
"Woda utleniona, najpowszechniej stosowana w naszych domach substancja odkażająca, charakteryzująca się bardzo niską skutecznością w zwalczaniu drobnoustrojów chorobotwórczych. Świetnie sprawdza się w mechanicznym (ponieważ pieni się w kontakcie z raną) oczyszczeniu ran, na przykład otarć kolan, jednak w trudniejszych przypadkach nie powinna mieć zastosowania” – mówi mgr farmacji Marzena Korbecka-Paczkowska. „Warto pamiętać, że nawet jeśli przemyjemy otarcie wodą utlenioną, należy zastosować nowoczesny antyseptyk, który ma działanie bakteriobójcze i może zwalczyć także beztlenowe bakterie wywołujące tężec. A woda utleniona sobie z nimi nie radzi”.
Woda utleniona nie zabije zarodników laseczki tężca. Cięższe, głębokie i rozległe zranienia powinien zaopatrzyć chirurg."
http://www.hellozdrowie.pl/zdrowy-organizm/index/indeks-chorob/tezec

lek. med. Elżbieta Płońska jest kierownikiem Sekcji Zwalczania Chorób Zakaźnych w Oddziale Nadzoru Epidemiologii Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Warszawie:
Co należy zrobić, jeśli zranimy się i zabrudzimy ranę?
- Przede wszystkim dokładnie ją umyć pod bieżącą wodą z mydłem. W ten sposób wypłukujemy nie tylko laseczki tężca, ale także inne bakterie tlenowe. Potem dobrze jest zastosować np. odkażający Octenisept.
Woda utleniona nie wystarczy?
- Przecież bakterie tężca to beztlenowce, więc woda utleniona najwyżej je "połaskocze"
http://wyborcza.pl/1,76842,9833900,Boj_sie_tezca.html 
Więcej na temat wody utlenionej
https://www.youtube.com/watch?v=LTjaviWelDE
Wound cleansing and irrigation [w:] Wounds and lacerations: emergency care and closure, red. A. Trott, Philadelphia 2005, s. 85.
A. Drosou i in., Antiseptics on wounds: An area of controversy, „Wounds” 2003, nr 15 (5), s. 149-166.
W.Y. Lau, S.H. Wong, Randomized, prospective trial of topical hydrogen peroxide in appendectomy wound infection. High risk factors, „The American Journal of Surgery” 1981, nr 142 (3), s. 393-397.
R.F. Kratz, Microbiology. The Easy Way, Barron’s 2005, s. 450.
E.W. Nester i in., Microbiology. A Human Perspective, wyd. 4, McGraw-Hill 2004, s. 120.
G.J. Tortora i in., Microbiology. An Introduction, wyd. 12, USA 2016, s. 194.
L. Dougherty, S. Lister, The Royal Marsden Manual of Clinical Nursing Procedures, wyd. 9, John Wiley & Sons 2015, s. 941.
C.K. Stone, R.L. Humphries, CURRENT Diagnosis & Treatment. Emergency Medicine, wyd. 7, McGraw-Hill 2011, s. 474.

Zarodniki tężca są bardzo odporne na temperaturę i środki dezynfekujące, mogą przetrwać w glebie, czy brudzie przez wiele lat. Woda utleniona świetnie mechanicznie oczyszcza zaschnięte rany w połączeniu  z innymi środkami może w pewnych sytuacjach być bardzo przydatna, więcej
http://szczepienie.blogspot.com/2016/04/tezec-tetanus-antytoksyna-anatoksyna.html
Niektóre bakterie potrafią tworzyć struktury przetrwalnikowe zwane endosporami, które pozwalają przetrwać niekorzystne warunki. Są one wytwarzane przez bakterie Gram-dodatnie należące do rodzajów : Bacillus, Clostridium, Sporohalobacter, Anaerobacter i Heliobacterium . Charakteryzuje je niezwykła odporność. W prawie wszystkich przypadkach jedna komórka wytwarza jedną endosporę, więc nie jest to proces reprodukcji, chociaż Anaerobacter potrafią wytwarzać aż siedem endospor z jednej komórki. Endospora składa się z cytoplazmy wraz z DNA i rybosomami otoczonej przez nieprzepuszczalną ścianę.Endospory niektórych patogenów są szczególnie groźne dla człowieka, np. Bacillus anthracis wywołujący wąglik lub Clostridium tetani wywołujący tężec . Endospory rozwijają się w żywe komórki bakteryjne wtedy, gdy dostaną się do środowiska, w którym mają ku temu dogodne warunki, np. do krwi
Więcej na temat tężcahttp://szczepienie.blogspot.com/2016/04/tezec-tetanus-antytoksyna-anatoksyna.html


Nadtlenek wodoru szybko ulega rozpadowi uwalniając tlen, czego efektem jest powstanie piany. W przypadkach np. ran nieoczyszczonych ale przyschniętych woda utleniona z racji właściwości hemolitycznych umożliwia pozbycie się powstałych skrzepów i oczyszczenie mechaniczne rany z zanieczyszczeń (np. drobnych brudów z ziemi - piasku), natomiast nie ma działania bakteriobójczego chociaż uwalniający się tlen może uszkadzać pewne typy bakterii.
Dlatego można mówić o częściowym posiadaniu właściwości antybakteryjnych
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC186138/
"Woda utleniona rozkłada się przy kontakcie z krwią i peroksydazami, gwałtownie wydzielając tlen i spieniając okolice zranienia. Powszechnie uważa się, że pozwala to na wyczyszczenie i oddzielenie zabrudzeń oraz bakterii z zakamarków tkanek otaczających zranienie, jednak pogląd ten nie ma większego oparcia w faktach, a samo stosowanie wody utlenionej do odkażania ran ma wady. Woda utleniona ma naturalne właściwości hemolityczne, a ponadto może prowadzić od oddzielania się świeżego nabłonka od ziarniny w miejscu zranienia. Właściwości bakteriobójcze wody utlenionej przy opatrywaniu zranień są słabe i krótkotrwałe."
https://pl.wikipedia.org/wiki/Nadtlenek_wodoru#Woda_utleniona_.283.E2.80.933.2C5.25_roztw.C3.B3r.29

"Woda utleniona wchodzi w reakcję z krwią, ropą i tkankami martwiczymi. Wydzielający się tlen tworzy pianę i oczyszcza mechanicznie zaschłe, zropiałe rany, rozpulchnia strupy. Działa także odwadniająco, wybielająco i słabo bakteriobójczo. 
Roztwór 3% działa również pobudzająco na ziarninowanie."
https://www.apteka.gda.pl/woda-utleniona-100-g-p-1478.html
http://www.aptekarzpolski.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1238&Itemid=86


Uszkadzanie tkanek

Woda utleniona nie sprzyja gojeniu się rany i nie jest polecana do użycia w wypadku skaleczenia.
Większość badań nad substancjami stosowanymi w odkażaniu ran wykazało, że woda utleniona zmniejsza szybkość tworzenia się nowych fibroblastów w skórze co może utrudniać gojenie się rany. Co może zwiększać ryzyko powstawania blizn.
http://skin.emedtv.com/hydrogen-peroxide/is-hydrogen-peroxide-safe.html

Woda utleniona uszkadza otaczające zdrowe tkanki
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3707631
"Woda utleniona w zasadzie nie ma żadnych właściwości dezynfekcyjnych. Zabija jedynie bardzo niewielkie ilości bakterii i wirusów, a co więcej – może nawet utrudnić gojenie przez utwardzanie brzegów rany."

Chociaż w jednym badaniu doszli do innej konkluzji:
"In conclusion, hydrogen peroxide appears not to negatively influence wound healing, but it is also ineffective in reducing the bacterial count. "
http://www.woundsresearch.com/article/1586

"Woda utleniona nawet 3% stosowana wewnętrznie jest szkodliwa ponieważ kiedy jest rozłożona na zwykłą wodę i tlen atomowy, dochodzi do stresu oksydacyjnego (ostatecznym akceptorem wodoru w trakcie reakcji łańcucha transportu elektronów w mitochondrium jest tlen cząsteczkowy a nie atomowy)"
https://pl.wikipedia.org/wiki/Stres_oksydacyjny
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1558212144509517/

Skład aptecznej wody utlenionej to nadtlenek wodoru 30% - 10g (stabilizowany kwasem 1-hydroksyetano-1,1 difosfonowym i dwuwodoropirofosforanem sodu, kwas fosforowy stezony 0.0119g, woda oczyszczona. Działanie składników warto sprawdzić. 

Nadtlenek wodoru jest substancją żrącą wobec żywych tkanek.

Wyrabiana samodzielnie woda utleniona to rozcieńczony z wodą destylowaną perhydrol (36% roztwór nadtlenku wodoru, jest on silnie żrący, z tego powodu znajduję zastosowanie w przemyśle chemicznym).

Z nadtleneku wodoru w zależności od proporcji uzyskuje się
  • Wodę utleniona (roztwór 3%)
  • Wybielacz (roztwory 3–15%)
  • Perhydrol (roztwory 30–35%)
  • Utleniacz paliwa (roztwory 85–98%)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Nadtlenek_wodoru

Ostrzeżenie dla tych co wodę utlenioną wyrabiają sami w domu kupując np. perhydrol. 
Odpowiednie proporcje są bardzo istotne gdyż przy nawet kontakcie ze grubą skórą dłoni pozostawia martwicze plamy. Nie trudno sobie wyobrazić więc co może zrobić w kontakcie z błonami śluzowymi czy wrażliwymi tkankami otwartych ran...
https://pl.wikipedia.org/wiki/Perhydrol


Woda utleniona, a inne zastosowania np. doustne (alternatywna medycyna)
https://www.youtube.com/watch?v=eKsKtHyMXO0
Inne wykłady tego samego autora poruszające podobne tematy:
Czy masz Candidę?: https://www.youtube.com/watch?v=hxbTm
Czy masz zakwaszony organizm?: https://www.youtube.com/watch?v=_4KBl.
Afty i zajady: https://www.youtube.com/watch?v=j6DEX
Ból mięśni i stawów: https://www.youtube.com/watch?v=4hcRJ
Kolagen na stawy i zmarszczki. Który działa, a który nie?: https://www.youtube.com/watch?v=viTH5


Woda utleniona powstaje w każdej komórce organizmu w reakcji dysmutacji, katalizowanej przez dysmutazę ponadtlenkową, a także w przemianach z udziałem RFT. Woda utleniona jest zaliczana do reaktywnych postaci tlenu ROS, razem z nitrozoazotanem, kwasem chlorowym I, tlenem singletowym, tlenkami azotu, ozonem oraz rodnikami tlenkowymi i hydroksylowymi. W porównaniu do innych rodników tlenowych, woda utleniona nie uszkadza DNA ani nie działa genotoksycznie i mutagennie, jednak może powodować inaktywację enzymów przez wpływ na grupy tiolowe i sulfhydrylowe. Ze wszystkich ROS woda utleniona działa najsłabiej. Zastosowanie wody utlenionej w medycynie konwencjonalnej ogranicza się do przemywania ran, wybielania zębów, odkażania, płukania jamy ustnej, płukania gardła. W medycynie niekonwencjonalnej woda utleniona ma znacznie szersze zastosowanie w leczeniu chorób bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych, a nawet zmian nowotworowych. Podawana jest doustnie oraz pozajelitowo.

Dlaczego woda utleniona nie leczy raka?

Komórki nowotworowe wytwarzają większe ilości wody utlenionej niż zdrowe tkanki. Woda utleniona jest wykorzystywana przez komórki nowotworowe do indukcji ekspresji czynników wzrostu i hipoksji, takich jak VEGF oraz HIP-1. Woda utleniona powoduje powstawanie miejscowego stanu zapalnego wokół tkanki guza oraz zmniejsza „szczelność” połączeń międzykomórkowych w desmosomach, ułatwiając przerzutowanie i rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych. Woda utleniona stymuluje fibroblasty stromy do produkcji ciał ketonowych, które są następnie wykorzystywane przez komórki nowotworowe jako źródło energii. Zjawisko to nazywamy odwróconym efektem Warburga. Do chwili obecnej opisano przypadki zgonu, niewydolności nerek, wątroby, owrzodzeń żołądka i przełyku, oparzeń oraz zatorów tlenowych po stosowaniu wody utlenionej doustnie i dożylnie.
W wielu badaniach na szczurach zaobserwowano szybszy wzrost po podaniu wody utlenionej, takich nowotworów, jak rak żołądka, rak wątroby i trzustki oraz nowotwory złośliwe jamy ustnej i gardła. Organizacje takie jak FDA, WHO oraz ASC ostrzegają przed niebezpieczeństwami podawania wody utlenionej niezgodnie z jej przeznaczeniem, a więc w leczeniu raka, doustnie lub dożylnie.

1. Lopez M.: Dual role of hydrogen peroxide in cancer: possible relevance to cancer chemoprevention and therapy. Cancer Lett. 2007 Jul 8; 252:1-8

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17150302
2. Lisanti M.: Hydrogen peroxide fuels aging, inflammation, cancer metabolism and metastasis. Cell Cycle. 2011 Aug 1; 10: 2440–2449

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3180186/
3. Questionable methods of cancer management: hydrogen peroxide and other 'hyperoxygenation' therapies. CA Cancer J Clin. 1993, 43:47-56.

http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.3322/canjclin.43.1.47/abstract
4. Martinez UE.: Cancer cells metabolically "fertilize" the tumor microenvironment with hydrogen peroxide, driving the Warburg effect: implications for PET imaging of human tumors. Cell Cycle. 2011, 10:2504-20.

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3180189/

Woda utleniona zabija raka? - Katalaza
Jeśli jakaś substancja ma dotrzeć do komórek nowotworowych, to mamy kilka opcji, które wszystkie będą wykorzystywały na jakimś etapie krew jako transport. We krwi są erytrocyty, które zawierają katalazę - enzym błyskawicznie rozkładający nadtlenek wodoru do tlenu i wody. Powstający tlen wiąże się z hemoglobiną w erytrocytach. Zamiast magicznego działania magicznej substancji mamy efekt jak po zwykłym oddychaniu. 

W linkowanych powyżej badaniach na liniach komórkowych nie ma etapu dostarczania leku (pic related). 
Za wyjątkiem 3 gdzie już w abstrakcie czytamy:
“Hyperoxygenation” therapy-also called “oxymedicine,” “bio-oxidativetherapy,” “oxidative therapy,” and “oxidology”-is a method of cancer management based on the erroneous concept that cancer is caused by oxygendeficiency and can be cured by exposing cancer cells to more oxygen than they can tolerate. The most highly touted “hyperoxygenating” agents are hydrogen peroxide, germanium sesquioxide, and ozone. Although thesecompounds have been the subject of legitimate research, there is little or no evidence that they are effective for the treatment of any serious disease, and each has demonstrated potential for harm. Therefore, the American Cancer Society recommends that individuals with cancer not seek treatment from individuals promoting any form of hyperoxygenation therapyas an “alternative” to proven medical modalities.


Nowoczesne antyseptyki

W szpitalach, a także w domowych apteczkach, coraz powszechniejsze zastosowanie mają preparaty antyseptyczne na bazie octenidyny – z jednej strony bardzo skuteczne pod względem odkażającym, z drugiej – bezpieczne dla tkanek, dodatkowo stymulujące proces gojenia”.
Nowoczesne antyseptyki, które nie tylko nie zawierają alkoholu, dzięki czemu nie podrażniają dodatkowo uszkodzonej skóry, ale i penetrują przez biofilm bakteryjny, skutecznie niszczą bakterie G (+) łącznie z MRSA, G (-), grzyby, drożdżaki, pierwotniaki oraz wirusy (np. Herpes Simplex), chroniąc przed zakażeniem oraz rozwojem infekcji, a jednocześnie stymulując proces ziarninowania, czyli gojenia się rany” – tłumaczy mgr farmacji Marzena Korbecka-Paczkowska – specjalista w leczeniu ran.
Bezbarwność nowoczesnych antyseptyków to zaleta, którą mamy doceniają także później, np. podczas leczenia ospy. Lekarze alarmują od kilku lat, że odnotowują coraz więcej przypadków zachorowań na ospę, wskazując przy tym, że tradycyjne sposoby jej leczenia, czyli przy pomocy tzw. białej papki, uważane są dziś za nieskuteczne.
„Z ospą w ogóle wiąże się wiele mitów, dotyczących jej leczenia, jak i pielęgnacji skóry podczas choroby. Dzisiejsze wytyczne w zakresie terapii ospy mówią jednoznacznie, że leczenie powinno zapobiegać jej najpowszechniejszemu powikłaniu, a więc zakażeniu skóry. Dlatego zaleca się mycie dziecka pod prysznicem, nieprzegrzewanie, a przede wszystkim stosowanie preparatów, które po pierwsze nie tworzą na krostkach „skorupki”, pod którą bakterie mogą się rozmnażać, a po drugie mają działanie antyseptyczne – są w stanie zniszczyć wirusy i bakterie już na skórze występujące”
http://www.biomedical.pl/zdrowie/odkazanie-ran-bez-wody-utlenionej-3891.html


Obecnie w Polsce wg. sanepidu do odkażanie używa się środków niżej wymienionych

"Preparaty stosowane do dezynfekcji rąk to m. in.:
Skinman Soft, Desderman N, Spitaderm, Septoderm żel, Esemptan, Manusan, AHD 2000, Sensiva, Sensiva mydło, Esentam mydło, Sendm, Manisoft 65

Preparaty stosowane do dezynfekcji skóry:
Octanisan, Prontosan do dezynfekcji ran, Primasept Med.

do mycia skóry całego ciała pacjentów przygotowywanych do operacji w tym pacjentów z MRSA Octenisept, Braunol, Skinsept Mucosa

do dezynfekcji błon śluzowych
Kodan bezbarwny, Kodan color, Esemtan pianka, Octenidol do jamy ustnej.

Preparaty stosowane do dezynfekcji narzędzi:
Steranios 2%, Stabimed, Gigasept AF forte, Neodisher Mediclean Forte, Neodisher Septo DN, Gigasept, Disenfectant, ETD Cleaner, Sekusept Activ 2% Sekusept Plus 1,5 %, Sawoprim, Quartamon med, Sekumatik, Sekusept pulver z aktywatorem lub bez aktywatora, Anisyme, Perform, Gigasept instru AF, Sekusept forte, Cidex, Cidex OPA, Claner ETD – do dezynfekcji endoskopów, Gigazyme – enzymatyczny środek do mycia endoskopów

Preparaty stosowane do mycia sanitariatów, powierzchni bezdotykowych:
1. dozowane z podajników Taski Sprint 200, Taski Sanicid, Taski Jontec 300, Brial Action Plus, Into Action Plus, Gloss Xpress Plus;
2. dozowane ręcznie Into, Magic Maxx do czyszczenia.

Preparaty stosowane do dezynfekcji powierzchni:
Minuten spray, Terralin, Mikrozid, Perform, Medicarina, Anios, Biguanid Fläche N, Mikrozid, Cleanisept, Qartamon med., Incidin Liqid Spray, Actichlor Plus, Virkon, Incidin plus, Sulfanios Fresh, Ravel, Aerodesin 2000, Tristel żel, Incidin Plus, Hospisept
www.pssewawa.pl/index.php?c=getfile&id=184


Skinsept
ECOLAB Skinsept Pur to preparat do odkażania skóry, przed operacjami, iniekcjami, punkcjami, pobraniem krwi i szczepieniami. Aktywny wobec bakterii (włącznie z prątkami gruźlicy), grzybów i wirusów (HBV, HIV, Herpes, Rota); nie zawiera jodu; autosterylny; odtłuszcza skórę.
https://www.doz.pl/apteka/p9547-Skinsept_Pur_plyn_do_odkazania_skory_350_ml

AHD
Do rąk i skóry. Nie utrudnia gojenia się ran, ułatwia zakładanie i przyleganie rękawic ochronnych, nie pozostawia na skórze substancji chemicznych obciążających i drażniących skórę. Preparat ma przyjemny, ulotny zapach.Ma szerokie spektrum działania; działa bakteriobójczo na bakterie Gram (+) i Gram (-) (w tym na Tbc), grzybobójczo; wykazuje pełne działanie wirusobójcze wg DVV (w tym HIV, HBV, HCV)
AHD 2000 / 1000
http://medi-sept.com.pl/dokumenty/ulotki/HS-LYS-6015.pdf


Microdacyn (dermacyn) 
Stosowany do pielęgnacji ran. Uważany przez wielu za łagodniejszy odpowiednik octeniseptu. Podobne spektrum działania, nieco lepszy skład. Mniej popularny i reklamowany.
http://www.microdacyn.pl/skutecznosc.html
Okres trwałości 1,5 roku w stosunku do konkurencji - octenispetu (3 lata od otwarcia opakowania)
http://oia.krakow.pl/storage/20141001_schulke_odpowiedz.pdf.pdf

Octenisept
Octenisept przeznaczony jest do krótkich zabiegów antyseptycznych związanych z raną, błoną śluzową i graniczącą z nią skórą, przed zabiegami diagnostycznymi i operacyjnymi. 
Lepiej używać środka tak aby go nie spożywać / nie kąpać się w nim / nie wdychać ;)

100g Octenisept zawiera:

  • dichlorowodorek octenidyny - 0,1g
  • alkohol fenoksyetylowy - 2,0g  - 2%
  • substancje pomocnicze: octan dimetyloamoniowy, kwas amidopropylokokosowy, glukonian sodu, wodorotlenek sodu, glicerol 85%.
  • woda oczyszczona do 100g
https://www.doz.pl/apteka/p6154-Octenisept_plyn_na_skore_250_ml


Tężec, a nowoczesne antyseptyki

Octenisept jak wiele innych nowoczesnych antyseptyków niestety nie działa na przetrwalniki bakteryjne tężca podobnie jak woda utleniona.
http://oczywisciemamto.pl/faq/czy-octenisept-zabija-paleczki-tezca/

Spora (przetrwalniki tężca) mogą przetrwać np. w glebie kilkadziesiąt lat. Jest odporna na wysuszanie, na większość środków odkażających, na gotowanie. Ginie dopiero w autoklawie po 15 minutach gotowania w temperaturze powyżej 121 stopni Celsjusza. Dlatego trudno o środek chemiczny który radziłby sobie z przetrwalnikami tężca i jednocześnie nadawałby się do kontaktu z raną czy błonami śluzowymi bez większych konsekwencji.


Mimo wszystko jeśli chodzi o octenisept to trudno o substancję o podobnych działaniu (szerokie spektrum patogenów łącznie z wirusami HIV, WZW-B etc) mocno przetestowany w powszechnym użyciu - bardzo popularny, nadaje się do kontaktu z błonami śluzowymi, nie rzadko wstrzykiwany do ropiejących ran, stosowany do płukania jamy ustnej itd. etc. Jednak nie jest bez wad.

Oktenidyna ogranicza powstawanie ziarniny więc nieco wydłuża gojenie się niektórych ran (wymagających długotrwałego gojenia przez ziarninowanie - ale tu trudno o środek idealny). Natomiast przy ranach gojonych przez rychłozrost gdy brzegi rany się sklejają, odtwarza się ciągłość skóry spełnia swoją rolę znakomicie. W takich przypadkach  w porównaniu do stosowania wody utlenionej czy spirytusu (których stosować się nie powinno poza uzasadnionymi przypadkami) gojenie jest szybsze nawet o kilka dni.

GłóZastrzeżenia dotyczą głównie częstego stosowania chodzi o fenoksyetanol podejrzewany o rakotwórczość. (Fenoksytanol jest powszechnie stosowany w wielu kosmetykach, można go tam znaleźć pod takimi nazwami jak Phenoxethol, Phenoxyethanolum, Ethylenglykolmonophenylether, 2-phenoxyethanol, 2-hydroxyethyl phenyl ether, 2-phenoxy- ethanol, 2-phenoxyethanol, 2-phenoxyethyl alcoholethanol, 2-phenoxy-ethanol, 2phenoxy, ethylene glycol monophenyl ether, phenoxytol, 1-hydroxy-2-phenoxyethane, 2-fenoxyethanol (czech), 2-phenoxyethanol) https://pl.wikipedia.org/wiki/2-Fenoksyetanol
"W ramach przeprowadzonego na szczurach dwuletniego badania właściwości rakotwórczych dichlorowodorku octenidyny stwierdzono podwyższoną liczbę rozsianych komórek nowotworowych trzustki. Podwyższony wskaźnik komórek nowotworowych łączy się z niewłaściwymi zjawiskami wtórnymi wywoływanymi antybakteryjną aktywnością dichlorowodorku octenidyny. 
http://leki-informacje.pl/lek/charakterystyka-szczegolowa/862,octenisept,3.html

FDA warned that phenoxyethanol can cause shut down of the central nervous system, vomiting and contact dermatitis.
https://www.truthinaging.com/review/fda-warning-on-phenoxyethanolhttps://www.truthinaging.com/review/phenoxyethanol-is-it-safe
Fenoksyetanol, C8H10O2, C6H5OC2H4OH jest związkiem o silnych właściwościach antyseptycznych i przeciwbakteryjnych.
Pełni rolę konserwantu kosmetyków, leków oraz szczepionek. Ma postać bezbarwnej cieczy. Niestety nie jest to substancja bezpieczna. Może poważnie podrażnić oczy. U osób o wrażliwej skórze wywołuje świąd i ostry stan zapalny skóry z wypryskiem. Jeśli przedostanie się do płuc, wywołuje uszkodzenie nabłonków, atak duszności, nieżyt i kichanie albo kaszel. Wchłania się w skórę i przy długim stosowaniu działa mutagennie, gametotoksycznie (uszkadza komórki płciowe), neurotoksycznie ( uszkadza układ nerwowy ), oftalmotoksycznie ( uszkadza wzrok ), teratogennie oraz embriotoksycznie ( uszkadza płód na każdym etapie jego rozwoju). Kobiety w ciąży oraz kobiety karmiące nie powinny stosować kosmetyków zawierających fenoksyetanol, ponieważ może on spowodować ciężkie uszkodzenia płodu (wady rozwojowe).
Związek ten przenika również do mleka działając neurotoksycznie na noworodka. Fenoksyetanol hamuje układ immunologiczny. Długotrwale stosowany na skórę może spowodować zahamowanie odporności miejscowej na zakażenia. W razie zażycia wywołuje uszkodzenie i martwicę nerek, uszkodzenie serca, wątroby i układu nerwowego.
Według WHO, aktualnie nie ma podstaw do rutynowego stosowania preparatów antyseptycznych, z wyjątkiem szczególnych sytuacji. Na oddziałach szpitalnych z wieloosobowymi salami noworodkowymi preparatu antyseptycznego należy użyć po przecięciu pępowiny, a następnie stosować go do odkażania kikuta raz dziennie przez pierwsze 3 dni życia. 
Wybór antyseptyku powinien zależeć od flory bakteryjnej występującej na danym oddziale, ewentualnie należy wybrać środek o jak największej aktywności i spektrum działania. Jeśli noworodek przebywa z matką w systemie rooming-in, stosowanie antyseptyku nie jest konieczne. W warunkach domowych wystarcza mycie kikuta pępowiny wodą z mydłem, pamiętając o jego osuszaniu (tzw. sucha pielęgnacja). Wyjątkiem jest sytuacja, gdy noworodek przebywa w złych warunkach higienicznych, kiedy to należy stosować preparat antyseptyczny o jak największej aktywności i szerokim spektrum działania. 

W badaniach przeprowadzonych głównie w ostatniej dekadzie, obejmujących duże grupy noworodków, wykazano, że stosowanie niektórych preparatów antyseptycznych opóźnia proces odpadnięcia kikuta pępowinowego.[2,3,10-13] Zupan i wsp.[2] dokonali przeglądu 21 badań z randomizacją obejmujących około 9000 noworodków (w tym 2 badania przeprowadzone u wcześniaków), nie wykazując statystycznie znamiennej przewagi któregokolwiek z wyżej wymienionych preparatów antyseptycznych lub miejscowo stosowanych antybiotyków w porównaniu z tzw. suchą pielęgnacją kikuta pępowinowego. Uzyskane wyniki nie pozwalają także na wybranie najlepszego preparatu. Zaobserwowano, że sucha pielęgnacja skraca czas odpadnięcia kikuta pępowiny w porównaniu ze stosowaniem antyseptyków. U dzieci, u których nie stosowano żadnego preparatu antyseptycznego, kikut odpadał po około 8 dniach, w przypadku używania alkoholu - po około 10 dniach, w przypadku miejscowego stosowania antybiotyków - po około 12 dniach, a po użyciu antyseptyku w postaci pudru - po około 7 dniach. Autorzy przeglądu wysnuli wnioski, że w bogatych krajach u zdrowych noworodków, urodzonych o czasie, wystarczające jest stosowanie suchej pielęgnacji kikuta pępowinowego. 
Stosowanie antyseptyku może być natomiast uzasadnione w przypadku zwiększonego ryzyka zakażenia bakteryjnego (np. pobyt noworodka na wieloosobowym oddziale szpitalnym, złe warunki higieniczne w domu) oraz w krajach słabo rozwiniętych, jednak autorzy przeglądu nie wyróżniają żadnego preparatu.
http://www.mp.pl/pediatria/artykuly-wytyczne/artykuly-przegladowe/show.html?id=49021

Używanie fenoksyetanolu jest zakazany m.in. w Japonii i Niemczech? (do zweryfikowania)
http://www.sosrodzice.pl/fenoksyetanol-powszechny-skladnik-ktory-warto-uwazac/#article

"Fenoksyetanol  stosowany jako zamiast parabaneów. Naturalnie występuje w zielonej herbacie, ale do kosmetyków dodawany jest w wersji syntetycznej, powstającej w laboratoriach. Włączany jest do wielu kosmetyków znanych i cenionych marek. Nawet tych uważanych za bezpieczne, naturalne, chętnie polecane jako alternatywa dla mniej bezpiecznych „środków pełnych chemii”.

Liczne badania wykazały, że toksyczność fenoksyetanolu może powodować skutki szkodliwe dla mózgu i układu nerwowego, nawet przy umiarkowanym stężeniu. FDA ostrzega, że fenoksyetanol może powodować wyłączenie ośrodkowego układu nerwowego, wymioty i kontaktowe zapalenie skóry. Jednak tylko w sytuacji połknięcia, wdychania lub wnikania bezpośrednio przez skórę. Istnieją badania, które wskazują, że może być drażniący nawet w niskich dawkach, choć większość źródeł wskazuje, że w ilości 1% jest bezpieczny. Mimo to kontrowersje nie cichną.
W 2013 roku Francuska Agencja Bezpieczeństwa Lekarstw i Produktów Higieny (ANSM) zaleciła, by nie stosować fenoksyetanolu bezpośrednio na skórę pupy niemowląt i małych dzieci. Wskazała, by zmniejszyć dozwolone stężenie z 1% do 0,4%. Obecnie Francuska Agencja zaleca, by nie używać tego składnika w ogóle w kosmetykach dla dzieci poniżej 3 roku życia!
Tak kategoryczne postawienie sprawy zmotywowało inne organizacje do ponownego przeanalizowania działania fenoksyetanolu.Badania trwają…
Zanim jednak otrzymamy jednoznaczną odpowiedź, czy jest to składnik szkodliwy czy bezpieczny (jeśli tak to w jakim stężeniu, czy tak jak początkowo sądzono w 1%, czy tak jak zadecydowano później – 0,4%, a może jeszcze w innym?), warto rozważyć, czy nie lepiej omijać kosmetyki z tym składnikiem i wybierać inne…
Gdzie znajdziemy fenoksyetanol?

  • AVENE Pediatril – nawilżający krem do twarzy i ciała niemowląt
  • Balneum Intensiv Creme –krem
  • Fissan Stria Massaage Salbe – krem przeciw rozstępom dla kobiet w ciąży
  • Mustela 9 miesięcy Vergetures Double Action – krem przeciw rozstępom dla kobiet w ciąży
  • Chicco – maść na odparzenia
  • Emolium – krem do skóry atopowej
  • Pharmaceris -krem zapobiegający odparzeniom
  • Sanosan – krem na odparzenia
  • Nivea SensitiveBaby – chusteczki dla dzieci
  • Nivea Baby – delikatny żel do mycia ciała i włosów
  • Avone Babe – olejek kojący dla dzieci
  • Johnson’s Baby – wszystkie produkty
  • Linteo Baby – chusteczki nawilżające Soft&Cream
  • Schlecker – chusteczki do pielęgnacji dzieci i niemowląt
  • i wiele innych… 
http://www.sosrodzice.pl/fenoksyetanol-powszechny-skladnik-ktory-warto-uwazac/
http://archiwum.ciop.pl/zasoby/2Fenoksyetanol.pdf
http://zdrowieimlodosc.blogspot.com/2014/03/fenoksyetanol-popularny-ale-niezwykle.html
http://ec.europa.eu/consumers/cosmetics/cosing/index.cfm?fuseaction=search.details&id=28157&back=1
z https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/945639218816904/?comment_id=946506712063488&reply_comment_id=967728489941310&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R%22%7D






Leki

Powinno się je używać po konsultacji z lekarzem. Zwykle są na receptę, to często antybiotyki. Trzeba się liczyć z ryzykiem działań niepożądanych.

BETADINE
100 mg /g, maść jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na skórę. Substancja czynna leku powidon jodowany to połączenie jodu i polimeru poliwinylopyrolidonu, z którego przez pewien okres czasu po zastosowaniu leku BETADINE uwalnia się jod. Wolny jod ma silne właściwości bakteriobójcze - działa na wirusy, grzyby, a także niektóre pierwotniaki. Lek BETADINE jest środkiem dezynfekującym.
http://www.egis.pl/24/nasze-leki/7/betadine-masc-polyvidonum-iodinatum

Neomecyna (spray) - Neomycinum (aerozol) - Neomycini sulphas
Antybiotyk - siarczan neomycyny do miejscowego stosowania.
Ropne choroby skóry, zwłaszcza wywołane przez gronkowce (np. czyraczność, liszajec), ropne powikłania alergicznych chorób skóry, zakażone niewielkie oparzenia i odmrożenia.
https://www.doz.pl/leki/p2779-Neomycinum_aerozol

Jodyna

Jednym z najstarszych leków odkażających jest Jodyna.  To 3% spirytusowy (90% obj) roztwór jodu z jodkiem potasu (jako środka solubilizującego). Kiedyś wykonywano go w aptekach w recepturze, teraz jest produkowany przemysłowo. Ciemnobrunatna ciecz, sprzedawana w małych, szklanych, ciemnych buteleczkach.
Służy do dezynfekcji skóry przy obtarciach i niewielkich zranieniach. Jodyna służy też do odkażenia wody np.: w krajach o gorącym klimacie
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jodyna

Gencjana

Preparat w postaci roztworu wodnego 1% działającego antyseptycznie i osuszające. Ponadto działa bakteriobójczo i znajduje zastosowanie w odkażaniu ran skórnych
Gencjana (łac. Pyoctaninum coeruleum FP III, Methylrosanilinum chloratum, Violetum Gentianae, pioktanina, fiolet gencjanowy, fiolet gencjany, fiolet goryczki) – 0,5–2% wodny lub spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego, czyli farmakopealnego surowca farmaceutycznego (FP III): mieszaniny związków: fioletu metylowego i fioletu krystalicznego.
Niekiedy dla fioletu gencjanowego stosuje się synonimy: fiolet krystaliczny i fiolet metylowy, co jest potocznie przyjęte, jednak błędne w ścisłym znaczeniu.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Gencjana znana też potocznie jako "piochtanina"
http://www.i-apteka.pl/product-pol-36520-GENCJANA-Fiolet-roztwo-wodny-1-20ml.html



Płyn Lugola

Płyn Lugola z kolei to 1% WODNY roztwór jodu z jodkiem potasu. Ma działanie odkażające, jest stosowany w leczeniu pewnych schorzeń tarczycy, w zależności od dawki pobudza lub hamuje czynność tego gruczołu. W postaci rozcieńczonej (kilka kropel na 100 ml wody) ma zastosowanie jako antyseptyk do płukania gardła. Stosuje się go podobnie jak jodynę do przemywania powierzchownych ran i otarć, przy czym najlepiej przemyć ranę nasączonym płynem wacikiem. 
Nie za bardzo nadaje się do ran głębokich ani oparzeń - są na to lepsze środki.

Roztwory jodu używa się głównie zewnętrznie, co zresztą jest zaznaczone na etykietach.  Mimo, że kiedyś stosowano je także przy niedoborach jodu. Teraz są na to nowsze leki, które stosuje się pod kontrolą lekarza.

W dzisiejszej medycynie jod jest traktowany głównie jako środek odkażający, używany np. podczas zabiegów chirurgicznych do dezynfekcji skóry.
http://aptekaodzaplecza.blogspot.com/2014/05/jodyna-i-pyn-lugola-apteczka-pierwszej.html
https://www.facebook.com/zdrowiipieknizFLP/photos/a.589848387696617.147615.589816477699808/1004562359558549/?type=1&theater
http://www.blog.endokrynologia.net/2011/03/23/plyn-lugola-dawkowanie-oraz-indywidualny-pakiet-radioochronny-glupio-opisane


Warto uważać na samodzielne wytwarzany płyn lugola - czyli mieszanki jodku potasu, jodu krystalicznego i woda destylowanej z zależności od proporcji taki płyn może być niebezpieczny dla zdrowia. To prawda, że tarczyca potrzebuje jodu i należy uważać na jego niedobory jednak chodzi o niedobory związane z dietą. Często radzone podawanie dużych dawek jodu na własną rękę może być fatalne w skutkach - wywołać nadczynność albo niedoczynność tarczycy, pogorszyć stany zapalne i co za tym idzie zaostrzyć choroby autoimmunologiczne. Warto wiedzieć, że zapotrzebowanie na jod jest powiązane z zapotrzebowaniem na selen, im go mniej tym więcej jodu potrzeba. Większe dawki jodu nie mają sensu bo nimi nie zlikwidujemy przyczyny stanów zapalnych, a które to stany zapalne w konsekwencji powodują zwiększone zapotrzebowanie na ten pierwiastek.
Najwięcej selenu mają orzechy brazylijskiej jednak z uwagi na zbyt dużo złych kwasów tłuszczowych, które łagodnie mówiąc nie pomagają w stanach zapalnych nie są warte polecenia, najlepsze są ryby i owoce morza (małże to dodatkowo cynk), wodorosty itd. Owszem ryby często są zatrute ale niejedzenie ich mniej się opłaca (może nie wyjść na zdrowie, trudno zastąpić innymi składnikami diety) niż ich jedzenie. Niestety z wieloma składnikami diety najbogatsze w pożądane składniki najczęściej jest tak, że są zarazem najbardziej toksyczne dlatego istotny jest sensowny wybór (w przypadku ryb tylko pełnomorskie, nie hodowlane, unikanie dużych ryb - więcej metali ciężkich jak rtęć) i umiarkowanie - aby nie przesadzać jedząc np. codziennie podczas gdy może wystarczyć raz w tygodniu albo nawet na miesiąc (wątróbki). Akurat w przypadku ryb zawarty w nich selen pomaga w neutralizowaniu i pozbywaniu się rtęci dlatego tym bardziej można mówić o dodatnim bilansie.
"Zażywanie preparatów zawierających jod poza kontrolą i bez medycznych wskazań może mieć przykre konsekwencje na przykład dla naszego przewodu pokarmowego - mówi - endokrynolog"
http://zdrowie.gazeta.pl/Zdrowie/1,101460,14503729,Jod__przereklamowany__niezbedny__a_moze_szkodliwy_.html
http://www.pepsieliot.com/zostan-macgyverem-i-zrob-sobie-plyn-lugola-w-domu/
http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Ten-plyn-moze-byc-grozny-dla-naszego-zdrowia,wid,13238612,wiadomosc.html?ticaid=116803&_ticrsn=3


Jod może zaburzać gospodarkę mineralną.
http://www.ibuk.pl/fiszka/41533/toksykologia-wspolczesna.html
Na stronach takich jak dość nieodpowiedzialnie poleca się suplementowanie jodem
http://szczepienia.wybudzeni.com/2016/08/19/wielka-debata-o-jodzie-tarczyca-plyn-lugola/
https://bladymamut.wordpress.com/2012/12/08/jod-przywrocic-uniwersalny-skladnik-odzywczy-medycynie/


Azotan srebra, lapis

Nadal używa się azotanu srebra do odkażania ale bardziej z uwagi na no3 (wykazuje większe działanie niż srebro)
Azotan srebra (łac. Argenti nitras; lapis od łac. lapis infernalis – kamień piekielny) – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu azotowego i srebra. Związek ten został odkryty przez Alberta Wielkiego.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Azotan_srebra


Srebro koloidalne

Czyli srebro koloidowe, koralgol, korgol (Argentum colloidale, Collargolum, Corgolum) – preparat silnie rozdrobnionego srebra z białkiem lub żelatyną.
Srebro koloidowe bywa mylone ze srebrem koloidalnym stosowanym w suplementach diety w postaci płynów doustnych będących silnie rozcieńczonymi roztworami (stężenie srebra rzędu 10ppm czyli podobnej do liczby zanieczyszczeń w wodzie zdemineralizowanej). Przy dawce tego rzędu trudno o miejscowe działanie bakteriostatyczne - dlatego też często porównuje się je do homeopatii. Natomiast może mieć wpływ prozapalny u osób z chorobami autoimmunologicznymi.
Koralgol w formie roztworu z wodą nie ma praktycznie żądnych własności bakteriobójczych czy w ogóle leczniczych (znanych).

Stosowanie srebra zwłaszcza spożywanie srebra może grozić uszkodzeniem różnych organów wewnętrznych. Oczywiście to kwestia dawki.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15964881
http://www.atsdr.cdc.gov/phs/phs.asp?id=537&tid=97

Srebro ma udowodnione pewne właściwości grzybo, bakterio i wirusobójcze. Istotne jest jednak jego stężenie. Nie ma dostępnych informacji czy np. konkretnie z wirusem hbv, hcv, hhv, hiv etc. sobie radzi. Istnieją badaniach podważające skuteczność odkażania srebrem wskazując na istotny problem z zabijaniem bakterii
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15114827

Przy długotrwałym stosowaniu bakterie mogą wytworzyć odporność na srebro (podobnie jak wytarzają ją przeciwko antybiotykom)
Badacze z University of New South Wales (Australia) ostrzegają, że nadmierna ekspozycja powszechnie występujących bakterii na cząsteczki nanosrebra powoduje ich dostosowanie i rozwój. Opublikowane w czasopiśmie Small badanie może nieść daleko idące konsekwencje dla przyszłego wykorzystania srebra jako środka przeciwbakteryjnego.
http://biotechnologia.pl/biotechnologia/doniesienia-naukowe/koniec-cudownego-nanosrebra-bakterie-potrafia-sie-na-nie-uodpornic,69
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/945639218816904/?comment_id=946499342064225&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R9%22%7D#

"Srebro koloidalne to bezpostaciowy, szary proszek o zawartości 70% srebra, który w wodzie tworzy roztwór koloidalny, pośredni pomiędzy zawiesiną a roztworem rzeczywistym. W stężeniach od 1 do 15% wykazuje działanie bakteriobójcze, pierwotniakobójcze, ale raczej niewielki działanie wirusobójcze. Stosowane jest w dermatologii, dentystyce okulistyce i urologii w postaci maści lub kropli. Dawniej było stosowane w ginekologii. Srebro koloidalne zawiera metaliczne srebro o średnicy cząsteczek do kilku nanometrów i zawartości atomów srebra o dużej powierzchni w stosunku do objętości.
Polecane przez naturoterapeutów srebro koloidalne jest w rzeczywistości roztworem, a nie koloidem. Są to jony srebra zawieszone w destylowanej wodzie. Medycyna alternatywna poleca srebro koloidalne w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych, grypy, wzmocnienie układu immunologicznego, oczyszczanie organizmu oraz w wielu innych schorzeniach. Tymczasem w takich roztworach zawartość srebra wynosi ppm, a więc jest dużo niższa niż dawka lecznicza. Niemniej, nie należy traktować srebra koloidalnego jako lek homeopatyczny. Żadne z tych doniesień nie zostało nigdy potwierdzone, w wielu niezależnych badaniach wykazano brak działania srebra koloidalnego i bardzo często także brak efektów ubocznych. Srebro nie jest mikroelementem niezbędnym do życia. Zatrucia srebrem zdarzają się wyjątkowo, do najczęstszych objawów niepożądanych należy sino-szare zabarwienie skóry i błon śluzowych, tak zwana argyria.
Srebro podawane doustnie może wywołać stres metaboliczny. Wiadomo, że istnieją bakterie oporne na działanie srebra, a oporność ta związana jest z plazmidami. Wiadomo także, że wirusy są często niewrażliwe na srebro. W rzeczywistości większe dawki srebra mogą działać prozapalnie, aktywując makrofagi do wytwarzania cytokin. Nie należy tego rozpatrywać jako wzmocnienie odporności, ale stymulację układu odpornościowego w kierunku odpowiedzi Th1-zależnej. Małe dawki srebra mogą działać immunostymulująco i zwiększać wytwarzanie metalotioneiny.
Piśmiennictwo:1. Atiyeh BS, Costagliola M, Hayek SN, Dibo SA. "Effect of silver on burn wound infection control and healing: review of the literature". Burns, 2007, 33: 139–482. Maillard JY, Hartemann P. "Silver as an antimicrobial: facts and gaps in knowledge". Crit. Rev. Microbiol. 2013, 39: 13. Fung MC, Bowen DL. "Silver products for medical indications: risk-benefit assessment". J. Toxicol. Clin. Toxicol. 1996, 34: 119–1264. Chopra I. "The increasing use of silver-based products as antimicrobial agents: a useful development or a cause for concern?". J. Antimicrob. Chemother. 2007, 59: 587–90
https://www.youtube.com/watch?v=8QPLB3UCYlw


Jak srebro koloidalne niszczy zdrowie i odporność?
Srebro jest metalem ciężkim - neurotoksycznie działa na organizm, działanie antybio znaczy anty-życie "zwyczaj wkładania do mleka srebrnej łyżeczki, albo monety. Tak pozostawione mleko nie kwaśniało przez noc, mimo ciepłej pory roku. Za kwaśnienie mleka odpowiedzialne są pałeczki kwasu mlekowego. Logiczne więc jest, że jeśli te bakterie nie mogą zakwasić mleka to są zabijane, nie mogą się mnożyć. Jak zapewne wiesz, pałeczki kwasu mlekowego to drobnoustroje, które licznie zasiedlają nasze jelita. Jeśli samo włożenie łyżeczki tak upośledza działanie tych „dobrych” bakterii, to co dopiero dzieje się po wypiciu skumulowanej dawki koloidu lub nano srebra?"
http://humel.pl/2017/01/01/jak-srebro-koloidalne-niszczy-zdrowie-i-odpornosc/


"Należy podkreślić, że suplementy diety zawierające srebro koloidalne, które zwykle są dostępne w formie płynów, są bardzo silnie rozcieńczonymi roztworami. W związku z tym nie należy ich mylić z srebrem koloidalnym, które jest stosowane w medycynie. Ponadto nie ma dowodów naukowych, które potwierdzają skuteczność działania tego typu specyfików. Bezpodstawne jest również twierdzenie, że człowiek może mieć niedobory srebra w organizmie. Co więcej, Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) nie uważa srebra koloidalnego za bezpieczny i skuteczny produkt do leczenia jakichkolwiek schorzeń.
http://www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/domowa-apteczka/srebro-koloidalne-wlasciwosci-lecznicze-i-zastosowanie_42040.html

Doustne podawanie srebra, zwłaszcza małoletnim - temat kontrowersyjny, fragment dyskusji z grupy (link poniżej)
"srebro jest metalem ciężkim i kumuluje się w organizmie. Poza tym jest wyłącznie wskazane do stosowania zewnętrznego, miejscowego (maść, okłady). [..] Srebro nie powinno być spożywane, nawet jako suplement diety (brak jakiegokolwiek naukowego dowodu, że SK cokolwiek suplementuje, że w ogóle jest potrzebne w organizmie). [..]
R.Nowak w swojej książce wyraźnie pisze że "autor wprost zwalnia się ze wszelkiej odpowiedzialności za wystąpienie skutków ubocznych stosowania SK". Poza tym R.Nowak twierdzi, że SK odkłada się w organizmie (str.84 "Srebro koloidalne i zdrowie"). Dodam, że twierdzi też, że nie opracowano uznanego minimalnego dawkowania srebra w kategoriach uzupełnienia go w organizmie (str.85). NIE MA LEKU NA WSZYSTKO, jeżeli ktoś tak uważa, to jest to działanie wyłącznie psychologiczne."


Łączenie srebra z wodą utlenioną
Nadtlenek wodoru (woda utleniona) ulega egzotermicznemu rozkładowi na wodę i tlen pod wpływem ciepła, kontaktu z niektórymi metalami, tlenkami metali oraz światła UV.
H2O2 › H2O + O
rozkład ten jest katalizowany (znacznie przyśpieszany) przez wiele rozdrobnionych substancji, np. srebro
2H2O2 (aq) › 2H2O(l) + O2 (g)

Tworzyć się mogą reaktywne formy tlenu - wolne rodniki
https://pl.wikipedia.org/wiki/Reaktywne_formy_tlenu
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kataliza
http://pl.wikipedia.org/wiki/Nadtlenek_wodoru


Ozonoterapia 

Zalicza się do medycyny naturalnej. Stosowana w różnych formach przy trudno gojących się ranach. Zwykle używana w postaci gazu (mankiet ozonowy), roztworów (przymoczki), maści, dożylnie w postaci roztworu w soli fizjologicznej, podawaniu własnej ozonowanej krwi pacjenta (autohemotransfuzja) oraz w postaci gazu (np. dostawowo, doodbytniczo, dotętniczo).
http://www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/medycyna-niekonwencjonalna/ozonoterapia-leczenie-ozonem-zastosowanie-w-stomatologii-i-nie-tylko_40033.html

Wolne rodniki
"Równie ważny jest nadtlenek wodoru, reaktywna forma tlenu która nie jest wolnym rodnikiem[2], ale odgrywa ważną rolę w procesach oksydacyjnych powstawania wolnych rodników. [..] Redukowany jest przez katalazę do wody i zwykłego tlenu cząsteczkowego. Czas połowicznego rozpadu jest uzależniony od aktywności katalazy i peroksydazy glutationowej, dlatego jego czas trwania jest na tyle długi, że może przenikać przez błony komórkowe i „wędrować” po całym organizmie."
http://pl.wikipedia.org/wiki/Proces_starzenia_si%C4%99
"W każdej komórce ciała w reakcjach chemicznych uczestniczą cząsteczki tlenu z których pewna część nie ulega pełnej redukcji. Wytwarzają się wtedy wolne rodniki tlenu np. rodnik hydroksylowy OH?. Powstaje on w wyniku reakcji nadtlenku wodoru (H2O2) z jonami miedzi(I) lub żelaza(II). W wyniku uszkodzenia błony komórkowej komórka nie jest wstanie pełnić swych właściwych funkcji metabolicznych, uszkodzenia kodu genetycznego prowadzą do powstawania nowotworów, zaburzeń czynnościowych układu krążenia, mózgu i innych narządów. Utleniając cholesterol LDL powodują zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych nawet u osób młodych żyjących w warunkach skażonego środowiska i odżywiających się niewłaściwie. Uważa się że jest to jedna z głównych przyczyn procesu starzenia się organizmu."
http://portalwiedzy.onet.pl/87939,,,,wolne_rodniki_dzialanie_w_organizmie,haslo.html

Dieta bogata antyoksydanty zmniejsza szkodliwy wpływ wolnych rodników.
"Witamina C (akorbinian) jako silny antyoksydant oczyszcza komórki z wolnych rodników, działając poprzez dostarczanie elektronów neutralizujących duże ilości wolnych rodników powodujących te choroby."
http://www.poradnikzdrowie.pl/diety/lecznicze/dieta-bogata-w-antyoksydanty-wymiata-wolne-rodniki_37158.html
https://www.facebook.com/groups/779018065479021/permalink/848106235236870/
http://www.vitanatural.pl/sekret-witaminy-c
http://www.seanet.com/~alexs/ascorbate/195x/mccormick-wj-arch_pediatrics-1951-v68-n1-p1.htm

Ozonowanie wody
Pod wpływem uzdatniania wody za pomocą ozonu, chloru, podchlorynów tworzą się niebezpieczne w trihalometany (THM), chlorany, chloryny i bromiany.
Woda wodociągowa jest „wzbogacona” w wiele pierwiastków i związków chemicznych. Ozon to gaz wchodzący w reakcje chemiczne z tymi związkami, pierwiastkami (chlor, chloran(III) sodu, brom, jod, chloraminy, ditlenek chloru).
Należy mieć świadomość, że wprowadzając ozon do wody wodociągowej nie tylko uzdtaniamy wodę, ale także przyczyniamy się do reakcji chemicznych, w których powstają bromiany oraz chlorany - obydwa silnie rakotwórcze.
"Spośród wielu środków dezynfekcyjnych najczęściej stosowane są chlor i ozon, które oprócz działania bakteriobójczego mogą reagować ze składnikami wód, prowadząc do powstawania szkodliwych ubocznych produktów dezynfekcji. W latach 70. stwierdzono, że w trakcie procesu chlorowania wód wytwarzane są substancje o działaniu kancerogennym, np. trihalometany i chlorofenole [2-41[. Wówczas podjęto energiczne działania nad opracowaniem nowych sposobów dezynfekcji wód, które eliminują lub ograniczają powstawanie trihalometanów. Jednym z proponowanych rozwiązań było zastąpienie chloru ozonem [..]
W latach 90 odkryto, że w trakcie oznowania powstają silnie kancerogenne substancje - głównie bromiany (Br)2) oraz azontany (NO3) i azotyny (NO2) [6-10]
http://www.os.not.pl/docs/czasopismo/1999/Gierak_4-1999.pdf





Jest wiele innych środków polecanych do przemywania/odkażania ran o bardzo różnej skuteczności. Niestety większość nie ma wystarczająco szerokiego spektrum działania, nawet jeśli wykazują działania przeciwbakteryjne, to np. nie zwalczają wirusów typu HBV/HIV/HHV/HPV.
Poniżej lista śródków które wymagają jeszcze opisania - bywają polecane, ale część z nich nawet nie nadaje się do przemywania ran, a część w pewnych zastosowaniach może spełniać swoją rolę mimo braku wystarczająco szerokiego spektrum działania.
  • sól fizjologiczna  - pod ciśnieniem strzykawki dobra do przemywania ran
  • jodyna
  • szare mydło-roztwór 
  • olejek z drzewka herbacianego
  • oliwka magnezowa
  • krzemian magnezu 
  • olej kokosow
  • lanolina
  • miodem smarować
  • oczar-naturalny
  • olejek oregano
  • amol
  • środki z alkoholem, spirytusem
  • cytelim 
  • koralgol
  • ałun (aluminium)
  • argol
  • nano srebro
  • nalewki na spirytusie
  • rtęć płynna (stosowana od lat)
  • dettol http://www.dettol.pl/
  • solcoseryl żel 
  • arnika
http://luskiewnik.strefa.pl/stymulatory/preview/pages/p15.htm


Warto wziąć pod uwagę hipotezę higieniczną - kontakt z patogenami jest niezbędny dlatego skuteczne odkażanie powinno raczej ograniczone do wyjątkowych sytuacji, a nie każdej nawet błahej.
http://szczepienie.blogspot.com/p/hartowanie-higiena-ukad-odpornosciowy.html

środa, 21 października 2015

Pobieranie krwi pępowinowej, a odcięcie pępowiny - czyli dlaczego nie warto się śpieszyć z "odpępnianiem"

Krew pępowinowa - jest to szersze ującie tematu ujętego na
 http://szczepienie.blogspot.com/p/instrukcja-przetrwania-w-polskiej.html

Ustanie tętnienia

Pobieranie krwi pępowinowej wiąże się z wcześniejszym odcięciem pępowiny, a teraz zaleca się przecinanie pępowiny dopiero po zakończeniu tętnienia, co w przypadku pobierania krwi pępowinowej nie jest możliwe (zwykle).

Szczególnie ważne u wcześniaków jest odcinanie pępowiny po ustaniu tętnienia. W przypadku gdy nie jest to możliwe lub utrudnione (poród wcześniaka, CC, konieczność szybkiej interwencji) można dostarczyć tę krew poprzez tzw. wyciśnięcie pępowiny (cord milking) - przesunięcia krwi znajdującej się w sznurze pępowinowym w kierunku dziecka.
Podejmowane są też próby opóźnionego odpępnienia u dzieci urodzonych CC:
http://cord-clamping.com/2011/09/08/cesarean-delayed-clamping/



"Kiedy przecina się pępowinę?
Najwięcej kontrowersji wywołuje kwestia czasu, jaki powinien upłynąć od chwili wydobycia dziecka do odcięcia pępowiny. Przez wiele lat w szpitalach stosowano zasadę, że pępowinę trzeba przeciąć najszybciej jak to możliwe, czasami odbywało się to już 20–30 sekund po urodzeniu się dziecka. Personel spieszy się, bo chce szybko zabrać malca i poddać go serii testów i pomiarów. Podręczniki położnictwa zalecają wprawdzie, by z zaciśnięciem i odcięciem pępowiny poczekać do momentu, aż przestanie ona tętnić, ale nie jest to kryterium precyzyjne, gdyż często opiera się na subiektywnych odczuciach położnych. W Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach, brakuje konkretnych wytycznych w tym względzie, w efekcie średni czas od narodzin do przecięcia pępowiny wynosi od 30 sekund do minuty.
http://www.poradnikzdrowie.pl/ciaza-i-macierzynstwo/porod/czas-przeciac-pepowine-czy-przecinanie-pepowiny-boli_37717.html

Jak informuje Ewa Janiuk, położna, pępowina przestaje tętnić do 3 minut po narodzinach dziecka.
http://ciaza.siostraania.pl/przeciecie-pepowiny-natychmiast-czy-bez-pospiechu/

Późne odpępnienie jest praktyką stosowaną w domach narodzin, czas przecięcia pępowiny zazwyczaj wynosi około 5 minut. Ostatnie badania pokazują, na podstawie 6 letnich doświadczeń porodów domowych, że dzieci urodzone w domu nie rozwijały żadnych negatywnych ubocznych skutków związanych z późnym odpępnieniem (Davies, Leap, McDonald, 2008).
Warto rozważyć zarówno korzyści, jak i potencjalne ryzyko związane z późnym odpępnieniem.


Opóźnione zaciśnięcie pępowiny u wcześniaków z bardzo małą urodzeniową masą ciała zmniejszyło w porównaniu z jej wczesnym zaciśnięciem ryzyko wystąpienia krwawienia dokomorowego i późnej sepsy. 


"Krew pępowinowa przyda się gdyby zachorowało"

Warto zapytać lekarzy jak często zdarza się, że komórki macierzyste pochodzące z krwi pępowinowej dziecka zostają wykorzystane do ratowania „właściciela”. Z tego co wiadomo był taki jeden przypadek w historii medycyny i dwa częściowe, ale być może coś się niedawno zmieniło dlatego warto pytać :)
Lek. Agnieszka Kwiecień, specjalista medycyny rodzinnej:
"Należy odradzać pobieranie i przechowywanie krwi pępowinowej, jeżeli dominującą intencją ma być ewentualne, późniejsze wykorzystanie materiału wyłącznie przez osobę, od której pobrano komórki macierzyste. Wynika to z faktu, że wiele zaburzeń prowadzących do chorób wymagających przeszczepu komórek macierzystych, to zaburzenia wrodzone i uwarunkowane genetycznie. Przykładem mogą być ostre białaczki wieku dziecięcego, w których w wielu przypadkach defekt genetyczny (zmiany przednowotworowe) istnieje także w komórkach macierzystych chorego dziecka…
http://www.forumpediatryczne.pl/txt/a,5947,3,0-0-1



Lekarze zebrani w Katowicach podkreślają jednak, że prawdopodobieństwo zastosowania własnej krwi pępowinowej u dziecka, od którego je pobrano jest bardzo niewielkie.
Opracowania naukowe mówią o prawdopodobieństwie rzędu 1 do 10 tysięcy, a nawet 1 do 100 tysięcy.
Jak informuje prof. Zygmunt Pojda z Centrum Onkologii w Warszawie, na świecie odnotowano dotychczas tylko 17 przypadków wykorzystania krwi pępowinowej na własne potrzeby. W Polsce nie było do tej pory takiego przypadku. Szersze są natomiast możliwości wykorzystania krwi pępowinowej dziecka u jego rodzeństwa lub innych członków rodziny.
Przeciwko zamrażaniu krwi pępowinowej przemawia także fakt, że może być jej za mało, by pomóc w leczeniu białaczki. Standardowo po porodzie udaje się pobrać 70-100 mililitrów krwi. To ilość wystarczająca na przeszczep dla osoby o maksymalnej wadze do 30 kg. Pojedyncza porcja krwi nie może więc być wykorzystana u dorosłego człowieka w celach hematologicznych. Naukowcy pracują już jednak nad łączeniem krwi pępowinowej od różnych osób.
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,21082,wedlug-lekarzy-dzialalnosc-bankow-krwi-pepowinowej-jest-kontrowersyjna.html

prof. Wiesław Wiktor Jędrzejczak, kierownik Kliniki Hematologii, Onkologii i Chorób Wewnętrznych AM. Konsultant krajowy ds. hematologii.
"Gdybym miał dziecku choremu na białaczkę przeszczepić krew pępowinową, wybrałbym tę od innego dawcy."
http://rodzicielstworadosci.com/ciaza-i-porod/zanim-pozwolisz-pobrac-krew-pepowinowa/ - warto doczytać, długi artykuł na ten sam temat


I o czym też nie wszyscy widzą, ale komórki macierzyste pobrane z krwi pępowinowej są praktycznie bezużyteczne dla dziecka od którego zostały pobrane
http://oczekujac.pl/2013/01/to-czego-zaden-bank-krwi-pepowinowej-wam-nie-powie.html


Ustanie tętnienia sznura pępowinowego niekoniecznie jest równoznaczne z ustaniem przepływu przez naczynia pępowinowe (w badaniu wyszło, że tętnienie nie jest związane z przepływem krwi w naczyniach, co wskazuje że fale ciśnienia generowane przez serce nadal dochodzą do pępowiny niezależnie od tego czy przepływ był wyczuwalny czy nie).
http://fn.bmj.com/content/100/2/F121.long

Szpitale czasem współpracują z bankami krwie pępowinowej i w formularzach, które dają do wypełnienia przed porodem nie ma ani słowa o tym, że wiąże się to szybszym odpępnieniem.


"Nie ma ryzyka przy pobraniu, jest to bez wpływu na zdrowie dziecka."

Matkom nie mówi się całej prawdy i wmawia się , że pobranie krwi pępowinowej nie ma żadnego negatywnego wpływu na ich nowo narodzone dziecko.

"Gdzie tkwi haczyk?
Właśnie w tym pospiesznym „odpępnianiu” – to nieprawda, że krew zostałaby zutylizowana, jeśli odetniemy pępowinę dopiero po tym, jak przestanie tętnić to większość z niej wróci do dziecka."
"Pobierający krew pępowinową zgodnie mówią, że pępowinę należy odciąć najpóźniej w ciągu 2 minut – wg zaleceń WHO z odcięciem należy poczekać 3-5 minut!"
"Co zabawne (choć to taki śmiech przez łzy) to zbyt mała ilość krwi, która wróci do dziecka z łożyska powoduje większość chorób, które mają być leczone przy pomocy „krwi pępowinowej”… Rodzice nie są informowani o tym, że pobranie „krwi pępowinowej” wymaga przedwczesnego odcięcia pępowiny.
„Wytyczne dla pediatrów mówią o tym, że ‚u niemowląt i dzieci nie powinno się pobierać więcej niż 5% całkowitej objętości ich krwi, w przeciągu 24 godzin‚. Noworodek ważący 3,6 kg ma ok. 280 ml krwi – więc powinno mu się pobrać nie więcej, niż 14 ml. Dlaczego te przepisy nie mają zastosowania w odniesieniu do kilkuminutowych noworodków? Worek pępowinowy ma 250 ml (35 ml wypełnione od razu płynem przeciwzakrzepowym), minimalna ilość krwi akceptowalna przez banki krwi to 45 ml, a maksymalna możliwa to 215 ml. (…) Jako położna-wampir wypełniałam ok. połowę worka, więc minimum 90 ml. Ta ilość stanowi znaczący odsetek objętości krwi noworodka!"
http://rodzicielstworadosci.com/ciaza-i-porod/zanim-pozwolisz-pobrac-krew-pepowinowa/

Penny Simkin on Delayed Cord Clamping -Penny Simkin demonstrates why the baby's umbilical cord should not be routinely clamped and cut immediately following birth
https://www.youtube.com/watch?v=W3RywNup2CM

Czy krew pępowinowa to jedyna okazja na pobranie komórek macierzystych?

Jednak bardziej świat nauki skupia się na czymś co dotyczy miliardów ludzi, a nie nielicznej garstki co akurat mają krew pępowinową w banku. Wiadomo, że większość ludzi nie ma takiej "polisy" wszelkie badania ukierunkowane są więc w nieco inne tereny np.
komórki węchowe - czyli nasz nos może uratować nam zdrowie?
http://nauka.newsweek.pl/komorki-wechu-naprawia-rdzen,105164,1,1.html

Zęby mleczaki niezawodnym dostawcą komórek macierzystych - technika i sprzęt stomatologiczny http://www.infodent24.pl/techdentpost/mleczaki-niezawodnym-dostawca-komorek-macierzystych,105510.html
http://www.atj-stomatologia.pl/blog/komorki-macierzyste-w-zebach-mlecznych/

Sposobem leczenia wielu poważnych chorób jest przeszczep komórek macierzystych. Kiedyś pobierano je ze szpiku kostnego a ostatnimi czasy z krwi pępowinowej. Okazało się, że zęby mleczne także stanowią ich źródło. 
Zęby mleczne - lekarstwo XXI w.
http://czaszdziecmi.pl/advices/zdrowo/show/9-zeby-mleczne-lekarstwo-xxi-w
http://www.infodent24.pl/edudentpost/dentysta-usunal-corce-przednie-zeby-mleczne-dla-komorek-macierzystych,3746.html
Nie tylko mleczaki, ale także ósemki - Komórki macierzyste z ósemek wyleczą rogówkę?
http://www.infodent24.pl/lifedentpost/komorki-macierzyste-z-osemek-wylecza-rogowke,102532.html


Także w mleku karmiącej matki znajdują się komórki macierzyste zdolne do przenikania do organizmu.
"Analiza piersi laktującej pokazały, że komórki macierzyste z dużym prawdopodobieństwem tworzą sie w mleku matki a ich prawdopodobnym celem jest właśnie wsparcie organizmu małego dziecka." Niemowlę, które jest karmione piersią dziennie spożywa około 430-1300 ml mleka matki, a w każdym ml. Znajduje się od 10 000 do 13 000 000 komórek. Czyli dziennie może otrzymać ok 17 miliardów komórek z mleka matki od 1 do 30% w tych komórkach mogą być komórkami macierzystymi. Nawet przy 1%, przy najmniejszej ilości komórek to ponda 17 milionów komórek macierzystych dziennie.
http://www.hafija.pl/2015/04/trawienie-mleka-matki-i-komorki-macierzyste-czyli-o-komorkach-ktore-nie-chca-umierac-w-przewodzie-pokarmowym-dziecka.html


Krew pępowinowa skuteczniej niszczy komórki nowotworowe
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,408350,krew-pepowinowa-skuteczniej-niszczy-komorki-nowotworowe.html

"Na podstawie dowodów naukowych i aktualnego stanowiska ekspertów American Academy of Pediatrics należy zwrócić uwagę na potencjalne ograniczenia w stosowaniu komórek macierzystych:
1) Nadal brak jest obiektywnych danych wiarygodnie oceniających prawdopodobieństwo, że dziecko będzie potrzebować swoich komórek macierzystych z krwi pępowinowej.
2) Liczba komórek pobieranych z krwi pępowinowej powinna wystarczać do przeszczepu szpiku kostnego u małego dziecka, jednak im większe jest dziecko, tym większej liczby komórek potrzebuje do skutecznego przeszczepu. Jest bardzo mało prawdopodobne, aby u starszego dziecka, a tym bardziej u dorosłego wymagającego przeszczepu, wystarczyła wyłącznie porcja własnych komórek zmagazynowana w banku krwi pępowinowej. W większości przypadków dorosłych, u których dokonano udanych przeszczepów komórek macierzystych, zabieg polegał na jednoczesnym przetoczeniu kilku porcji komórek, pochodzących od kilku dawców!
3) Brak dowodów naukowych na skuteczność i bezpieczeństwo przetoczenia własnych komórek macierzystych z banku krwi pępowinowej dziecku z rozwijającą się chorobą nowotworową. Stosowanie własnych komórek macierzystych do leczenia dzieci z nowotworami, a zwłaszcza z białaczkami, budzi poważne wątpliwości ekspertów. Wiadomo bowiem, że u dzieci, u których rozwinęła się białaczka, stwierdza się poważne mutacje DNA, obecne także w komórkach macierzystych krwi pępowinowej. Zdaniem większości ekspertów, w przypadku białaczki u dziecka stosowanie własnych komórek macierzystych jest wręcz przeciwwskazane!
4) Komórki macierzyste mają potencjalną zdolność różnicowania się w komórki różnych tkanek (serca, układu nerwowego, trzustki itp.). W wielu badaniach naukowych osiągnięto spektakularne sukcesy w tym zakresie. Droga do zastosowania tej metody w praktyce jest jednak jeszcze bardzo odległa. Twierdzenia, że zamrożone komórki macierzyste są pełnowartościowymi „częściami zamiennymi”, które posłużą pacjentowi do regeneracji uszkodzonych narządów ciała, są na dzień dzisiejszy niepotwierdzoną naukowo spekulacją, aczkolwiek trwają badania nad takim zastosowaniem komórek macierzystych.

Rodzice/pacjenci zainteresowani skorzystaniem z oferty banków krwi pępowinowej powinni otrzymać od lekarza następujące informacje:
1) Należy odradzać pobieranie i przechowywanie krwi pępowinowej, jeżeli dominującą intencją ma być ewentualne, późniejsze wykorzystanie materiału wyłącznie przez osobę, od której pobrano komórki macierzyste. Wynika to z faktu, że wiele zaburzeń prowadzących do chorób wymagających przeszczepu komórek macierzystych, to zaburzenia wrodzone i uwarunkowane genetycznie. Przykładem mogą być ostre białaczki wieku dziecięcego, w których w wielu przypadkach defekt genetyczny (zmiany przednowotworowe) istnieje także w komórkach macierzystych chorego dziecka…
2) Z powyższej uwagi wynika zalecenie, że należy szczególnie starannie wyjaśniać rodzicom dziecka, iż pobrana przy porodzie krew pępowinowa nie będzie odpowiednim źródłem komórek macierzystych na wypadek zachorowania dziecka na białaczkę.
3) Przechowywanie krwi pępowinowej ukierunkowane na konkretnego biorcę zaleca się wyłącznie w przypadku istnienia w danej rodzinie starszego rodzeństwa, obciążonego chorobą mogącą wymagać leczenia z użyciem komórek macierzystych. Pobranie krwi pępowinowej od zdrowego, młodszego rodzeństwa jest wówczas najmniej inwazyjną metodą pobrania porcji komórek macierzystych zbliżonych genetycznie do ewentualnego biorcy.
4 ) Należy odradzać przechowywanie komórek macierzystych krwi pępowinowej przez prywatne (komercyjne) instytucje oferujące swoje usługi jako „biologiczna polisa zdrowotna”.
5) Należy propagować pobieranie krwi pępowinowej i przechowywanie jej w publicznych (niekomercyjnych) bankach komórek macierzystych, działających z intencją udostępniania ich jako biologicznego materiału leczniczego dla osób trzecich, spełniających kryteria częściowej zgodności genetycznej.
6) Należy informować pacjenta, że zasadą publicznych banków krwi pępowinowej jest ich otwartość dla wszystkich potrzebujących, co może oznaczać brak możliwości wykorzystania próbki „na życzenie” do celów prywatnych. Rodzice dziecka muszą też być poinformowani, że oddanie próbki krwi pępowinowej oznacza zgodę na badania w kierunku anomalii genetycznych i chorób zakaźnych.
7) Pobieranie krwi pępowinowej nie powinno być wykonywane przy porodach powikłanych, ani nie powinno zmieniać standardowego postępowania związanego z zaciskaniem pępowiny.
8) Lekarze prowadzący ciążę lub poród nie powinni być uwikłani w konflikt interesów finansowych, polegający np. na otrzymywaniu prowizji lub innej formy wynagrodzenia od komercyjnych banków krwi pępowinowej.
Autor opracowania:
Lek. Agnieszka Kwiecień, specjalista medycyny rodzinnej, na podstawie: Cord Blood Banking for Potential Future Transplantation. Pediatrics Vol. 119, Number 1, January 2007, 165-168
Recenzenci:
Dr med. Jarosław Kwiecień, specjalista pediatra, adiunkt Katedry i Kliniki Pediatrii w Zabrzu, Śląski Uniwersytet Medyczny

Adres www źródła:
www.pediatrics.org/cgi/content/full/119/1/165
http://www.forumpediatryczne.pl/txt/a,5947,3,0-0-1
http://oczekujac.pl/2013/01/to-czego-zaden-bank-krwi-pepowinowej-wam-nie-powie.html



Źródła
http://zapytajlekarza.mp.pl/lista/show.html?id=83120
http://www.mp.pl/pytania/pediatria/chapter/B25.QA.11.5.2


Trudno usłyszeć historie o tym gdy zdeponowana krew pemopowinowa w takim banku do czegoś się przydała. Podobnie płaci się kilkaset zł (ok 600zł)  za wstępie zbadanie czy krew się nadaje a jak nie, koszty nie zostają zwrócone. [Informacje z forum - do zweryfikowania]

Dyskusje z grupy - wiele źródeł
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1499909407006458/
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1521478798182852/
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1476990929298306/
https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/permalink/1499909407006458/?comment_id=1500016266995772&notif_t=group_comment
z grupy https://www.facebook.com/groups/1377199075944159/?fref=ts

Ceny
http://biovaultfamily.com/prices/
http://www.nhsbt.nhs.uk/cordblood


Komercyjna prywatna firmy z nazwą budzącą zaufanie

Polski Bank Komórek Macierzystych - to komercyjna firma z dobrą nazwą podobnie jak "Skarbnica Narodowa". Obie firmy mogą sugerować nazwą, sposobem działania, że są jakimiś publicznymi instytucjami finansowanymi przez rząd, działającymi dla niego tymczasem są to tylko prywatne firmy, jedna sprzedaje żetony, a nie monety NBP, natomiast "Polski Bank Komórek" jest jedną z wielu firm oferujących takie rozwiązania w Polsce, która wyróżnia się lepszą nazwą. Te firmy nie są finansowani przez rząd, to nie jest publiczny bank, tylko kolejna prywatna firma jakich jest wiele, mają dobry marketing dlatego ludziom wydaje się, że to jakiś jedyny Polski publiczny bank komórek macierzystych. W Polsce czegoś takiego nei ma. Cen też najlepszych nie mają
https://www.pbkm.pl/oferta/cennik/cennik-standardowy


Jakub Baran, współzałożyciel i prezes zarządu PBKM:
"materiał będzie pobierany od polskich dawców. Po jego odpowiednim przygotowaniu w laboratoriach PBKM, trafi do ośrodków przeszczepowych na terenie całych Stanów Zjednoczonych, gdzie zostanie wykorzystany do leczenia pacjentów cierpiących na choroby hematologiczne, przede wszystkim białaczki.
Polski Bank Komórek Macierzystych to jeden z największych i najszybciej rosnący z liczących się w Europie banków komórek macierzystych. W 2016 r. PBKM przygotował na potrzeby leczenia chorób hematologicznych krew i tkanki dla ponad 170 pacjentów z ok. 20 państw na całym świecie.
http://www.rynekzdrowia.pl/Uslugi-medyczne/Polski-Bank-Komorek-Macierzystych-wchodzi-na-rynek-amerykanski,169848,8.html

Banki krwi pępowinowej - nadzieja, czy naciągactwo?
http://www.medonet.pl/ciaza-i-dziecko/choroby-dzieciece/banki-krwi-pepowinowej-nadzieja-czy-naciagactwo-,artykul,1633440.html
http://www.viacord.com/treatments-and-research/family-stories/
http://www.cordblood.com/best-cord-blood-bank/stem-cell-therapy/advancing-stem-cell-therapies
http://www.cordblood.com/best-cord-blood-bank/stem-cell-therapy/~/media/Files/PDFs/CellTherapy_Experience.pdf
Więcej informacji na podobne tematy na
http://szczepienie.blogspot.com/p/instrukcja-przetrwania-w-polskiej.html



Działalność komercyjnych banków krwi pępowinowej budzi kontrowersje; obiecują za dużo i manipulują danymi reklamując swoją działalność. Nie ma też pewności, że stosują skuteczne techniki zamrażania krwi - mówili lekarze podczas II Ogólnopolskiej Konferencji „Metody badawcze w zakresie nauk podstawowych w ginekologii i położnictwie – komórka macierzysta 2005", która rozpoczęła się 25 listopada w Katowicach.

"Europejska Grupa ds. Etyki (oficjalny organ doradczy Unii Europejskiej) jednoznacznie negatywnie oceniła sensowność tego typu działań” – zaznacza prof. Jędrzejczak.
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,21082,wedlug-lekarzy-dzialalnosc-bankow-krwi-pepowinowej-jest-kontrowersyjna.html





Ciekawe, że szympansica żyjąca na wolności zawsze „zapomina” uwolnić dziecko od pępowiny. Światowej sławy specjalistka od małp, dr Jane Goodall, która pracuje w parku narodowym Gombe na wschodnim wybrzeżu jeziora Tanganika, obserwowała to dziwne zjawisko. Łożysko wydalone w jakiś czas po rozwiązaniu wisi jeszcze przez kilka dni, przymocowane pępowiną do dziecka i wlecze się za nim tak, że badaczka obawiała się, iż pępowino może zaplątać się w krzakach i wyrwać dziecko z ramion matki. (…) Badacze studiujący zachowanie różnych zwierząt zwrócili uwagę na to, że zwierzęta nie spieszą się z przecinaniem pępowiny. Ten szczegół jest ważny i dla człowieka. Francuski lekarz, prof. Frederik Leboyer, który propaguje „łagodny poród”, wyraża następujący pogląd: „Czy pępowina zostanie natychmiast przecięta, jak to jest obecnie praktykowane w klinikach położniczych, czy dopiero po kilku minutach, jak to robi wiele zwierząt, ma zasadnicze znaczenie dla sposobu, w jaki rozpoczyna się oddychanie, a przez to dla przestawienia noworodka na nowe życie. Jeżeli cięcie przeprowadzi się bezpośrednio po porodzie, to w mózgu dziecka nagle zabraknie tlenu. Zostaje uruchomiony hormonalny system alarmowy, na który organizm reaguje paniką. Wstępujące w życie dziecko ma już przedsmak śmierci„.
V. B. Dröscher, „Rodzinne Gniazdo”
http://rodzicielstworadosci.com/ciaza-i-porod/dlaczego-poczekac-z-cieciem-czyli-skutki-przedwczesnego-odpepniania/

http://rodzicielstworadosci.com/ciaza-i-porod/zanim-pozwolisz-pobrac-krew-pepowinowa/ - warto doczytać, długi artykuł na ten sam temat


Korzyści wynikające z opóźnionego odpępnienia
Hematokryt i hemoglobina
Obecnie mamy pewność, że późne odpępnienie ma pozytywny wpływ na podniesienie poziomu hemoglobiny (Hgb) i hematokrytu (Hct) u dziecka, co prowadzi do zmniejszenia częstości i nasilenia anemii u noworodków (McDonald, Middleton 2008; Van Rheenen, Brabin 2006; Cernadas i wsp. 2006). W opracowaniu Cernadasa i wsp. oceniano poziom Hct (badanego w krwi włośniczkowej) u 267 noworodków, podzielonych na trzy grupy, (1) odpępnianych po 15 sekundach, (2) odpępnianych po 1 minucie, (3) odpępnianych po 3 minutach. Stwierdzono, że zarówno w 6. godzinie życia, jak i między pierwszą a drugą dobą życia poziom hematokrytu u dzieci z grupy pierwszej (odpępnianych wcześnie) był zdecydowanie niższy, niż u dzieci z grupy 2 i 3 (Cernadas i wsp. 2006).
Metaanaliza, na podstawie 15 badań (łączna grupa badanych dzieci 1912) wykazała, że poziom Hgb po porodzie badany z krwi włośniczkowej, był wyższy u dzieci później odpępnianych. Szczególnie wyraźną różnicę pomiędzy grupami dzieci odpępnianymi w różnym czasie (przed upływem i po upływie 2 minut), odnotowano pomiędzy 24., a 48.godziną od porodu. Po 6 miesiącach życia, różnice te wyrównywały się (Hutton, Hassan 2007). Podobne wyniki uzyskali też w opublikowanej w 2008 roku metanalizie badacze Mc Donald i Middleton (McDonald, Middleton 2008).
Anemia
U dzieci późno odpępnianych zaobserwowano niższe ryzyko wystąpienia anemii pomiędzy 1. a 2. dobą życia. Taką sytuację odnotowano również badając dzieci między 2. a 3. miesiącem życia. Różnica między ryzykiem wystąpienia anemii u dzieci wcześnie i późno odpępnianych jest znaczna. U dzieci, których nie odpępniano zaraz po porodzie, ryzyko anemii malało o 47%. Po 6. miesiącach życia ryzyko w obu grupach dzieci wyrównały się. (Hutton, Hassan, 2007).
Poziom żelaza
W grupie dzieci późno odpępnianych w porównaniu do dzieci wcześnie odpępnianych stwierdzono zdecydowany wzrost poziomu żelaza (Hutton, Hassan, 2007; McDonald, Middleton, 2008). Tendencja ta była wyraźnie obserwowana pomiędzy 2. a 3. miesiącem życia dzieci. U dzieci z grupy późnego odpępniania odnotowano spadek ryzyka wystąpienia anemii o 33% (Hutton, Hassan , 2007).
Niebezpieczeństwa związane z późnym odpępnieniem
Policytemia
Policytemię można rozpoznać, gdy poziom hematokrytu wzrasta ponad 65%. Zdarza się to u 2-5 % noworodków. Decyzję leczenia podejmuje się dopiero wtedy, gdy u dziecka występują objawy, takie jak sinica, tachypnoe, objawy neurologiczne - wymioty, senność, drgawki oraz żółtaczka, a stan Hct wciąż rośnie. Stosowaną metodą terapii w takich sytuacjach jest transfuzja wymienna (Rosenkrantz 2003, Szczapa 2000).
Istnieją różne dane obrazujące związek między opóźnionym odpępnieniem, a wystąpieniem policytemii. Jedna z metaanaliz wykazała, że ryzyko rozwinięcia policytemii jest wyższe u dzieci, które odpępniono z opóźnieniem, co oceniano w 7. godzinie życia, oraz pomiędzy 1. a 2. dobą życia. Jednakże żaden z tych noworodków nie wymagało leczenia i nie rozwijało objawów choroby (Hutton, Hassan, 2007).
Inne badania, zarówno z podwójną ślepą próbą, jak i metaanaliza Cochrane'a, nie wykazały różnic pod względem ryzyka rozwinięcia policytemii pomiędzy dziećmi z grupy wczesnego i opóźnionego odpępnienia (McDonald, Middleton, 2008).
Hiperbilirubinemia
Pomimo, iż większość badań wskazuje na to, iż dzieci później odpępnione mają wyższy poziom bilirubiny, poziom żółtaczki pomiędzy 3-14 dniem (wymagający leczenia fototerapią) obserwowany w obu grupach, dzieci wcześnie i późno odpępnianych jest podobny (Hutton, Hassan , 2007; McDonald, Middleton, 2008).
Zaburzenia oddychania
Przejściowe tachypnoe, może wiązać się z opóźnioną absorpcją płynu owodniowego wynikającym z opóźnionego odpępnienia. Nie ma jednak badań świadczących o tym, że odsunięcie w czasie przecięcia pępowiny wpływa na zwiększenie liczby problemów oddechowych u noworodków (Cernadas i wsp. 2006).
Badania McDonalda nie wykazały różnic w liczbie dzieci wymagających intensywnej opieki medycznej związanej z zaburzeniami oddechowymi pomiędzy grupami dzieci o różnym czasie odpępnienia (McDonald, Middleton, 2008).

Wcześniactwo
Wiele badań obecnie koncentruje się na zaletach opóźnionego odpępnienia w odniesieniu do wcześniaków, uzyskiwane wyniki sugerują, że takie postępowanie może przynieść jeszcze korzystniejsze efekty zdrowotne dla dzieci przedwcześnie urodzonych niż urodzonych o czasie. Jedno z randomizowanych badań pokazało, że opóźnienie przecięcia pępowiny o 30-90 sekund polepszało oksygenację tkankową (Baenziger i wsp. 2007).
Dzieci urodzone między 30 a 36 tygodniem ciąży, które zostały odpępnione natychmiast po porodzie miały niższy hematokryt i mniejszą ilość krwinek czerwonych (Strauss i wsp. 2008). U dzieci o bardzo małej masie urodzeniowej (<1500 2006="" 2007="" 30-45="" 5-10="" dem="" do="" dokomorowych="" dzieci="" e="" ercer="" g="" i="" krwotok="" kugelman="" liczby="" mechanicznej="" mniejszej="" ni="" niej="" nika="" o="" odp="" p="" pnienie="" pnione="" po="" podawania="" prowadzi="" rzedziej="" s="" surfaktantu="" szego="" w="" wentylacji="" wska="" wsp.="" wymaga="" wzgl="" y="" zaka="">
Poród lotosowy
Porodem lotosowym nazywamy sytuacje, gdy po narodzinach dziecka i popłodu pępowina nie jest odcinana, lecz samoistnie w przeciągu 3-7 dni odłącza się od łożyska. (lim, 2001) Pierwsze doniesienia na ten temat pojawiły się w latach 70, obecnie praktyka ta jest rzadko spotykana, najczęściej występuje w przypadku porodów domowych. Zwolennicy porodu lotosowego, uzasadniają nie odcinanie pępowiny dbałością o stopniowe, łagodne oddzielanie się dziecka od ciała matki, zapewnieniem odpowiedniego czasu, na to aby cała energia życiowa przepłynęła od łożyska do dziecka. Poród lotosowy może mieć miejsce zarówno w przypadku porodu naturalnego, porodu do wody jak i cięcia cesarskiego.
Łożysko zaraz po narodzinach jest dokładnie myte, zasypywane mieszanką soli i ziół, owijane w gazę lub podwieszane w specjalnym sitku. Brak jest obecnie naukowych dowodów dotyczących korzyści i niebezpieczeństw związanych z porodem lotosowym, jednakże uznaje się, że takie postępowanie może przyczyniać się do zwiększenia liczby zakażeń.
Właściwa pozycja dziecka podczas odpępniania
Nie ma dziś jednoznacznej opinii i rekomendacji dotyczących optymalnej pozycji dziecka względem łożyska, po narodzinach, przed odpępnieniem. Niektórzy badacze sugerują aby dziecko pozostawało na wysokości nie wyższej niż 10 cm nad poziomem łożyska i nie niższej niż 10 cm poniżej poziomu łożyska, optymalnie przez 3 minuty, oczywiście najlepiej, jeśli leży ono na brzuchu matki. W sytuacji, gdy dziecko znajdowałoby się 40 cm poniżej poziomu łożyska czas potrzebny do uzyskania transfuzji krwi z łożyska do dziecka wynosiłby 1 minutę (Van Rheenen i wsp. 2006, 2007).

Badania wykazują wiele korzyści związanych z późnym odpępnieniem, natomiast ryzyko jest słabo udokumentowane. Potrzebne są kolejne badania i obserwacje, aby jednoznacznie określić zalecenia dotyczące odpępnienia dziecka. Ważne jest jednak zrozumienie fizjologii i konsekwencji wczesnego oraz opóźnionego odpępnienia.
Dr n. med. Barbara Baranowska, położna
Bibliografia:
1. Baenziger O, Stolkin F, Keel M, von Siebenthal K, Fauchere JC, Das Kundu S, et al. The influence of the timing of cord clamping on postnatal cerebral oxygenation in preterm neonates: a randomized, controlled trial. Pediatrics 2007 Mar;119(3):455-9.
2. Bręborowicz G.H. Położnictwo i ginekologia, tom. I , PZWL, Warszawa, 2007
3. Cernadas J, Carroli G, Pellegrini L, et al. The effect of timing of cord clamping on neonatal venous hematocrit values and clinical outcome at term: A randomized, controlled trial. Pediatrics 2006;117:779-86.
4. Czyżewicz A. Położnictwa, cz.II, Warszawa, 1932
5. Davies L., Leap N., McDonald S. Examination of the Newborn & Neonatal Health: A Multidimensional Approach, Elsevier Health Sciences, 2008
6. Eichenbaum-Pikser G, Zasloff J., Delayed Clamping of Umbilical Cord: A Review With Implications for Practice: Special Considerations., J Midwifery Womens Health 2009; 5(4):321-326
7. Hutton EK, Hassan ES. Late vs early clamping of the umbilical cord in full-term neonates: Systematic review and meta-analysis of controlled trials. JAMA 2007;297:1241-52.
8. Jahazi A, Kordi M, Mirbehbahani NB, Mazloom SR. The effect of early and late umbilical cord clamping on neonatal hematocrit. J Perinatol 2008;28:523-5.
9. Kugelman A, Borenstein-Levin L, Riskin A, Chistyakov I, Ohel G, Gonen R, et al. Immediate versus delayed umbilical cord clamping in premature neonates born < 35 weeks: a prospective, randomized, controlled study. Am J Perinatol 2007 May;24(5):307-15.
10. Levy T, Blickstein I. Timing of cord clamping revisited. J Perinatal Med 2006;34:293-7.
11. Lim R.Lotus birth: asking the next question. Midwifery Today Int Midwife. 2001 Summer;(58):14-6.
12. McDonald SJ, Middleton P. Effect of timing of umbilical cord clamping of term infants on maternal and neonatal outcomes (review). Cochrane Database Syst Rev 2008; 2:CD004074
13. Mercer JS, Vohr BR, McGrath MM, Padbury JF, Wallach M, Oh W. Delayed cord clamping in very preterm infants reduces the incidence of intraventricular hemorrhage and late-onset sepsis: a randomized, controlled trial. Pediatrics 2006 Apr;117(4):1235-42.
14. Rabe H, Reynolds G, Diaz-Rossello J. Early versus delayed umbilical cord clamping in preterm infants (review). Cochrane Database Syst Rev 2004;4:CD003248.
15. Rosenkrantz TS. Polycythemia and hyperviscosity in the newborn. Semin Thromb Hemost 2003;29:515-27.
16. Strauss RG, Mock DM, Johnson KJ, Cress GA, Burmeister LF, Zimmerman MB, et al. A randomized clinical trial comparing immediate versus delayed clamping of the umbilical cord in preterm infants: short-term clinical and laboratory endpoints. Transfusion 2008 Apr;48(4):658-65.
17. Szczapa J. (red). Neonatologia, PZWL, Warszawa, 2000
18. Ultee CA, van der Deure J, Swart J, Lasham C, van Baar AL. Delayed cord clamping in preterm infants delivered at 34 36 weeks' gestation: A randomized controlled trial. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed 2008;93:F20-3.
19. Van Rheenen P, Brabin B. A practical approach to timing cord clamping in resource poor settings. BMJ 2006;333:954-8.
20. Van Rheenen P, de Moor L, Eschbach S, de Grooth H, Brabin B. Delayed cord clamping and hemoglobin levels in infancy: A randomized controlled trial in term babies. Trop Med Int Health 2007;12:603-16.